Was een moeilijke tijd voor je, je vrouw wilde weg en heeft de scheiding aan gevraagd, daar was je erg verdrietig over.
Inmiddels had je snel een mooi huisje en waren we die aan het opknappen.
Tijdens die werkzaamheden voelde jj je een tijdje niet helemaal fit en kwam er uit dat je longkanker had.Kreeg je dus nog een klap te verwerken en je snapte er allemaal niets van dat het jou moest overkomen.
Je vrouw heeft de scheiding weer stopgezet om jou bij te kunnen staan in deze moeilijke tijd.
Er is een long bij je weg gehaald en je knapte zienderogen op, je ging daarna weer einden fietsen enz.
Toch was het niet helemaal goed en je kwam regelmatig bont en blauw en je gezicht kapot weer thuis.
Na weer onderzoeken bleken er uitzaaiingen te zijn naar je hersens en je had er op het laatst 4 tumoren zitten.
Dat was een dubbel gevoel voor jou, het hoefde op dat moment allemaal niet meer van jou en wilde dat het gauw afgelopen was, aan de andere kant kon je je dochter en je kleinkinderen ook niet missen.
Je moest steeds meer inleveren en kon steeds minder dingen en daar had je het ontzettend moeilijk mee.
Je kon ook erg vervelend zijn daardoor tegen je dierbaren, dat was denk ik gewoon je woede over het inleveren.
Daar heb je ongetwijfeld ook wel spijt van en ik heb het je allang vergeven dat je soms zo deed.
Ik mis je vaak nog en ook toen ik weer een nieuwe relatie kreeg.
Je kon niet kennismaken met hem en samen kregen we ook nog een zoon.
Waareschijnlijk weet je dat allemaal wel, maar had het toch graag zelf nog met je gedeeld. Maar je bent nu weer terug bij je zoon en ik denk dat jullie samen ook wel heel erg gelukkig zijn daar boven.