Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Tjaarda Weber

04-12-195023-09-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Doe alsof je thuis bent
        reactie 43   |   niet OK
        Lieve Tjaarda,

        Ik ken je als huisvriend van mijn ouders. Altijd gezellig en in voor een borrel. Later ben ik op je kids Hans, Derk en Renee gaan passen. Toen ik inmiddels studeerde paste ik in de zomervakantie, terwijl jij met de kids in Frankrijk zat, op je hond Doris. Ik mocht als student weken in je huis bivakkeren. " Doe of je thuis ben en nodig zeker je vrienden uit. Maar ruim de troep wel op! ". En deed ik dan ook. Ik heb er leuke herinneringen aan. Die uitspraak kenmerkt je instelling. Gezellig, gastvrij en genieten van het leven!
        Vandaag is je afscheid. Helaas veel te vroeg. Heel veel sterkte voor je lieve kids en Ingrid.

        Helen Timmers- van de Wiel

        Helen - Vught
        30 september 2017

        Deel deze pagina:

      • reactie 42
        Kids van der Meulen

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Kids - /

        30 september 2017

      • reactie 41
        corine  pluijm

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        corine - Helmond

        30 september 2017

      • reactie 40
        Ans en Wim van der Leegte/ Luijbregts

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Ans en Wim - Nuenen

        29 september 2017

      • reactie 39
        Marianne  Hooijen

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Marianne - Oud-Turnhout

        29 september 2017

      • Foto
        reactie 38   |   niet OK

        Lieve Tjaarda,

        Zo groen als gras werd ik ineens clubarts bij PSV in de zomer van 2011. Dankzij jou en jouw partner in crime Cees-Rein wist ik me staande te houden in de jungle van het topvoetbal. Tot het laatste moment ben je blijven knokken tegen je ziekte en greep je elke strohalm aan om er weer bovenop te komen. Als ik je sprak was je altijd immens positief over je kansen en je lichamelijke gesteldheid. Een week voor je overlijden sprak ik je nog telefonisch om te overleggen over een patiënt. Dit terwijl je was opgenomen in het ziekenhuis. Zo positief als je toen klonk aan de telefoon deed niets me vermoeden dat je er een week later niet meer zou zijn.

        Bedankt voor alles wat je me geleerd hebt en je oprechte interesse in de medemens. Om dit te illustreren heb ik een foto toegevoegd van een gesprekje tussen jou en mijn vrouw Tjinta waar je in geuren en kleuren aan het vertellen was over een nieuwe behandeloptie die je nu weer uitgedokterd had.....

        Tjaarda Rust Zacht!


        Rolf - Maastricht
        29 september 2017

        Deel deze pagina:

      • Mijn herinnering aan een heel normaal bijzonder mens
        reactie 37   |   niet OK
        Lieve Tjaarda,
        Ongeveer tegelijkertijd zijn wij aan onze carriére in 't Anneke begonnen. Mijn allereerste herinnering aan jou is er 1 van de middagpauzes. Destijds hadden 'we' nog een eigen zwembad waar het personeel tussen de middag een duik kon nemen als het weer dat toe liet. Heel vaak kwam jij daar nonchalant aanlopen met de vraag of er iemand een sigaretje voor je te leen had :-).
        Altijd gezellig, altijd een hartelijke begroeting als collega's onder elkaar.

        Mijn 2e herinnering aanjou heb ik als chirurg en de nodige operaties aan mijn polsen. Toen het resultaat na de eerste operaties niet was zoals vooraf gedacht en ik opnieuw onder het mes moest baalde jij daar net zo erg van als ik. Dat geeft weer wat voor type mens je was. Ik vond dat heel bijzonder.

        Toch, mijn meest speciale moment met jou is het meest dierbare.
        In 1992 werd mijn zusje slachtoffer van een verkeersongeval en na 2 weken MMC werd ze in comateuze toestand overgebracht naar ons eigen Anneke. Jij was als chirurg betrokken bij de behandeling van haar beenbreuken en toonde naar mij en mijn ouders een grote betrokkenheid. De oprechte, intense blijdschap die jij toonde aan mij en mijn ouders toen mijn zusje geheel onverwachts uit coma ontwaakte heeft op ons een onuitwisbare indruk gemaakt. Vanaf dat moment had je een speciaal plekje in mijn hart.
        Als naaste collega van Ingrid heb ik (zeker de laatste jaren) van dichtbij gehoord wat een ongelooflijke moedige strijd jij/jullie hebben geleverd tegen die verdomde klote ziekte.
        Hoe oneerlijk is het dat jij met al je wilskracht deze strijd niet hebt kunnen winnen.
        Tjaarda, ongelooflijk veel mensen zullen jou warme persoonlijkheid en gezelligheid gaan missen. Ik hoop dat Ingrid en de kinderen veel kracht halen uit alle mooie verhalen en herinneringen die over jou voorbij komen.
        Ik wens ze van hieruit heel veel sterkte.


        Marian - Geldrop
        29 september 2017

        Deel deze pagina:

      • reactie 36
        Ian van de Wiel

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Ian - Geldrop

        29 september 2017

      • Lieve mensen
        reactie 35   |   niet OK
        Lieve mensen,

        Tjaarda herinner ik me als een buitenbeen. Niet beentje, maar been. Op de middelbare school was ik een veel jonger broekie maar ik kon het goed met hem vinden. In die klassen herinnerde ik me ook opeens die vrolijke, open jongen die ik jaren eerder wel eens in de Walstraat op de gang tegenkwam, als ik daar in de wachtkamer naar zondagschool ging.
        Hij ging niks uit de weg en wilde alles wel proberen. Ik zie hem ook nog zó op het toneel staan, met Uco, proestend-van-de-lach-met-consumptie. Tijdens de eindexamens leerde ik hem ook wel anders kennen, als een zachte jongen die ook niet altijd zeker was van zijn zaakjes. Maar hij ging wél dóór.
        En dat van die triangel klopt, Addy. In de derde hadden we heel kort even een echt triangel-trio, we zouden en moesten allemaal wát spelen.
        Voor mij was hij bijzonder en we hebben ook veel gelachen.
        Ik wens jullie als familie heel veel sterkte toe met dit grote verlies.

        Hartelijke groet,
        Menno Arendz

        Menno - Molenhoek
        28 september 2017

        Deel deze pagina:

      • Lieve Tjaarda
        reactie 34   |   niet OK
        10 jaar was je toen ik in je leven kwam, waardoor jij op die jonge leeftijd al oom werd. Het heeft altijd meer gevoeld als een broer dan een oom. Ik was 4 toen wij ook in Zwolle kwamen wonen. Regelmatig kwamen wij bij opa en oma, dus ook bij jou en speelden dan op de zolder, waar ook jouw slaapkamer was. Vaak sliep je dan uit en maakten we je wakker, wat je nooit erg vond.
        Toen je ging studeren in Leiden logeerde ik met Jaap in je studentenhuis en ’s avonds gingen we samen naar de bioscoop. Wij verbaasden ons over de rommel daar, maar leerden jaren later dat dit heel gewoon is als je studeert.
        Nadat je afgestudeerd was, ging ik zelf studeren. Ieder ging zijn eigen richting op. Jij ging in het zuiden van het land wonen, ik verhuisde na mijn studie naar Groningen. Er kwamen kinderen, bij jou iets eerder dan bij mij. We zagen elkaar minder, maar als we elkaar zagen was het alsof er geen tijd tussen zat. Altijd was ik even welkom en werd even hartelijk ontvangen. Ook door Ingrid en de kinderen. Soms kwamen we langs als tussenstop na een vakantie in Frankrijk. Ook al voelde je je ziek, toch probeerde je ons even te spreken. Al was het vorig jaar maar 10 minuten, je wilde de afspraak niet afzeggen. De laatste keer dat we elkaar zagen was tijdens het hockeytoernooi in Geldrop tweede Paasdag 2017. Wat was dat gezellig. En wat goed om de hele familie bij elkaar te zien.
        Ik zal jou, je gezelligheid, je enthousiasme, je doorzettingsvermogen, je humor en je gastvrijheid zo missen!
        Lieve Hans, Derk, Renée en Ingrid, veel liefs en sterkte,
        Annelien

        Annelien - Bedum
        28 september 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.