Mijn broer is gestorven aan de gevolgen van aids. We waren goede maatjes en ik ben gelukkig nog vlak voor zijn dood bij hem geweest en we hebben nog samen kunnen praten. Bij dat bezoek heb ik hem aangeraden om 'het leven' los te laten. Hij was zo op en zo verzwakt en ziek..... 'Ja Peet' zei hij, 'maar eerst ga ik nog lekker slapen'. Toe ik de volgende dag naar huis ging herkende hij me niet meer, en na nog een nachtje slapen kregen wij het bericht dat hij rustig was ingeslapen

Overige informatie
Paul was homofiel, heeft een wild leven gehad, wat niet altijd even verstandig was. Het was ook een lief en zorgzaam mens, zowel in zijn werk als verpleegkundige als in het dagelijks leven. Ik vind het nog altijd erg dat hij maar 38 jaar is geworden en dat hij mijn kinderen niet kan zien opgroeien