Een lege plek,
een groot gemis.
Een fijne herinnering is al
wat er nog is.
Jou te kennen,
vond ik zo fijn.
Je los te laten,
dat doet pijn.
Extra informatie
Gedichten na een overlijden
Ik wou dat ik bij opa was
Waar hij dan ook is
Even vragen hoe het gaat
En zeggen dat ik 'm zo mis
al was het maar vijf minuten
Om te kijken of hij gelukkig is
En hem de groeten doen van oma
Zeggen dat iedereen nog veel om hem geeft
Dan denk ik maar aan vroeger
En weet dat hij gelukkig is geweest
Al is hij dan niet meer bij me
Mijn opa leeft nog steeds...
Jij koesterde ons,
en was ’n prachtige opa.
De laatste jaren
koesterden wij jou.
Groot was zijn liefde
groot het verdriet
mooi de herinneringen
die hij achterliet
Nu weet ik wat ze met missen bedoelen
Mijn lieve Opa en Oma zijn nu beide heengegaan
En ook al heb ik het bij beide kunnen aanvoelen
Is het toch wel heel snel gegaan
Maar lieve Opa en Oma vergeten zal ik jullie niet
Jullie zullen voor altijd in mijn hart worden meedragen
En ook al heb ik nu nog steeds verdriet
Weet ik zeker dat het zal gaan vervagen
Morgen is alweer een nieuwe dag
En ik weet wat jullie van me zou willen
Dat ik verder ga met op mijn gezicht een glimlach
En geen tijd aan verdriet meer ga verspillen
Een plekje in mijn hart heb ik jullie geven
Waar jullie altijd kunnen voortbestaan
Nu zal ik weer verder gaan met me leven
En de toekomst met volle moed in gaan
Hoe mooier de herinnering
hoe pijnlijker is ons verdriet
Wij danken je voor wie je was
en wat je in ons achterliet
Een inspirerende persoon
is na een rijk en vol leven van ons heengegaan.
Heel rustig is van ons heengegaan, onze lieve oma.
Een levensreis over de toppen en dalen is voltooid
Na 71 jaar zag je het licht,
19 jaar ziek geweest.
Ik hoop dat je dit gedicht,
Vanaf daarboven mee leest.
De laatste weken waren niet fijn,
Ik voelde het al aankomen.
Na zoveel jaren vol met pijn,
Hebben wij afscheid van je genomen.
Ik hoop dat het daar fijn is.
Ik moet nu verder zonder jou.
Het is voor mij een groot gemis,
Aangezien ik zoveel van je hou.
Je bent me oma,
Dat heb ik altijd geweten.
Waar ik nu ook heen ga,
Ik zal je nooit vergeten.
Later als ik oma wordt,
Zal ik aan je denken.
Ik zal ze vertellen wie jij was,
En dat ik blij mocht zijn om jou als oma te hebben.
Nu ben je lekker bij opa,
Wat zal hij je gemist hebben zeg.
De armband zal ik bij me houden,
Die gaat nooit bij me weg.
Lieve Oma, ik zal je missen.
Ik zal altijd aan jou terug denken.
En na heeeeeel veel jaren hoop ik jou weer te zien.
Dan zal ik je alles vertellen.
Oma, waarom moest je me verlaten
Op deze wereld, eenzaam en grauw
Ik wilde nog één keer met je praten,
Nu kan dat niet meer met jou.
Je was iemand die écht van me hield,
tegen wie ik alles kon vertellen.
Ach, wat heeft me toch bezield,
ik zal je nooit meer kunnen bellen.
Wij hebben veel van u geleerd,
u leerde ons alleen niet,
wat het is om u te moeten missen.
Lieve oma, rust zacht.
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan.
Maar voor altijd in ons hart….
Jij was altijd zo vrolijk.
Jij was de grappenmaker.
Jij was het die me troosten.
Jij was het die mij altijd aan het lachen maakte.
Maar 4 jaar geleden ging je weg.
Weg van mij
Weg van iedereen
Weg van deze wereld.
Voor mij gevoel liet je me alleen.
Maar liefste opa ik ben nu ouder
en weet dat het beter is zo.
Ik mis je nog elke dag.
Jij ben mij opa voor altijd.
Ja afscheid nemen doet pijn.
er zijn veel mensen die het weten..
maar niemand die het aan mij ziet.
veel huilen zonder tranen,
mijn stil verdriet.
lieve opa in de hemel,
ik mis je elke dag.
je warme handen, je goede zorgen
je steun en je lach.
ooit zullen wij weer samen zijn.
dan wordt dat echt een groot feest.
en tot die tijd doe ik mijn best
en zorg dat je trots op mij
kan zijn geweest.
Ik lig op mijn rug in het gras
Mijn ogen gesloten
Mijn goudkleurige haren
Als een waaier om me heen
Kostbare momenten flitsen langs
Terwijl ik lig te bakken in de zon
Stiekem doezel ik wat weg naar daar
Waar mijn leven o zo fijn begon
Ik zie me wandelen met opa
Ik zie me zitten op zijn schoot
Het geluk straalt van me af
Maar nu is opa dood
Nooit meer opa’s volle aandacht
Nooit meer wandelen in de zonneschijn
Nooit meer giechelen van de pret
Nooit zal het meer hetzelfde zijn
Was ik nog maar even zoals vroeger
Was ik nog maar even klein
O, kon ik maar weer even
Opa’s kleine meisje zijn
Opa,
Je bent misschien wel weggegaan,
Maar je hebt zoveel moois gedaan,
Iemand als jij zal nooit echt gaan..
In mijn hart zal jij altijd bestaan
Het is over en uit,
het eind is aangekomen,
En opa's dromen zijn uitgekomen.
Hij was dapper en sterk,
Vooral in zijn hart.
En hij heeft veel doorstaan,
Hij heeft doorgevochten,
Tot het eind, tot hij niet meer kon.
Opa is weg maar niet helemaal,
Er zijn twee plekken
waar hij nooit weg zal gaan,
Mijn hart en mijn hoofd,
Zullen altijd voor hem open staan.
Veel mensen houden van hem,
En ik ook, ook al is hij nu dood,
Ik zal altijd om hem geven,
Mijn hele leven,
en hem nooit meer vergeten.
Uw strijd is gestreden,
het leven was soms zwaar.
Maar uw liefde,
houdt ons allen bij elkaar.
Opeens heb ik een goed idee,
in gedachten neem ik een laatste foto van u mee.
Ik kijk nog een keer heel goed naar u,
‘klik’ zeg ik in mijn gedachten, het moet nu.
Hoeveel tijd is er verlopen
hoe snel verloppt de tijd
hoeveel is er om op terug te kijken
tussen zonsopgang
en de zonsondergang van je leven
We zeggen te vlug
’t leven is voorbij.
Opa wie je was en wat je zei,
blijft eeuwig in ons verankerd.
Je wereld werd kleiner,
beelden gingen vervagen.
Je verlegde je grenzen,
gedachten vulden je dagen.