Hierdoor wil ik tante Jo herdenken.

Ze vormde altijd een drie-eenheid samen met mijn peetouders aan de Prins Bernhardstraat in Hillegom en ook bij haar kreeg ik altijd een warm gevoel van geborgenheid en liet dit ook blijken, door voor hun bloemen e.d. mee te nemen als ik op bezoek kwam. Ze eindigde haar leven in een tehuis voor dementerenden en dat was het laatste wat ik haar toewenste, maar dat was een erfenis van haar moeder; die ze ook tijdens haar ziekbed heeft verzorgd, toen ze dementerende was en voor mijn vader kon ze toen ook nog de moederfiguur spelen: kortom: ze heeft nooit een eigen leven kunnen lijden! In haar leven heeft ze één keer verkering gehad en omdat deze jongen van protestantse huize was had ze het uitgemaakt. Om nooit meer een relatie te beginnen! Ze heeft zich verder haar hele leven kunnen focussen op het huishouden. Dit was zowel van haar als van haar zuster Coba.