In het bijzijn van haar 4 dochters, is mijn lieve moeder na een langdurig ziekbed overleden. Ik hoop dat ze nu de rust heeft waar ze naar verlangde en bij haar moeder is van wie ze zo hield en miste.
Haar grote trots waren haar 4 dochters, 9 kleinkinderen en 6 achterkleinkinderen.

Ze werd geboren in IJmuiden, verhuisde in WO II naar Haarlem, waar ze trouwde en 4 dochters kreeg.
Met pijn in haar hart moest ze later haar geliefde geboortestreek verlaten om naar Zeeuws Vlaanderen te verhuizen, maar waar ze niet aarden kon.
Hierna belande ze in Gorinchem. Weer terug in de 'bewoonde wereld' want daar reden treinen die haar weer met alles wat ze achter had moeten laten verbonden.
Ze was een vrouw die de wereld wilde ontdekken maar door o.a. haar handicap zich daarin beperkt voelde en werd.
Op kleinere schaal heeft ze later toch haar leefwereld uitgebreid en reisde ze zo vaak het mogelijk was heel Nederland door.

Ze was nieuwsgierig naar alles en hield van het leven.
Ze was ook een zelfverzekerde trotse vrouw die wist wat ze wilde.
Na altijd vrees voor het water gehad te hebben overwon ze die angst.
Op 63 jarige leeftijd nam ze nog zwemles en haalde haar zwemdiploma!

Ik ben haar dankbaar voor alles wat ze mij haar hele leven gaf.
Ze was een bijzonder liefdevol mens die er altijd was voor ons.
Haar liefde zal ik nooit vergeten en mijn liefde voor haar zal altijd in mijn hart en bij haar zijn!
Ik hoop dat velen haar, en haar warme uitstraling zich zullen herinneren.
Ingrid