Bijna 40 jaar is mijn opa nu al aan de andere kant en nog steeds is hij ontzettend levend voor mij.
Hij was een warm en gelovig mens: een man die heel dicht bij God leefde.
Zijn lievelingspsalm was psalm 68 vers 10, in de oude berijming:
'Geloofd zij God, met diepst ontzag,
Hij overlaadt ons dag aan dag
met Zijne gunstbewijzen.'
Ik ben zo blij dat Hij nu veilig bij God is en veel jonger nu dan hij hier op aarde was...
Ik zag hem voor het laatst in het Dijkzigt Ziekenhuis in Rotterdam.
Hij lag daar met een leverziekte en ik kwam daar voor de gynaecoloog, want ik was zwanger van mijn oudste.
We huilden allebei, toen ik hem door het raampje van de ziekenkamer ten afscheid zwaaide.
Maar dood is niet dood voor een kind van God.
Ik ga hem terugzien!