Lieve papa, Wat heb je hard voor je leven moeten vechten.Een jaar lang hebben we tegenslag na tegenslag gehad.Het was duidelijk dat na het verwijderen van de moedervlek op je rug het er niet goed uitzag.Toen kwam de uitslag als een klap in ons gezicht.. uitzaaiingen naar je longen en lever.Oke zei jij nog, dat gaat wel weer weg.Helaas mocht het niet zo zijn.. elke keer weer ziekenhuis in ziekenhuis uit.Het gaf je weer even moed.Maar hoe ziek je ook was, je gaf het niet zomaar op, je zou blijven strijden als een leeuw net als jou sterrenbeeld.Maar dan komt er toch de dag dat je het niet meer aankon en ons heb moeten verlaten.Die dag kunnen wij ons nog goed herrinneren.2de paasdag.En zoals je weet is jezus op die dag herrezen, zo troosten wij ons dat jij dat misschien ook wel bent.Maar je hebt ons wel even moeten laten lachen op je begravenis, je kist paste namelijk niet in de grond,ze hadden het te klein uitgegraven en dus moesten we je weer omhoog tillen.Het eerste waar we toen aan moesten denken was dat je tegen ons zei dat je je niet zomaar gewonnen zou geven.Nou dat heb je inderdaad niet gedaan.We zijn dankbaar voor de mensen die er tijdens jou ziektebed wel voor jou waren, in tegenstelling tot bepaalde mensen.Je hebt wel je vrienden leren kennen zoals je tegen mij hebt gezegt. Lieve papa rust zacht en we zullen je nooit vergeten. xxxx van ons.

Overige informatie
 Jou grote passie.