Lieve papa

Wat moet ik zeggen? Dit is zo oneerlijk. Jij hebt zo kort van het leven mogen genieten. Slechts 46 jaren heb jij hier op aarde rondgelopen, waarvan 7 heel dicht bij mij en 7 heel ver van mij vandaan. Waarom is het zo gelopen en hoe kan ik jou vergeten? Jij hebt mij zoveel mooie momenten bezorgd, ondanks dat je ook een hele slechte kant had. Je maakte veel ruzie met mensen en hebt mama en mij vaak veel pijn gedaan, maar toch hou ik heel veel van jou, want jij bent mijn papa. Zeven jaar ben jij mijn papa heel dichtbij geweest, zeven jaar iets verder weg en nu al bijna een jaar nog verder weg dan ooit maar toch ook weer zo dichtbij. Jij bent de dupe geworden van iemand die zo ontzettend gestoord is geweest dat hij jou wilde doden. Kwam het door een ruzie? Heb je het zelf uitgelokt? Of wilde iemand agressie kwijt waardoor jij nu 7 kogels in je lijf hebt? Al deze vragen zullen altijd onbeantwoord blijven, voor ieder mens op deze aarde dus ook voor mij. Maar vergeet een ding niet, lieve dode papa: hier op aarde blijf ik altijd aan je denken. Ik draag je altijd bij me, waar ik ook ben. Over een tijdje zie ik je weer, daarboven bij al je vrienden. Lieve papa, tot ooit... -x- van je verslagen 15-jarige dochter.

Overige informatie
Mijn vader is waarschijnlijk gestorven doordat iemand anders zijn woede kwijt moest. HOe kan iemand een persoon vermoorden? Dat is toch onmenselijk? Laat alle geweld in de wereld alsjeblieft stoppen, zo kan het echt niet langer doorgaan. Dus iedereen: doe er wat aan!