Afscheid
Dichter onbekend
loslaten van een lief leven
terugkijken in verwondering
je bent nog zo dichtbij..
nog dringt het niet tot mij door
afscheid,
moeten loslaten
Extra informatie
Gedichten na een overlijden
117 resultaten
Titel
Auteur
Afscheid
Ward Bruyninckx
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in goede gedachten
ter herinnering.
Is verwijlen bij een leven
en stilstaan bij de pieken van vreugde en pijn.
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat van waarde is
om niet te vergeten.
Leven is vanaf de geboorte
voortdurend afscheid nemen.
Is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag van de belevenissen
loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten.
Het risico nemen van de graankorrel
om vruchten voort te brengen
loshaken om verder te gaan
zichzelf verliezen om zich te vinden.
Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.
Men leert het nooit.
Afscheid nemen is met zachte vingers....
Dietriech Bonnhoeffer
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken
in goede gedachten der herinnering…
Is verwijlen
bij een brok leven
en stilstaan op de pieken
van pijn en vreugde...
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
niet te vergeten…
Is moeizaam
de draden losmaken
en uit het spinrag
der belevenissen
en achterlaten en niet kunnen vergeten…
Als de liefde niet bestond
Toon Hermans
Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond
Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan
Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestoven
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond
Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs
Ik zou sterven van de kou
En m'n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou
Als de magnolia bloeit
Juanita Andeweg
De knoppen ontluiken in zachte kleuren
De zon laat haar schoonheid zien
Sprookjesachtig grote bloemen
In tijden niet zoiets moois gezien
Ik voel nog steeds de liefde
Die voor altijd door mijn hart vloeit
Maar ik mis je het meest
Als de magnolia bloeit
Als de muziek zwijgt
Marja
Soms zwijgt de muziek, maar is het lied nog niet ten einde.
De ongespeelde noten blijven zweven in de lucht,
de ongezongen woorden veranderen in een zucht.
Een zucht van verdriet en gemis,
van alles wat niet meer is,
en nooit meer komen zal.
Maar in de verte klinkt zacht een melodie,
een melodie van herinneringen, van alles wat geweest is
en nooit verdwijnen zal. Een melodie van hoop en liefde, die de weg plaveit.
De lange, hobbelige weg die we moeten gaan, totdat alle tranen zijn geschreid.
Als de roos
Ellie van Oppens
Als de roos afscheid nam,
was dat niet voor altijd .
Al ben je ver …
je bent dichter als nooit tevoren.
Als het leven tegenzit
Dichter onbekend
Als het leven tegenzit, als er even niets meezit, verdriet en pijn om de hoek komt kijken
weet dan dat ik niet weg zal gaan, en bij je zal blijven om je de hand te reiken.
Jouw verdriet kan ik niet wegnemen
en ook niet de pijn van het gemis
maar ik wil je laten weten dat ik voor je wil zijn
een luisterend oor, voor alles wat er is
Als ik van ons het eerste sterf
Nicholas Evans
Als ik van ons het eerste sterf,
Laat verdriet dan niet lang je hemel verduisteren.
Wees onvervaard, maar bescheiden in je verdriet.
Het is een verandering, maar geen afscheid.
Want net zoals de dood een deel is van het leven
Leven de doden eeuwig voort in de levenden.
En alle opgestapelde rijkdommen van onze reis,
De momenten samen,
de onderzochte geheimen,
De gestaag groeiende lagen van intimiteit,
De dingen waardoor we lachten of huilden of zongen,
De vreugde over de zon op de sneeuw of de eerste tekenen van lente,
De woordeloze taal van blik en aanraking,
Het weten,
Ieder geven en ieder nemen,
Het zijn geen bloemen die verwelken,
Geen bomen die vallen en verkruimelen,
En ook zijn het geen stenen
Want zelfs steen weerstaat de wind en de regen niet
En machtige bergtoppen veranderen mettertijd in zand.
Wat we waren, zijn we.
Wat we hadden, hebben we.
Een gedeeld verleden, onherroepelijk aanwezig.
Dus als je loopt in de wouden waar wij ooit samen liepen
En tevergeefs de vlekkerige oever afzoekt naar mijn schaduw,
Of blijft staan waar we altijd stonden, op de heuvel over het land uitkijkend
En als je dan iets ziet en uit gewoonte naar mijn hand tast
En hem niet vindt en voelt hoe het verdriet je bekruipt,
Wees dan stil.
Sluit je ogen.
Adem.
Luister naar mijn voetstappen in je hart.
Ik ben niet weg, maar ben gewoon in je.
Als morgen mijn lichaam de geest teruggeeft
Niels Zwakhals
Als morgen mijn lichaam de geest teruggeeft,
weet dan dat alles oké is.
Er is niets veranderd, mijn schat.
Ik ben nog altijd waar ik altijd al was.
Ik zal je niet zeggen niet te treuren.
Nee, als er treurnis is,
treur dan
en lach
als er vreugd wil zijn.
Houd het gerust simpel,
dat was altijd al het mooist.
Strooi mij uit over het heelal
of laat de kinderen mijn kist beschilderen,
ongeremd en met de mooiste kleuren
en leg mijn boeken bij me,
want het woord was mijn stille geliefde.
Haal wat bloemen bij de lokale bloemist
en geef haar wat extra’s.
Speel een mooi liedje af.
Kijk wat naar de zon.
Houd het maar licht,
dit nieuwe.
Laat de leegte maar verzachten.
En wanneer er plots gemis is,
mis me dan
en laat mij gerust de fluister zijn
die bij twijfel zegt ‘toe maar’
en ‘ja’ op die ene vraag.
Voel en weet.
Niemand kan ooit werkelijk gaan.
En later, als mijn pastelstreep aan de blauwe hemel
langzaamaan vervaagt,
laat het vergeten dan gerust toe.
Joh, het is zo oké mij te vergeten,
soms, eens, altijd,
want het leven is net zo leven
met alles als zonder niets
en wat ons verlaat, maakt ons vrij.
En schat, mijn allerliefste schat,
waarvan wij vrij zijn,
zijn wij niet langer van gescheiden.
Als stilte valt
Catherine Boone
Waarom hoor ik jouw voetsporen niet meer daar ze
heel onverwacht en veel te vroeg van jou werden ontnomen
Ik weet heel goed dat zij op elk moment van het leven klaarstonden
om hun reis voort te zetten en ook nog eens voortdurend onderweg zijn met jou.
Wanneer ene deur dicht ging, ging er een andere deur
open zodat nieuwe creativiteit en inspiratie kon ingeademd worden
Hoe kabbelend het water vloeide en liet zich zonder enige weerstand leiden
terwijl wegen met hier en daar afslag werden bewandeld; verbreding of verdieping nabij.
Het lijkt erop dat er een grote boom in lenigheid en sterkte
is omgevallen van waar haar bladeren verspreid liggen in een leegte
tegelijk is een heel klein zaadje vol onzekerheid en wiebelig op zoek naar iets
Al bij al heeft zij het gevonden: jouw eigen stukje grond tevens haar laatste bestemming.
Ik zal jouw uniciteit en verbondenheid nooit vergeten doordat
jouw bestaan een opvolging van liefde in al haar geuren en kleuren was
Steeds weer was ook energie-stroom tussen geven en nemen in balans in relaties
Geen woorden meer te zeggen; heb alleen maar tranen die elke herinnering zullen koesteren.
Als troostende armen
Jolande Broens
Elke dag kom ik je tegen
in mijn dromen
in mijn hoofd
in mijn hart.
Je bent nog zo dichtbij
dat ik je bijna voel.
Liefde van binnenuit
als troostende armen
om me heen.
Uit Gedichtenbundel “Zonder jou” Jolande Broens
Altijd
Anoniem
Altijd speciaal
Altijd onverwacht
Altijd in jezelf
Altijd goed hierna gewenst
Bewolkt en regenachtig
Jolande Broens
Een prachtig afscheid
een dankbare terugblik
maar evengoed voorbij.
Liefdevolle woorden
een bemoediging voor later
maar desondanks stil.
Een leegte zo onvoorspelbaar
een verdriet nog bodemloos.
En je gaat verder
en verder…
Je weet dat eens
de herinneringen je verwarmen als de zon.
Ze je hart doen glimlachen
en de liefde die je voelt
je kracht geeft.
Maar vandaag
is het bewolkt en regenachtig.
Uit Gedichtenbundel “Zonder jou” Jolande Broens
bij naam noemen
Kris Gelaude
Wij zullen je,
net als voorheen
bij je naam blijven nomen.
Alleen wat zachter,
hoewel de stilte
zelden zo hard valt
Brastagi-weg
Willem Brandt
De hitte valt als een verkreukt gewaad,
Slordig en klam ons om het lijf gewikkeld,
Van borst en benen, armen en gelaat,
In atmosfeer die als jong water prikkelt.
Het lichaam neemt spiraalsgewijze de vlucht
Tussen de rotswand en zijn koele holen;
Het gaspedaal trilt onder onze zolen,
De motor ademt diep in nieuwe lucht.
Beneden ons in het vaalgroene dal
heeft nog de zon haar greep geel op de aarde.
Wij kantelen omhoog, ontkomend naar de
oorsprong van wind en wolk en waterval
als die verslagen waren maar toch winnen,
een onverwacht en triomfaal geluk;
de bergweg trekt het leven met een ruk
tot waar het hart opnieuw durft te beginnen.
Uit: Reizend achter het heimwee
Daar
Huub Oosterhuis
Waar stemmen
de stilte niet breken
en niets is verborgen
daar wonen wij niet
achter grendels
maar gaan
voortwaaiend als wind over water,
wegend als licht op het water.
Wij maken onze reizen van vroeger
steeds weer opnieuw
maar dan vrolijk.
Dat ik je mis
Catherine Boone
Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten
meestromen op de golven van het leven in een zee van
eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd
waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond zijn geabsorbeerd.
Al ben ik omringd door mensen en toch voel ik me
helemaal alleen want met jou deelden wij geuren, kleuren en
hadden wij oog voor mooie dingen om ons heen; een verrassing nabij
Hoe dan ook kan ik het nog steeds niet begrijpen waarom jij er niet meer bent.
Op welke wijze zij kostbaar en waardevol zijn, onze leuke
warme en soms ook enig minder prettige herinneringen blijven over
Als unieke belevenissen of bijzondere momenten opgeslagen in het geheugen
ga ik hen stuk voor stuk verzamelen en koesteren aan jou om nooit meer te vergeten.
Ondanks alle pijn en verdriet ga ik door met onze reis vol
onverwachtheden, uitdagingen omdat deze helemaal niet is afgewerkt
O Liefste, je was het ontbrekend puzzelstukje voor mijn breekbare en kwetsbare
maar ooit zal er een tijd komen dat wij weer samen zullen zijn... ergens hoog in de hemel.
De dood
Anita Cats
De dood zo nabij
is te groot
om binnen telaten
ik zoek de stilte
om
haar aan te raken
welke klank
zal mij beroeren
welk vertrouwen
zal mij dragen
wanneer ik open ga.
De herinnering blijft
Glenda de Graav
In het diepst van mijn hart heb jij je intrek ingenomen.
Je bent waar je moet zijn, je bent aangekomen.
Niemand weet hoe het daar is, hoe jij je nu voelt.
Die ervaring is alleen voor wie gestorven is bedoeld.
Ik wens je de rust, die je hebt verdiend.
Mijn glimlach verlicht het deel dat nu grient.
Om een mooi mens, die nooit weg zal gaan,
maar in het hart van mij blijft bestaan.
De mooiste schelp
Antoinette Inees-Laterveer
Er loopt een man aan de zee op zoek naar mooie schelpen en stukjes hout. De schelpen gaan door zijn handen, maar hij vindt ze niet mooi genoeg. Terwijl zijn blote voeten contact maken met het zand, voelt hij hoe de opkomende zee zijn voeten overspoelt.
Dag na dag komt hij terug bij de zee om verder te zoeken naar mooie schelpen en stukjes hout. Tenslotte gaat hij zitten met vondsten van die dag, maar heeft nog niet gevonden wat hij zocht. Hij kijkt naar de ondergaande zon.
Twee dagen later is de man weer aan het strand. Ineens ziet hij de mooiste schelp in de zee liggen en loopt de zee in om de mooiste schelp te pakken. De volgende ochtend vindt men de schelp op het strand.
De Ster
Floortje Agema
als het donker wordt
zal de zon verdwijnen
aam de heldere hemel
zal een ster verschijnen
kijk rustig rond
je zult hem vinden dan
die ene speciale
die jou troost geven kan
die zegt dat je mag huilen
en lachen bovendien
dat je hem niet zult vergeten
ook al denk je dat misschien
die ster die straalt van trots en liefde
zal altijd blijven schijnen
waakt over jou en zegt je zacht
ik zal blijven schijnen
De stervende
Nanda van der Zee
Daar ligt zij, onvervreemdbaar
en toch zo vreemd erbij.
Alleen op weg en weg van mij
al zo ver heen en toch dichtbij
Stil groetend met een broos gebaar
En dan is zij voorbij.
De Tortel
Jan van Nijlen
Zijn lied klinkt dof van uit de hoge Linden.
Het lijkt wel of hij iets met nadruk vraagt
of iemand roept; hij kan de rust niet vinden.
Dichters beweren dat de tortel klaagt.
De dieren die de tere tortel horen
maken zich om dit schor gezang niet druk
en zoeken niet in het eenzelvig koeren
een zin van heimwee naar vergaan geluk.
Alleen de mens wil weten en begrijpen,
zoekt steeds naar reden, oorzaak of begin.
De zomer bloeit en de eerste vruchten rijpen,
het is zo stil; misschien heeft niets een zin.
dichtbij
dichter onbekend
Waar je ook bent, ik zou het niet weten.
Niet in afstand of tijd te meten.
Maar ik heb je bij me,
diep in mij,
daarom ben je zo dichtbij.
Een dierbare overleden
Dietrich Bonhoeffer
Als je van iemand houdt
en hij ontvalt je
kan niets de leegte
van zijn afwezigheid vullen;
je moet dat niet proberen.
Je moet eenvoudig aanvaarden
en volharden, dat klinkt erg hard
maar het is een grote troost, want zolang de leegte
werkelijk leeg blijft,
blijf je daardoor met elkaar verbonden.
Het is fout te zeggen:
God vult die leegte.
Hij vult die helemaal niet,
integendeel,
hij houdt die leegte leeg
en helpt ons
zo die vroegere gemeenschap
met elkaar te bewaren,
zij het ook in pijn.
Hoe mooier en rijker de herinneringen,
des te moeilijker de scheiding.
Maar dankbaarheid verandert de pijn
door herinneringen in stille vreugde.
De mooie dingen van vroeger
zijn geen doorn in het vlees
maar een kostbaar geschenk
dat je meedraagt.
Je moet zorgen dat je niet
in je herinnering blijft graven
en je erin verliest:
een kostbaar geschenk bekijk je
niet aldoor, maar alleen
op bijzondere ogenblikken
is het een verborgen schat
een veilig bezit;
Dan wordt het verleden
een blijvende bron
van vreugde en kracht.
Een haiku
Catherine Boone
Wat je doet of voelt
ben ik er altijd voor jou
levend in ons hart.
Een knuffel
Adrie Schoonheym
Een knuffel voor jullie tranen
Een knuffel voor gemis
Een knuffel vol, liefde en troost
omdat, het gemis zo moeilijk is.
Een leven met verdriet
Danny van Strien
Een leven met verdriet
Wat ze je ook aandoen
Doe dat bij een ander niet
Een leven met verdriet
Een leven met pijn
Het kan niet alleen maar roze geur en maneschijn zijn
In het leven zit het mee of zit het tegen
Na de zon komt altijd regen
Er zijn vette en magere jaren
Een leven met verdriet
Maar ooit daar moet je ingeloven
Ligt er ook iets moois voor jou in het verschiet
Een wandeling
Margreet Jansen
Ik loop over het bospad
van mijn leven
en even
voel ik de ontroering
van einde
en begin
de traan die
valt
is een druppel
van verwondering
over de cirkel
van mijn zijn.
Een wens....
Juanita Andeweg
Als ik kon toveren
Dan had ik mijn toverspreuk al klaar
Dan was alles weer zoals het was
Maar helaas ben ik geen tovenaar
Daarom een sterkte wens vanuit het hart
Liefde om de pijn wat te verzachten
En de kracht om het intense verdriet te dragen
Je zit in mijn gedachten
eigen weg
Claire vanden Abeele
Hou me (niet vast)
vanaf hier
heb ik alleen te gaan
ik zal altijd
ergens
bij je zijn
we zijn tochtgenoten
maar hier neem ik afscheid
ik neem je lach en speelsheid mee
je warme liefde ook
maar hou me niet vast
want
ik wil zoals altijd
in vrijheid
mijn eigen weg kunnen gaan
Elke naam
Marinus van den Berg
Elke naam
een licht
Elke naam
een belofte
Elke naam
een verbondenheid
Elke naam
een verhaal
Elke naam
een gezicht
Elke naam
een herinnering
Elke naam
noemenswaardig
Feestdagen
Yvette Neuschwanger-Kars
De Lege plek aan tafel
Onzichtbaar voor het oog
Mijn hart dat huilt in stilte
Mijn mond is kurkdroog
Het gezelschap is me dierbaar
We delen dit moment
Maar ik voel daardoor ook meer dan ooit
Dat jij er niet meer bent
Verblind door alle lichtjes
Laat ik mijn tranen vrij
Dankbaar voor dit samen zijn
Maar bedroefd om nooit meer ‘Wij’.
Gedenk de mens
Tini Brugge
Gedenk de mens die sterft
In het Licht van de Levende
Hij is in liefde geborgen
Bij de Eeuwige
Gedenkmoment
Coby Poelman-Duisterwinkel
En dan komt er de dag
dat we gedenken wie je was.
Jouw leven trekt aan ons voorbij,
we zien weer even: Zo was jij.
Je houding en je stille lach,
de lieve knuffel die je gaf,
je meeleven met iedereen,
je ging in stilte van ons heen.
Vandaag leeft jouw herinnering
als gouden rand rond onze kring.
geen vaarwel
dichter onbekend
als een regenboog
vol kleur
als een zonnetje
heel fel
een herinnering
heel dierbaar
in gedachten
geen vaarwel
Gezegde
Armeens spreekwoord
Wie huilen kan,
begrijpt de taal die tranen spreken
Haiku
Jan Bontje
Zij die heengingen
wandelen in gedachten
eeuwig met ons mee
Herfst
dichter onbekend
De straten smallen, bladeren vallen.
Jij mocht nog niet,
Wat een verdriet.
Zo is soms de herfst, weer heel even op zn sterfst.
Herinner
Maartje Ruskamp
In mijn tranen en mijn glimlach
Zitten herinneringen verborgen
Als het licht valt door een druppel
Verschijnen regenbogen
De kleuren uit het licht
Ontstaan uit blijdschap en verdriet
Zonder een van deze twee
Ontstaan die mooie kleuren niet
Dus laat je tranen stromen
Als een herinnering je overspoelt
Zo houd je een palet aan herinneringen levend
Waardoor je je weer beter voelt
Het laatste blad
Catherine Boone
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.
Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld werden getrotseerd
tegelijkertijd zag ik dichtbevolkte takken in een tempo volledig leeglopen van
hun trouwe bladerstelsel tot zelfs breken van waar het einde nog niet is geschreven.
Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.
Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.
Het leven is bijzonder
IvG
Het leven is bijzonder
We staan er niet bij stil
Afscheid , leven zonder
Is wat niemand wil
hier en daar
Rier van Schie
hier omringd door groen, het water
met zijn geheimen achter ons, de tuin
in volle bloei, jouw trots en gemis in kunst
vastgelegd aan de muur, gestaald in de grond,
hier praten we nog wat na
de afwas zorgeloos op het gras
slippers die op voeten wachten
de laatste zonnestralen tussen ons in
hier sprak ineens de stilte, toen je zei:
hier heb ik haar as gestrooid
hier…en daar, en hier
voor altijd
hoeveel ik van je hield
Hans Andreus
Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield
Iedere dag opnieuw.... (dementie)
R.E. Bal
Iedere dag opnieuw
De vaste ochtendrituelen
Iedere dag opnieuw
De nare dromen delen
Iedere dag opnieuw
Het verschonen en het wassen
Iedere dag opnieuw
Je weer laten verrassen
Iedere dag opnieuw
Een grote mond of lach
Iedere dag hetzelfde maar
Steeds een beetje minder
Tot aan die laatste dag…..
Iemand missen hoort erbij
dichter onbekend
Iemand missen hoort erbij
het doet alleen zo’n pijn,
Dat alles met die iemand,
zo anders en zo mooi zou zijn.
Iemand missen hoort erbij ,
het hoort bij ieders leven.
Je denkt terug aan hoe het was
en huilt en lacht dan even....
Ik denk aan je
Juanita Andeweg
Ik denk aan je
Wens je heel veel sterkte en kracht
Samen met veel liefs
In de hoop dat het de pijn en verdriet iets verzacht
Ik heb het leven lief
Toon Hermans
Ik heb het leven lief, de mensen en de dieren
De zeeen en rivieren, ik heb het leven lief.
Ik heb het leven lief, de bergen en de dalen
De warme zonnestralen, ik heb het leven lief.
ik heb het leven lief, het sterke en het broze
Het blije en het boze, ik heb het leven lief.
En valt het doek dan dicht, nog even op het leven
Een laatste glas geheven, ik heb het leven lief.
Ik herinner me jou zoals je was
Catherine Boone
Wanneer ik reis in jouw schitterend portret
herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet
Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt
op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid.
Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met emoties en gevoelens, ongekende diepte
die na een korte zucht te hebben geslaakt, mij trakteert met
fragmenten van gelukzaligheid naar noten vol passie en hartstocht.
Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.
Momenten waarvan de herinneringen overblijven
Sporen gegraveerd in het geheugen om nooit meer weg
te vegen, onze liefde vervoegt de tijd van melancholie en stilte
Hoe dierbaar en waardevol zij allen zullen zijn... alsof het gisteren was.
Ik mis je
Juanita Andeweg
Ik mis je in grote en kleine dingen
Ik mis je liefde, je stem en je lach
Ik mis de knuffel en kus op mijn wang
Ik mis je nog steeds elke dag
Ik wil leven
Danny van Strien
Ik wil leven
Want je bent er maar even
Sta nooit stil bij een moment
Beleef het heden
En vergeet het verleden
Wat niet is en wat niet blijft
Je krijgt nooit problemen
En bent een goed mens
Als je jezelf altijd blijft
In mijn dromen
Ilone Krukkert
In mijn dromen kom ik je tegen
dan ben je weer even dichtbij
Als ik wakker word
komt de harde realiteit
Je bent niet meer hier in dit leven
maar ik ben je ook niet echt kwijt
Daarom kom ik je in mijn dromen tegen
Want de liefde die ik voor je voelde
reikt tot in de eeuwigheid
Zo wordt de afstand even minder groot
want niks is meer confronterend
dan voor altijd van iemand
afscheid te moeten nemen
Door iets zo verscheurend moeilijk
als de dood
In mijn hart
Juanita Andeweg
Ik hoor nog steeds je stem
Ik hoor nog steeds je lach
Ooit zal het uit mijn gedachten verdwijnen
Maar in mijn hart draag ik je elke dag
je bent niet echt weg
Floortje Agema
Je bent niet echt weg
want je leeft nog in mijn hart
daar mag je altijd blijven
dicht bij mij
Ik vraag mensen die jou kennen
jou te bewaren in hun hart
om in dit boek te schrijven
helemaal voor mij
dan kan ik steeds weer lezen
de grapjes en herinneringen
de verhalen over jou
wat je deed en zei
dan fluister ik zachtjes
diep van binnen
ik hou van jou
blijf bij mij
Jouw naam
dichter onbekend
Ik heb je naam in het zand geschreven,
maar de wind liet jou naam daar niet staan.
Ik heb je naam in het hout gesneden
Maar de boom heeft zich van jouw naam ontdaan
Ik heb je naam op een teen geschreven
Maar de tijd heeft jouw naam doen vergaan
Ik heb je naam in mijn hart gesloten
En jouw naam blijft daar voor eeuwig staan
laat me los
Maaike ouboter
laat me los
ik moet nu alleen
en houd me vast
als het nodig is
in gedachten
en ik zoek je
in alles om me heen
maar aldenk ik soms
dat het zo beter is
kan ik het niet helpen
dat ik je soms mis
Laatste reis
Catherine Boone
Ik zou me graag willen begeven naar een plaats waar
mijn leven wordt bewaard en mijn door ouderdom afgetakelde
geheugen zal insluimeren, ver weg van alle drukte en harde geluiden
Een ruimte zonder geschreeuw en waar tederheid een diepe zucht zal slaken.
Ik zou een deur van een tuin willen openen waarin ik
vrij kan wandelen en mijn flink gevulde rugzak met een voltooid
verleden tijd erin die ik altijd heb meegenomen om het even waar neerzet
Een eigen hof met stukje aarde waar de zaadjes van mijn winters groeien en bloeien.
Ik zou graag een schouder willen hebben op welk mijn
hart hangend met dunne breekbare en kwetsbare treurwilgtakken
wordt gedragen tot wanneer zij zal liggen op een ledikant van rust zachtheid
Een schouder waarop mijn fracties van lijden, pijnen en smarten worden gekoesterd.
Ik zou een helpende hand toegereikt willen krijgen voor
mijn reis die mij zal begeleiden tot men laatste oevers heeft bereikt
Omarm mijn angsten, mijn moed die verbitterd is geraakt door de jaren heen
Het gevoel dat iemand mij heeft vastgehouden voor het moment van afscheid; tot ziens.
Laatste Vaart
Josina Mink
laat me vrij
als ik niet meer ben
dan zal ik gaan
door zee gedragen
op vlokkend schuim
van buigende golven
er boven de
vogels
gespreide vleugels
tegen azuur
en wind en stroom
voeren me mee
langs het voorbij
op laatste vaart
naar het waarom
naar vrij.....!
Leven is.....
Josina Mink
leven is
aanvang
horizon
hoop
verwachting
geluk en pijn
leven is zijn.
opeens is het voorbij
waarom?
vraag zonder antwoord
voorbij
een vlinder die wegvliegt
een boom die omwaait
regen die in zee valt
voorbij
waarom?
vraag zonder antwoord.
koester warmte
koester liefde
koester herinnering!
Licht
dichter onbekend
Er is een licht dat voorbij alle dingenop aarde schijnt
voorbij ons allen
voorbij de hemelen
voorbij de hoogste,de allerhoogste hemelen
dat is het licht
dat in ons hart schijnt
Liefde
Frank van der Zanden
Het is niet de dood die ons scheidt
maar de liefde die ons bindt
Liefde geven
Onbekend
Als je echt van iemand houdt,
iemand alles toevertrouwd
iemand hebt waarom je geeft
een die naast en in je leeft.
Dan pas voel je pas wat leven is,
en dat liefde geven is…..
Lieve.........
Robert E. Bal
het lijden is afgelopen
het einde, niet onverwacht
een ziekte die je lichaam sloopte
en ook je levenskracht
weg de pijn, de ellende
het gemis, ontzaglijk groot
maar zolang wij nog aan je denken
leef je verder, ondanks de dood
Loslaten
C.A.J. Snoeren
Laat je tranen maar lopen, de dood van
het aller dierbaarste doet vreselijk pijn.
Neem op gepaste wijze afscheid, van het
stoffelijk lichaam.
Vergeet in het rouwproces niet, om de
overledende te begeleiden, met de grote
reis die is begonnen.
Niemand op deze aarde, weet de weg waar
de ziel heengaat.
Stuur de reizende veel liefde mee, dat zal
de tocht een stuk vergemakkelijken.
Alleen het grote all weet wanneer jullie
samen zullen zijn, want ook jij zal die
grote reis eens maken.
Je dierbaarste zal er zijn, wachtend in
een lichtfestijn.
Welkom dat je terug bent gekeerd, in de
oorsprong van het zielebestaan, ver van
de aarde, in een ander bestaan. Loslaten
Laat je tranen maar lopen, de dood van
het aller dierbaarste doet vreselijk pijn.
Neem op gepaste wijze afscheid, van het
stoffelijk lichaam.
Vergeet in het rouwproces niet, om de
overledende te begeleiden, met de grote
reis die is begonnen.
Niemand op deze aarde, weet de weg waar
de ziel heengaat.
Stuur de reizende veel liefde mee, dat zal
de tocht een stuk vergemakkelijken.
Alleen het grote all weet wanneer jullie
samen zullen zijn, want ook jij zal die
grote reis eens maken.
Je dierbaarste zal er zijn, wachtend in
een lichtfestijn.
Welkom dat je terug bent gekeerd, in de
oorsprong van het zielebestaan, ver van
de aarde, in een ander bestaan.
Machteloos
Robert E. Bal
na de diagnose begon
het laatste hoofdstuk
van je leven
het was niet wat je wilde
het einde kwam te vroeg
je ging door met strijden
totdat je lichaam zei, genoeg
wij stonden machteloos
aan jouw zijde
verdrietig en boos
om de pijn die je moest lijden
weet dat jouw liefde
en zorgzaamheid
ons altijd bij zal blijven
ook nu de dood ons scheidt
Momenten
Een nabestaande
Momenten van blijdschap,
Momenten van verdriet,
Momenten dat je dacht: 'ik weet het even niet'
Momenten dat je dacht: 'het is goed'
Momenten dat je dacht: 'Is dit nou echt iets dat moet?'
Momenten dat je dacht:'Als ik aan de hemel denk, kan ik alleen maar glimlachen
Momenten van blijdschap,
Momenten van verdriet,
Momenten dat ik dacht: 'ik weet het even niet'
Momenten dat ik dacht: 'zou ik dit dromen?'
Momenten dat ik dacht: 'waarom moet dit hem overkomen?'
Momenten dat ik dacht: 'God wacht op je lieve schat, Hij kijkt naar je uit'
Momenten van blijdschap,
Momenten van verdriet,
Momenten dat God dacht: 'hij weet het even niet'
Momenten dat God dacht: 'ik verlang naar mijn kind'
Momenten dat God dacht: 'ik weet hoe moeilijk hij het vindt'
Momenten dat God dacht: 'ik zal hem en zijn nabestaanden bijstaan, ooit zullen ze ook naar de hemel gaan, dan zullen ze hem weer zien! En mij ook bovendien.'
Naar de hemel kijken
dichter onbekend
Als ik in het donker naar de hemel kijk,
dan zoek ik die ene ster
dan voel ik je even heel erg dichtbij
en ben je even niet zover
niet zover verwijderd van mij
Na dit leven....
Josina Mink
na dit leven blijf je leven
in een lach en in een zucht
in muziek, in een gedachte
en in water, wind en lucht
in wie je lief had blijf je leven
en in de meeuwen boven zee
in de bomen, in het gras
overal iets achterlaten
van je ziel die hier eens was
in wie je liefhad blijf je leven.
Niet alleen
Familie Bakker
Niet Alleen
Jullie staan niet alleen.
In gedachten veel mensen om je heen.
Verdriet kan je delen.
Soms met een en soms met vele.
Nu niet met elkaar samen zijn.
Doet zoveel pijn.
Nu op elkaar leunen.
En elkaar steunen.
Niets is meer hetzelfde
Ingrid Marges
Niets
Is meer hetzelfde
Sinds jij
Er niet meer bent
De dagen
Zonder jou
Zijn pijnlijk
Ongekend
Niets
Is meer hetzelfde
Mijn hart
Pulseert van pijn
Ik zou je
Willen voelen
Nog één keer
Bij je zijn
Niets
Is meer hetzelfde
De glans
Is er vanaf
Met weemoed
Denk ik terug
Aan alles
Wat jij gaf
Niets
Is meer hetzelfde
Al draait
Mijn wereld door
Ik adem
Tranen uit
Omdat ik
Jou verloor
Nee, niets
Is meer hetzelfde
En toch
Jouw liefde lacht
In alle
Mooie dingen
De vreugde
Die jij bracht
Nooit meer
Robert E. Bal
nooit meer tot morgen
nooit meer geborgen
bij jou voelen
of jij bij mij
nooit meer zonder zorgen
nooit meer straks of pas
nee, het wordt nooit meer
zo mooi, als toen jij
nog bij mij was
Om ons heen en heel dichtbij
Marian van der Veen-Niemeijer
Om ons heen en heel dichtbij,
altijd nog zo met ons verweven
zijn zij, die in ons verder leven,
geliefden, mensen van voorbij.
Tegen tijd en weten in
trachtten we het tij te keren;
het noodlot dapper af te weren..
Een strijd die je als mens niet wint.
Vast te houden, los te laten,
de vuist in onmacht, wordt de hand
die troost en draagt en die ontvangt
als aardse strijd niet meer mag baten.
Beminde mensen, nu weer samen
In een onbekend gebied
Waar? Dat weten we nog niet
Maar in ons hart staan nog hun namen
Geschreven in liefde, voor altijd
om nooit te worden uitgewist
omdat ze zo worden gemist;
opgegaan in eeuwigheid.
Marian van der Veen-Niemeijer
Onvermijdelijk
dichter onbekend
Al hoorde ik eerder van de weg ,
die een ieder van ons moet gaan
“Onvermijdelijk “
Gisteren had ik niet gedacht ,
Dat dit vandaag al zou zijn
<p>Geef me je
Dichter onbekend
Geef me je hand en houd me vast
want het is nu zo donker om me heen.
Ik voel me soms zo mateloos alleen
het leven draag ik als een last.
Wees stil, want woorden gaan verloren
in een orkaan die mij nu overspoelt.
Ik weet dat je het goed bedoelt
maar soms kan ik die woorden niet meer horen
Geef me je schouder om op uit te huilen
en luister naar mijn eindeloos verhaal.
Vertaal mijn tranen in onuitgesproken taal
geef me je armen om in weg te schuilen.
Wanneer je mij met warmte blijft omringen dan zal de wereld niet zo koud meer zijn en zal ik - ondanks alle pijn - toch op een dag weer vogels horen zingen.
<p>Herstellen van de
Dianne MC Kissocky
Herstellen van de rouw
is als ontwaken
uit een lange winterslaap,
de warmte van de zon voelen
de wind in de bomen horen ruisen,
het zachte gegons van de bijen horen,
de vogels horen zingen,
de geur van de bloemen ruiken,
het zout van mijn tranen voelen,
mijn zintuigen laten strelen
door de schoonheid van de natuur
de stilte ervaren binnen mij
als een haven van pijn
<p>Hoe kun je
Johanna Kruit
Hoe kun je een gedachte laten zwijgen?
Het zijn net vlinders; hoe kun je vlinders slaan?
Je wilt gewoon dezelfde blijven.
En dat er niemand weg zal gaan.
<p>ik denk <br />
als
Bert Schierbeek
ik denk
als het regent
laat ze niet nat worden
en als het stormt
vat ze geen kou
en ik denk ook
dat dat denken
niet helpt
want je wordt nooit meer
nat noch vat je een kou
want het regent
noch waait ooit
meer voor jou
<p>Streep haar naam
Dichter onbekend
Streep haar naam niet door,
Al is ze bij ons weggegaan.
Streep haar naam niet door
Als of ze nooit heeft bestaan
Het liefste wat wij hebben bezeten
Het toekomstbeeld van ons bestaan
Vraag ons niet dat te vergeten en
Gewoon weer verder te gaan
Want we willen wel verder leven
Maar we weten niet hoe dat moet
We horen bij hen die achterbleven
Overleven vergt veel moed
Streep daarom haar naam niet door
Noem haar naam en laat ons weten
Dat ook jij haar niet zult vergeten
Zo alleen kunnen wij verder gaan
Haar naam was . . .
Ruimte maken, loslaten en rust vinden
Sana Durrani
Ik ben graag door jouw prachtkleuren omgeven
nu zal ik mij door het donker begeven
eens het leven vraagt om afscheid te nemen
Ik laat gaan wat voorheen vreugde heeft gegeven
nu kan ik mijn levensweg beleven
eens het leven verlangt om deel te nemen
Ik ben van eenzaamheid naar verbinding verheven
nu ga ik mij naar het onbekende begeven
eens het leven vereist om ademruimte te nemen
Rust
Anoniem
Lang geleden
Gestreden
En nooit weerom
Bij toeval
Het bericht
Hoop op rust voor jou
Schrijnend gemis
Hans Oud
Vanmorgen
schreef ik woorden
aan iemand vanwege
schrijnend gemis en ik
wenste dat wat nodig is voor nu
en ik wenste dat wat nodig is voor later
bij schrijnend gemis
en hoe moeilijk
dat
allemaal
is
Vanmorgen
schreef ik woorden
bij schrijnend gemis
en over hoe moeilijk
dat allemaal
is
Sempre
Wim van der Wielen
Luisterend en denken,
Aan iedereen aandacht schenken,
Haar woorden overdenken.
Haar liefde 'sempre' schenken.
Steeds stroomt...
Peter E.
steeds stroomt alles en opnieuw
kiemt straks de koestering
troost gedragen
door gedrapeerde
hoop
steeds stroomt elk leven opnieuw
Steeds zie ik je weer
Peter E.
steeds zie ik je weer
adem je vruchten
en ontwaakt diep van binnen
al het mooie.
stilte die spreekt
Jacob Cats
Zoals er een spreken is dat stil maakt
zo is er een stilte die spreekt
Stop de tijd
Jolanda van der Meer
Stop de tijd
Geef me nog een zoen en sla je armen om mij heen
Ik ben moe, klaar met de strijd,
Laten we nog even genieten samen,
want straks scheiden onze wegen en zijn we alleen.
Er is nog zoveel wat we kunnen zeggen
Maar ik geniet van dit moment
Er zijn geen woorden om het uit te leggen
hoe blij ik ben, dat ik jou heb gekend
Stop de tijd
De dag is aangebroken
dat ik zal rijzen uit mijn cocon met jou aan mijn zij
Onze laatste uren samen, geef me nog een zoen
want straks vlieg ik uit, als een vlinder zo vrij
Sub Finem
Vasalis
En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten -
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen - en de weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.
Telkens weer
Toon Hermans
En telkens weer zullen we je tegenkomen,
We zeggen veel te gauw: het is voorbij.
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Those we love
Onbekend
Those we love, don't go away
They walk beside us every day
Unseen, unheard but always near
Still loved, still missed and very dear.
Toen jij stierf
Henk Brandsma
Toen jij stierf werd de wereld armer
En verbleekte langzaam het heelal.
Werd de nacht erna zou koud als marmer,
Zonk de ochtend in een tranendal.
Toen jij stierf stokten alle dromen.
Werd het droevig stil rond huis en haard.
Waarom moest juist jou dit overkomen,
Waarom werd dit leed ons niet bespaard?
Door jouw voorbeeld aan ons meegegeven,
Blijf je altijd in ons hart bestaan
Koest'ren wij je heel ons verder leven,
Ben je nooit voorgoed bij ons vandaan.
Een herinnering die nooit verdwijnt,
Maar als ster van boven op ons schijnt.
Tranen
dichter onbekend
Als je door mijn ogen kijken kon,
zou je een andere wereld zien.
Als ik door jouw ogen kijken kon,
zou ik door tranen niets meer zien
Troost blijft
uit: Abel Herzberg
Een troost blijft:
er is in elk woord een woord,
dat tot het onuitspreekbare behoort:
er is in elk deel een deel
van het ondeelbare geheel
gelijk in elk kus, hoe kort,
het leven meegegeven wordt
Vallen of opstaan
Ellen van Monsjou-Krijger
Niet wat ons wordt aangedaan
doet ons op of ondergaan
maar onze wijze van ernaar kijken
doet ons verarmen of verrijken
Van die dagen......
Josina Mink
van die dagen...
met van die dingen...
die je zo diep kunnen raken
en het leven ineens
zo anders gaan maken
van die dagen...
met van die dingen
dat je denkt
ik kan niet meer
Leven...
soms doet het zo
onnoemelijk zeer
maar die dagen......
dat je de vogels
hoort zingen
en glimlacht
bij mooie herinneringen
opnieuw leert dromen
en het leven aanvaardt
die dagen.....
maken Leven.....
toch weer de moeite waard!
Verder gaan
Gerda Hazebroek
Een gat zo hard geslagen
Dat doet zo heel veel pijn
Het is haast niet te dragen
Maar het heeft zo moeten zijn
Maar na de nacht komt weer de dag
Dan breekt het licht weer aan
Het is het komen en het gaan
Wij moeten verder gaan.
verdriet
auteur onbekend
“Verdriet kun je inslikken
maar het verlaat nooit je lichaam”
Verlangen
Nel Biersteker
Een kunstzinnig mens is van ons heengegaan.
De stilte valt er blinkt een traan.
Een traan niet meer op het doek te vangen.
Het heden werd om gezet naar verlangen.
Vlinder
Anna Windig
Dat het leven
zo broos is.
Die zijden draadjes
zijn zo teer,
dat je ze accepteert
als een onzichtbare werkelijkheid
en
omdat je ze niet ziet,
ga je er van uit
dat ze er altijd wel
zullen zijn.
Wie
leeft er mee
dat het leven
altijd
aan een zijden
draad hangt.
Dat op een dag
de cocon vol is,
de draad knapt.
Spreid je dan
je vleugels uit?
Om in de hemel
als een vlinder
volledig tot je recht
te komen?
En wij
hier beneden
met een lege huls
waarvan we ons
wanhopig afvragen
Wat was de zin
van dit sterven?
Voorbij
Catherine Boone
Hoe plots de vleugels zijn gebroken van
uitgeputte vogel onder gewicht van vermoeidheid
waardoor hij ook nog eens hard is gevallen in een groene weide
Onafgewerkt en onvolledig zijn levensreis was, hij heeft zijn bestemming bereikt.
In elk geval ben ik volkomen sprakeloos en
verbijsterd over zijn heengaan daar hij ieder van ons heeft
opgevrolijkt met melodieuze warme roep en zang in juiste klankkwaliteit
tederheid en zachtheid verenigd van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.
Dat het drama hard komt bij mijn emotionele
kan ik niet onder stoelen of banken steken waarbij ook mijn
hart pijnlijk schuldig voelt omdat ze niet aanwezig was op dat moment, hem
niet meer heeft omringd met vriendschap maar ook om zijn pijn te begrijpen en verstaan.
Vaak trok hij weg uit de stad voor de rust op het
platteland waar hij ten volle kon ontplooien en uitleven met een
weelderige inheemse flora en fauna eromheen tegelijk de plaats die hij heeft
gekozen in een tapijt vol bloemen terwijl zijn hoofd kijkt naar een prachtige blauwe hemel.
Waarheen vlieg je?
Linda Polak
Waarheen vlieg je, na je dood?
Waren je daden echt zo groot?
Waar blijven je gedachten,
Na tig doorwaakte nachten?
Waaruit bestaat eigenlijk je ziel?
Wat als je God nou tegenviel?
Wat is dat nou: bewustzijn?
Doet dan alles nog meer pijn?
En wat is eigenlijk het doel,
Van het hebben van gevoel?
Laat me dan maar slapen gaan
En stuur mijn dromen naar de maan.
Mijn wensen hou je nog tegoed,
Hoop dat je er iets leuks mee doet.
Alleen de woorden op papier,
Die blijven voorlopig bij ons, hier.
Waar jij ooit was
Karen Hagg
Waar jij ooit was zijn wij vandaag
en brengen jou een laatste groet
met in ons hart die grote vraag:
waarom jij zo vroeg weggaan moet….
Je ging je weg zo sterk en fier
je leerde laten wat niet kon-
om afscheid riep je mensen hier,
hier kwam jij, zoekend naar de Bron.
En zoekend naar de Bron van Licht
ging jij je weg op eigen kracht-
zo lang de lach op je gezicht,
zo lang aan anderen gedacht…
Waar jij ooit was zijn wij vandaag
en staan dichtbij jouw leven stil
met in ons hart die ene vraag:
of God je verder dragen wil…
(dit gedicht is geschikt om voor te dragen tijdens de uitvaart)
Wakend bij jou
Anita Cats
Wakend bij jou
bij het licht van
een kaars
ben ik getuige
van moed en liefde
Web of pearls
Stephie
we join
running clouds
raindrops
sweeping beeches
a mouse a frog
together
in this fragile world
of green on green
clasping hands
in thanks
for your web of pearls
and now your little boat sails on
Weer bij elkaar
onbekend
Heel even was er een scheiding
Met veel pijn in het hart
Maar nu weer bij elkaar
Niet ieder apart
De handen ineen gestrengeld
Een zachte, diepe zucht
Als eenheid weer samen
Opgaand in de ochtendlucht
Wees dan licht
Marinus van den Berg
Wees licht voor onze voeten,
dat we niet struikelen
als we de weg alleen verder moeten,
als het zo donker is dat niemand
aan ons ziet hoe donker,
zelfs niet bij klaarlichte dag.
Weg
Cees Nooteboom
Ik ben de weg.
Ik sta als een pijl
gericht op de verte,
maar in de verte
ben ik
weg.
Als je me volgt,
hierheen, daarheen, hierheen,
moet je er komen,
hoe dan ook,
Weg is weg.
Weggaan
Rutger Kopland
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
Woorden
dichter onbekend
Soms willen woorden niet wat ik wil
niet op papier en niet gesproken
soms zegt de stilte dan genoeg
en ben ik even in mezelf gedoken
op zoek naar mooie zinnen
die beschrijven wat ik bedoel
maar soms heb ik geen woorden
die kunnen zeggen wat ik voel
Soms willen woorden niet wat ik wil
ook al zoek ik echt overal
en op die momenten hoop ik maar
dat mijn stilte alles zeggen zal
Wortels van de Eikenboom
Jack Manuputty
Jong en bruisend van energie!
Wat is het leven snel en niet te stoppen!
We gaan maar en we gaan maar door
De herfst verwisseld zijn knoppen
Vaak het moment van somberheid
De zon en licht maakt plaats vaak voor schemer en duisternis.
Moeilijke tijden voor menigeen
En ook het moment dat er geen ruimte meer is!
Gezelligheid maakt plaats voor eenzaamheid!
Het moment om sterk te lijken
Dit valt niet mee bij iedereen
Om zo’n storm te overwinnen en om met sterke wortels in de grond te eiken
Soms is de storm te sterk en knapt de boom
We willen het niet en we vechten er tegen
Maar de natuur is soms zo sterk
En krijgt het leven een andere zegen
Eentje van kort en hevig
We willen het niet maar soms is het leven een droom
Iedere dag is er één dat herinnert aan mooie momenten
Waren de wortels maar sterk genoeg als van de grote eikenboom!
Ze is niet echt weg
Catherine Boone
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast en zeker wegen heeft gekruist.
Een bestaan van los zweven en vrij fladderen
door stad en land waar ze verliefdheden heeft aangestoken
bij eender welke bezoeker of toevallige voorbijganger op hetzelfde moment
goot ze allerhande dromen of wensen in een nieuwe werkelijkheid voor onbepaalde duur.
Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.
Ondanks de onverwachte vlucht is aanwezigheid
nog altijd merkbaar daar ik haar van dichtbij aanvoel terwijl haar
afdrukken blinken en klinken in onze natuur om nooit meer vergeten te worden
Voortaan is ze een ster aan firmament waar ze eigen plek heeft en waakt over ieder van ons.
Zeker weten
Ingrid E. Noppen
Misschien straks
als de wind in een lentebries praat
bladeren bijna strelend fluisteren
en bloemen hun knoppen liefdevol ontsluiten
zal ik weten dat jij er bent
zo aanrakend dichtbij
dan zal ik je noemen
letter voor letter je naam blijven dopen
in alsmaar een inkt van liefde
om wie jij bent geweest
waar jouw aanwezigheid altijd parels strooide
daar moet ik je toch steeds weer kunnen ontmoeten
in de glans die zij lieten?
zeg me niet dat je verder weg bent
dan de einder aan mijn zicht
maar slechts een armlengte ver
en zeker weten
dat mijn oren zich zullen ankeren
aan de boezem van de stilte
om jou te horen als voorheen
maar dan in meer dan duizend echo’s
Zo graag
Marian van der Veen-Niemeijer
Zo graag
Ik zou zo graag
nog even aan je willen zeggen
dat je nog heel dicht bij me bent.
Dat ik je mis, zo zonder end,
dat je nog steeds mijn weg zo kunt verleggen.
Ik zou zo graag
heel even aan je laten weten
dat 'k jouw gebaar in 't mijne zo herken.
Dat je je rust dwars door mijn onrust zendt,
dat 'k trots ben, jou nooit te vergeten.
Ik zou zo graag,
aan hen die jou niet kennen mochten
je lief gezicht eens laten zien.
Herkennen ze't in mij misschien
vooral, als ze een trooster zochten?
Ik zou zo graag...
Maar ach, ik weet, je bent niet hier op aarde.
Toch heel dicht in mijn hart en ook geborgen.
Altijd omarmend nog bij zorgen,
jij parel, die Gods hand bewaarde.
Marian van der Veen-Niemeijer
Zo kort....
Juanita Andeweg
Zo kort ben je weg
Maar langer met de dag
Tranen van verdriet
Herinneringen met een lach
Zo mooi en lieflijk
Crista Klerx-Zonneveld
Zo mooi en lieflijk als een roos
ontvouwt zich het menselijk leven
het groeit en bloeit een hele poos
’t heeft zoveel weg te geven
Op welke manier, dat doet er niet toe
als je maar altijd blijft denken
dat ieder mens tot het einde toe
zijn liefde weg wil schenken.
Zonder afscheid
Josina Mink
in de herfst, zonder afscheid
ben jij helaas heen gegaan
slechts herinnering liet je achter
toen is de deur dicht gedaan
in aanvaarding moet ik leren
het voortaan te doen met heden
en af en toe de weg terug
met lach en traan naar het verleden
kleine wereld, zonder dromen
die ik voor ons al had bereid
mijn hoop.. ooit kom ik je weer tegen
ergens in de eeuwigheid?
Zorgzame oma
dichter onbekend
Toch nog onverwacht
moeten wij afscheid nemen van onze zorgzame oma.
Heel bijzonder, heel gewoon, een heel bijzonder persoon.
Moegestreden is overleden onze lieve mam en oma.