Het overweldigende medeleven helpt het gat dat Marijn achterlaat te verkleinen.(Druk op 'lees meer') Dank hiervoor.
December 2017

Dankzij uw gulle gift hebben wij ruim €3500 aan de hersenbank overgemaakt.

( Tijdens de borrel werd muziek gedraaid die te beluisteren is op Spotify,
onder de naam: Marijn Schalij )

Waar denk je aan als je aan Marijn denkt... Wil je deze herinneringen met ons delen.

Hieronder kan je een stukje lezen uit de laatste brief van Marijn.

Verwachtingen Marijn 6 november 2017
Ik heb besloten, ik stop ermee. Na 43 jaar vechten, op mijn tenen lopen, na een opname in 2010. Na er weer een beetje uit klimmen en weer terugvallen, is mijn koek op.  Ik kan niet meer. De laatste weken ga ik trillend door het leven. De spanning is te groot. Sliep ik voorheen nog, nu zijn de nachten lang en zwart.  Ik kan alleen maar malen, piekeren en in vicieuze cirkels denken. Ik kom er niet uit.
Ik ben ziek. Te ziek. Mijn hersenen krijgen het niet meer voor elkaar om daadwerkelijk anders te gaan denken. Alles is negatief....... Ik weet met mijn verstand prima dat ik oké ben, dat ik er mag zijn. Dat iedereen goeie kanten heeft en mindere. Ik weet dat er veel mensen van mij houden en dat ze mij niet kwijt willen. Mijn gevoel daarentegen ziet het totaal anders. Ik heb gefaald, keer op keer.  Het lukt me maar niet om het wat luchtiger te zien, erom te lachen en het van me af te laten glijden.
Ik ben altijd maar jaloers op anderen. Ik vergelijk mezelf altijd maar met anderen. En kom daar altijd slecht uit. 
Al die lieve vriendinnen die ik heb, de tijd zal alle wonden helen. Jullie hebben elkaar. Houdt elkaar goed vast en koester elkaar. 
Menno gaf ook al aan dat de zorg om mij wel groot is en dat het erg veel van hem kost. Dat zal ook gelden voor mama en papa, Corinne en Ariane. Ik wil dat niet meer. Ik wil dat jullie die zorg om mij niet meer hoeven te hebben. Steek die energie in fijne dingen en voor nu in de zorg voor de meiden. 
Ik voel me vreselijk schuldig naar mijn allerliefste meiden ...dit mag je je kinderen niet aan doen...maar ik kan niet meer.  Goed voor jezelf zorgen.....hoe doe je dat als je jezelf niet lief, aardig vindt. Ik heb het nooit oké met mezelf gehad.... Mensen die mij al heel lang kennen .....weten dat. Die eeuwige worsteling, strijd en zoektocht.

Nu heb ik rust, rust in mijn hoofd en lijf. 

Echt......het spijt mij.