En nu zo stil jouw handen zijn
kus ik jouw koud gezicht
een glimlach dwaalt nog om jouw mond
ik kijk nog eens de kamer rond
herinneringen klein en groot
de zon kleurt zacht de hemel rood
ik moet zonder jou verder gaan
een open deur is dicht gegaan.
Jij
jij was er altijd
altijd stond je paraat
paraat voor iedereen
iedereen mocht je zeer
zeer doet het afscheid
afscheid door je dood
dood betekent einde
einde van een leven
leven met karakter.
In deze droevige stond
is jouw levenscirkel rond.
Vaarwel
vaarwel beste vriend
vriend van ons allen
allen hebben nu herinnering
herinnering aan het bestaan
bestaan van een goed mens.
Als een bloem stralend, sierlijk en krachtig,
zo was zij.
als een bloem waar iedereen die haar kende van genoot,
zo was zij.
als een bloem waarvan de geur des levens
langzaam door de wind is meegenomen
en door onze harten werd ontvangen,
zo werd zij.
als een bloem wier positieve levenshouding
onze gedachten vervult,
zo blijft zij.
Deze ontmoeting was bijzonder
zo verschillend, zo anders dan wij
elke dag in jouw nabijheid
zo gewoon, zo normaal
en dat is nu voorbij
ik heb van je gedroomd
ik zag je staan
ik weet niet waar het was
ik kon je niet bereiken
je lach was parelend als altijd
je ogen straalden
je gaf licht
je bent dus niet veranderd
we spraken niet
we hebben geen woorden nodig
je was er
zoals je er altijd bent
het gaat goed met ons
jij daar
ik hier
maar altijd
samen
Een vriend deelt mee,
in vreugde en verdriet.
Een vriend helpt stilzwijgend,
en roddelt niet.
Begrip en waarderen,
hoeft een vriend niet te leren.
Wat het leven je ook biedt,
een echt vriend verlies je niet!
Je weet pas wat je hebt
als je het had.
Je weet pas wat je mist
als het er niet meer is.
Maar wat geweest is
is nog niet voorbij.
Een ieder die ik liefhad
woont voorgoed in mij.
Als dit het einde is en verder niets,
dan is er leegte, gemis, verdriet en tranen
om wat eens was en niet meer is.
Maar er is meer dan lijf en leden,
veel meer.
Want wat een mens bezielt,
dat is, dat was,
haar geest, haar kracht,
haar denkvermogen,
alle gaven van haar hart,
haar goedheid grenzeloos,
de sterkte van haar woord,
haar hartelijk gebaar,
haar spreken, vlug of juist bedachtzaam,
haar zwijgen soms veelzeggend.
Dat alles leeft,
leeft voort in die haar kenden,
die van haar hielden en blijven houden
omdat haar geest nooit, nooit vergaat.
Iemand die je moet laten gaan
Soms is het moeilijk iemand te moeten laten gaan
Maar vroeg of laat is het onze beurt
Maar dat is niet een troost voor mij
Want we gaan niet samen
Vriendschap en liefde zijn een woord
Dat dicht bij elkaar ligt en zeker
Als k jou moet laten gaan
Je was een steun en een vriend voor velen
Maar daar ik toch geen keuze heb
En moet toegeven op het pad van het leven
Laat ik je los tegen mijn zin
Hoop dat je vind wat je zocht dicht bij
Je Geloof en dat Jezus je persoonlijk
Binnenleid in zijn land
Van vrede en zonder pijn
Maar altijd met een lach
Waar mensen weer mensen zullen zijn
En vriendschappen hernieuwd worden
Maar eeuwig zullen zijn
Het gaat je goed vriend en open het pad voor mij
En je gezin en familie, maar ook
Voor al je vrienden en fans
Maak voor ons daar ook een plaatsje vrij
Een gewone vriend en die een plek
Heeft vrijgemaakt in zijn hart
Hier op aarde voor jou
Vaarwel het gaat je goed en weet
Dat ik je snel ontmoet
Ik heb je lief op mijn manier
en zo zal het altijd blijven
zelfs de droefheid van jouw dood
kan mijn liefde nooit verdrijven
mijn hart stond op
de angst verdween
ik zag jouw naam
verstild in steen
ik liet jou los
ik liet jou gaan
ik zag dat alles wat geweest is
blijft bestaan
Jij bent wel weg
Maar alles wat ik voor jou voelde
En wat je voor mij betekende
Niet
Nu wordt het stil
Nu wordt het stil.
Wij moeten verder,
de wereld gaat gewoon zijn gang,
maar niet voor ons,
de zon schijnt bleker,
de nachten duren veel te lang.
Je plaats is leeg,
maar niemand zal er
doen alsof jij niet bestaat.
We zien je niet,
maar toch: je bent er,
omdat zo veel nog van je praat:
de lege stoel,
je dichte boeken
en de verhalen die er gaan.
Je hoort bij ons,
waar je ook heen gaat,
bij ons blijf je voorgoed bestaan.
Vandaag houd ik mijn eigen stille wake:
een stukje ik ging samen met jou dood.
Een schok, die mij genadeloos blijft raken,
een leegte, die mij voedt als dagelijks brood.
Mijn vrienden zijn nu de herinneringen:
Een zee van tranen en een bron van moed
waaruit ik beurtelings zal blijven drinken,
waardoor jij voor vergeten wordt behoed.
Vandaag zal ik met eerbied aan je denken.
Met bloemen schrijf ik weer opnieuw jouw naam.
En hoe de schimmen van ’t verleden wenken,
aan jou beloof ik dat ik door zal gaan.
Jouw naam herhaalt zich in al mijn gebeden,
en veel van wat ik zeg is godgeklaagd.
Vandaag zal ik de toekomst toch betreden
Omdat, wat jij mij liet, dat van mij vraagt.
Uniek jouw oogopslag,
uniek jouw stem,
de manier waarop jij de woorden woog;
uniek jouw gebaren,
bewegingen,
zoals jij liep, stond en zat.
Uniek jij,
hoe kun je dan weg zijn,
voorgoed onvindbaar?!
Wij begrijpen het niet,
nee,
wij willen er niet aan.
Uniek jij,
enig, onvervangbaar.
Daarom blijft er altijd iets van jou
ons bij
en ben je niet weg jij,
want:
uniek jij,
enig mens.
Als jij
net zo hield van mij
als ik van jou,
dan weet ik zeker dat jij wou
dat ik verder leven zou.
Er is een zerk bij op het kerkhof
Van aardse hectiek naar eeuwig verlof
Je hebt ons nog geen klein beetje verrast
Toen je plots naar memorie werd verast
Oud zijn we nog niet en jij was nog jonger
Ouderdom scheen een verre reis
Je stond in je vakgebied aan de top
je carrière was niet bepaald een flop
De ziekte kwam onherroepelijk terug
Alle vooruitzichten finaal herleid
Tot het ultieme laatste feit
Gelaten voelde je de muur in je rug
We koesterden verschillende kleuren
Savoureerden vele smaken en geuren
Onze oevers bleken soms ver uit mekaar
Onze drijfveren niet altijd verstaanbaar
Sporadisch onderhielden we contact
We konden ons temperament knechten
Nuance door onze meningen vlechten
Respect voor elk geloof heelt menig hart
Jij bent nu geland in dat niemandsland
Wij gaan nog even door met dit leven
Jij bent terug in de eeuwigheid beland
Voorbij het amechtig aardse streven