Onderstaande tekst is enige tijd terug door papa geschreven en als inlegvel met de rouwkaart meegestuurd. We hadden dit in jullie gezelschap bij de dienst voor willen lezen, maar door alle richtlijnen rondom Corona is dit helaas niet mogelijk gebleken.

Mijn laatste woordje

Er is een tijd van komen, er is een tijd van gaan.
Voor mij ligt hier 87 jaar tussen.
Nu ik weg ben wil ik nog tegen allemaal wat zeggen.

Lieve Janny,

15 jaar was je en ik 19 toen we elkaar voor het eerst een kus gaven.
Er zijn er nog vele gevolgd en we hebben 62 jaar samen lief en leed gedeeld.
Je was voor mij een grote steun in goede en slechte tijden en ondanks mijn fouten heb je mij nooit laten vallen.
Samen hebben we een mooie tijd gehad met veel liefde voor elkaar.
4 prachtige kinderen hebben we gekregen en op allemaal waren we trots voor wat ze presteren in deze roerige maatschappij.
3 lieve partners van hun kwamen er ook bij en hebben ons 5 lieve prachtige kleinkinderen gegeven.
Wat waren we blij toen ( ik was al 65) de eerste werd aangekondigd.
Lieve Mats, Vita, Stenz, Olof en Linde vergeet Oma niet en ga af en toe even bij haar langs. Helaas kan ik niet meer naar jullie sportieve prestaties komen kijken.

Ik ben dankbaar voor het prachtige leven dat we met elkaar gehad hebben.
Maar ook ben ik dankbaar voor mijn broer, zus en zwagers en mijn schoonzusters waar ik altijd een prima band mee heb gehad.
Mijn vrienden, biljartvrienden en de jaarlijkse eetvrienden, mijn buren en allen die ik zo bij mijn boodschappen doen tegen kwam.
Met veel plezier heb ik altijd gedacht aan mijn vroegere medewerkers met al hun goede en minder goede eigenschappen, ook zij hebben een steentje bijgedragen aan alles wat ik op dit aardse leven heb mogen beleven en krijgen.
Ik wil allen die hier aanwezig zijn en mij gedag komen zeggen bedanken voor alles wat ze voor mij betekend hebben.

Ik heb afscheid genomen met geen enkele wroeging naar wie dan ook.
Ik hou van jullie allemaal en wie weet tot ziens.

Theo