Gedichten na een overlijden

Gedichten na een overlijden

Mooie woorden die geschikt zijn voor meerdere situaties en relaties. Dat zijn de gedichten die u kunt vinden bij de categorie 'algemeen'.

Met kleine aanpassingen kunt u het gedicht naar keuze vaak aanpassen naar uw situatie. Als u tekst wijzigt, wilt u dan deze tekst erbij zetten: vrij naar (naam dichter)

Als de muziek zwijgtMarja

Soms zwijgt de muziek, maar is het lied nog niet ten einde.

De ongespeelde noten blijven zweven in de lucht,
de ongezongen woorden veranderen in een zucht.
Een zucht van verdriet en gemis,
van alles wat niet meer is,
en nooit meer komen zal.


Maar in de verte klinkt zacht een melodie,
een melodie van herinneringen, van alles wat geweest is
en nooit verdwijnen zal. Een melodie van hoop en liefde, die de weg plaveit.
De lange, hobbelige weg die we moeten gaan, totdat alle tranen zijn geschreid.

 

Als de roosEllie van Oppens

Als de roos afscheid nam,

was dat niet voor altijd .

Al ben je ver …

je bent dichter als nooit tevoren.

Als het leven tegenzitDichter onbekend

Als het leven tegenzit, als er even niets meezit, verdriet en pijn om de hoek komt kijken

weet dan dat ik niet weg zal gaan, en bij je zal blijven om je de hand te reiken.

Jouw verdriet kan ik niet wegnemen

en ook niet de pijn van het gemis

maar ik wil je laten weten dat ik voor je wil zijn

een luisterend oor, voor alles wat er is

 

 

Als ik van ons het eerste sterfNicholas Evans

Als ik van ons het eerste sterf,
Laat verdriet dan niet lang je hemel verduisteren.
Wees onvervaard, maar bescheiden in je verdriet.
Het is een verandering, maar geen afscheid.
Want net zoals de dood een deel is van het leven
Leven de doden eeuwig voort in de levenden.

En alle opgestapelde rijkdommen van onze reis,
De momenten samen, 
de onderzochte geheimen,
De gestaag groeiende lagen van intimiteit,
De dingen waardoor we lachten of huilden of zongen,
De vreugde over de zon op de sneeuw of de eerste tekenen van lente,
De woordeloze taal van blik en aanraking,
Het weten,
Ieder geven en ieder nemen,
Het zijn geen bloemen die verwelken,
Geen bomen die vallen en verkruimelen,
En ook zijn het geen stenen
Want zelfs steen weerstaat de wind en de regen niet
En machtige bergtoppen veranderen mettertijd in zand.
Wat we waren, zijn we.
Wat we hadden, hebben we.
Een gedeeld verleden, onherroepelijk aanwezig.

Dus als je loopt in de wouden waar wij ooit samen liepen
En tevergeefs de vlekkerige oever afzoekt naar mijn schaduw,
Of blijft staan waar we altijd stonden, op de heuvel over het land uitkijkend

En als je dan iets ziet en uit gewoonte naar mijn hand tast
En hem niet vindt en voelt hoe het verdriet je bekruipt,
Wees dan stil.
Sluit je ogen.
Adem.
Luister naar mijn voetstappen in je hart.
Ik ben niet weg, maar ben gewoon in je.
 

Als morgen mijn lichaam de geest teruggeeftNiels Zwakhals

Als morgen mijn lichaam de geest teruggeeft,

weet dan dat alles oké is.

 

Er is niets veranderd, mijn schat.

Ik ben nog altijd waar ik altijd al was. 

 

Ik zal je niet zeggen niet te treuren. 

Nee, als er treurnis is,

treur dan  

en lach  

als er vreugd wil zijn.

 

Houd het gerust simpel,

dat was altijd al het mooist. 

 

Strooi mij uit over het heelal

of laat de kinderen mijn kist beschilderen,

ongeremd en met de mooiste kleuren

en leg mijn boeken bij me,

want het woord was mijn stille geliefde.

 

Haal wat bloemen bij de lokale bloemist

en geef haar wat extra’s.

Speel een mooi liedje af.

Kijk wat naar de zon. 

Houd het maar licht,

dit nieuwe. 

 

Laat de leegte maar verzachten. 

 

En wanneer er plots gemis is,

mis me dan 

en laat mij gerust de fluister zijn

die bij twijfel zegt ‘toe maar’

en ‘ja’ op die ene vraag. 

Voel en weet. 

Niemand kan ooit werkelijk gaan. 

 

En later, als mijn pastelstreep aan de blauwe hemel 

langzaamaan vervaagt,

laat het vergeten dan gerust toe.

 

Joh, het is zo oké mij te vergeten,

soms, eens, altijd,

want het leven is net zo leven

met alles als zonder niets

en wat ons verlaat, maakt ons vrij.

 

En schat, mijn allerliefste schat,

waarvan wij vrij zijn,

zijn wij niet langer van gescheiden.


 Bekijk de gedichtenbundel  van Niels Zwakhals
Als troostende armenJolande Broens

Elke dag kom ik je tegen

 

in mijn dromen
in mijn hoofd
in mijn hart.

Je bent nog zo dichtbij
dat ik je bijna voel.
Liefde van binnenuit
als troostende armen
om me heen.

Uit Gedichtenbundel “Zonder jou”   Jolande Broens

   

AltijdAnoniem

 

Altijd speciaal

Altijd  onverwacht

Altijd  in jezelf

Altijd goed hierna gewenst

 

Bewolkt en regenachtigJolande Broens

Een prachtig afscheid
een dankbare terugblik
maar evengoed voorbij.

Liefdevolle woorden
een bemoediging voor later
maar desondanks stil.

Een leegte zo onvoorspelbaar
een verdriet nog bodemloos.
En je gaat verder
en verder…

Je weet dat eens
de herinneringen je verwarmen als de zon.
Ze je hart doen glimlachen
en de liefde die je voelt
je kracht geeft.

Maar vandaag 
is het bewolkt en regenachtig.

 

Uit Gedichtenbundel “Zonder jou”   Jolande Broens

bij naam noemenKris Gelaude

Wij zullen je,

net als voorheen

bij je naam blijven nomen.

Alleen wat zachter,

hoewel de stilte

zelden zo hard valt

Brastagi-wegWillem Brandt

De hitte valt als een verkreukt gewaad,

Slordig en klam ons om het lijf gewikkeld,

Van borst en benen, armen en gelaat,

In atmosfeer die als jong water prikkelt.

 

Het lichaam neemt spiraalsgewijze de vlucht

Tussen de rotswand en zijn koele holen;

Het gaspedaal trilt onder onze zolen,

De motor ademt diep  in nieuwe lucht.

 

Beneden ons in het vaalgroene dal

heeft nog de zon haar greep geel op de aarde.

Wij kantelen omhoog, ontkomend naar de

oorsprong van wind en wolk en waterval

 

als die verslagen waren maar toch winnen,

een onverwacht en triomfaal geluk;

de bergweg trekt het leven met een ruk

tot waar het hart opnieuw durft te beginnen.

 

Uit: Reizend achter het heimwee