Boudewijn en ik
zwoegend door mul zand
na een VPRO feest
ergens aan het strand

Bob Visser

Geen openbaar Kunstbezit.

De Heer Boudewijn Paans heb ik nooit persoonlijk ontmoet. Een aangename Facebook ‘-genoot’ Toen ik bij zijn overlijde...

Aangenomen

Het was in de zomer van 1980. Ik had net mijn einddiploma van de School voor de Journalistiek behaald en ging – onaangekondigd – met...

herinneringen van een pennenlikker

De dierbaren van Boudewijn Paans wil ik langs deze weg van harte condoleren met zijn overlijden. Ik wens u v...

Mijn privé-herinnering

Omdat wij dorpsgenoten waren in Rijnsaterwoude en Nel Anneke daardoor kende, werden wij verschillende keren uitgenodigd ...

Lid

In 1970 werd ik, meteen nadat ik het ouderlijk huis had verlaten, lid van de VPRO. En dat heb ik tot op heden kunnen blijven door de creati...

Stadhouderlaan en oud en nieuw op de Praamgracht

Wanneer mijn moeder op reis moest verbleef ik regelmatig op de Stadhouderslaan bij Anna en Bou...

Herinnering

Boudewijn zag ik voor het laatst 50 jaar geleden ongeveer, toch heeft zijn overlijden een grote indruk op me gemaakt.
Ik was weer ...

Vallen en opstaan

Eens gingen onze families samen op skivakantie. Anna had een romantisch huis gehuurd in de Franse Alpen. Met een grote biblio...

een lege plek

Een lege plek laat hij achter.
Bij jullie, Anna, kinderen en kleinkinderen.
Maar ook bij mij!
Een lege plek kan weer gevuld...

Boudewijn mijn neef, 9Jaar ouder dan ik, en als jong kind confronterend aanwezig tijdens ons contact. Toen vond ik hem zielig met een strenge, maar li...

Onwerkelijk.

Pffff… wat heftig lieverds. Dan is hij er echt opeens niet meer. Onwerkelijk en hard. Ik luisterde en leefde mee met de verhalen v...

Een valide schrijver en vriend

Boudewijn Paans heb ik leren kennen toen ik als uitgever van een omroepblaadje hem tot de eerste OmroepMan van h...