mijn schoonmoeder is dood
nee dit is niet de juiste zin
Mijn moeder is dood.
Ik was twee toen mijn moeder stierf, en was drie en twintig jaar toen ik door mijn huwelijk een moeder terug kreeg. Nu is ze dood, ze werd zevenentachtig jaar. Wat doet leeftijd er toe, tranen houden daar geen rekenig mee. Ik was er bij toen ze stierf, ik weet niet wat ik het meest voelde, verdriet of ontroering. Als een kaars onder een glas zag ik het vlammetje kleiner worden en doven. Toen ik het voorrecht kreeg om samen met drie schoonzussen mamma te verzorgen, en te kleden voelde ik een warmte en zoveel liefde voor haar. Haar lijf was oud maar mooi. Het had negen kinderen gebaard, het had gewerkt, en liefgehad, het was te ooi om aan te raken. Voorzichtig en liefdevol hebben acht handen haargewassen, verzorgd gekleed, gekapt en met liefde toegesproken.Terwijl wij daarna keken , naar het werk van onze handen en liefde, voelde ik minder verdriet maar meer ontroering en dankbaarheid. Zij was mijn moeder, zij was een moeder, geen schoonmoeder

margriet