8 mei 2018
Er zijn herinneringen die je altijd paraat hebt. Mooie en verdrietige momenten waar je regelmatig aan denkt. Soms moet je dieper graven in je geheugen en is er een aanleiding nodig om ineens weer te denken aan een moment van vroeger. Ik wandel regelmatig over begraafplaatsen en dan zijn er letterlijk graven die in mijn geheugen gegrift staan. Een tekst of monument vertelt een eigen verhaal. Een plek die herinneringen borgt voor de generaties erna.
Ik fantaseer soms hoe de kleinkinderen op een verjaardag van hun oma hier staan bij haar graf met zelfgemaakte tekeningen. Hoe ze dan herinneringen ophalen toen oma er nog was. Of hoe opa vertelt over zijn herinneringen aan hun oma die ze niet hebben leren kennen bij leven. Deze kleinkinderen moeten het doen met de herinnering aan het bezoek aan dit graf samen met hun opa. Ik loop door en sta voor het graf van een tante van mij. Ik voel verlangen naar de momenten dat ik bij haar logeerde. Een bijzondere vrouw en ook nog muzikaal. In gedachten herinner ik haar weer spelend op haar viool. Zij heeft veel belangrijke momenten in mijn leven meegemaakt.
Op bijzondere dagen komen de doden vaak terug in onze herinnering. Het moment dat je voor het eerst thuiskomt met een vriendje en je vader er niet meer is. Als je gaat trouwen en je kunt de jurk niet met je moeder uitzoeken. De geboorte van een kind. Een zwangerschap die niet goed afloopt en er is geen vader of moeder om steun bij te zoeken. Herinneringen die horen bij mooie en verdrietige momenten.
Als je iemand verliest wil je het liefst elk detail voor altijd borgen. De stem onthouden, al is het maar uit angst om te vergeten. Er zijn momenten dat je het vergeet, dat het niet lukt om de stem of het beeld goed voor de geest te halen. Als je dan krampachtig gaat proberen te herinneren lijkt iemand verder weg te gaan en stemmen lijken te vervagen.
Ik ken mensen die keer op keer een voicemail afluisteren op de mobiel van hun overleden geliefde om zo zijn stem nog te horen. Zo’n voicemail wil je nooit kwijtraken. Herinneringen borgen en verzamelen is dus van belang. Laatst zag ik een mooi kaartje ‘ Sterrenpost’. Dit kaartje kun je opsturen naar een ieder die jouw dierbare ook heeft gekend. Het is een hele bijzondere en open uitnodiging om een herinnering met jou te delen. Ik vind dat een mooie gedachte, na een verlies eens in de zoveel tijd je omgeving eens vragen of ze de laatste tijd nog iets te binnen is geschoten. Roept deze tekst bij u een herinnering aan iemand op? Stuur dan sterrenpost naar de nabestaanden. Graaf anders eens in uw geheugen, het is altijd de moeite waard om herinneringen te delen. Delen van herinneringen is immers vermenigvuldigen.
Terug naar overzicht