Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Nia Verkoren

28-02-194630-10-2020
      "Do not stand at my grave and weep
      I am not there. I do not sleep.
      I am a thousand winds that blow.
      I am the diamond glints on snow.
      I am the sunlight on ripened grain.
      I am the gentle autumn rain.
      When you awaken in the morning's hush
      I am the swift uplifting rush
      Of quiet birds in circled flight.
      I am the soft stars that shine at night.
      Do not stand at my grave and cry;
      I am not there. I did not die."

      (Mary Elizabeth Frye)

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Suriname
        reactie 7   |   niet OK

        Hele mooie herinneringen aan onze reis naar Suriname in 2015, samen met Rian en Marijn, op bezoek bij onze oud-collega Ruud. Wat hadden we het daar fijn met z'n allen.


        Ingrid - Bilthoven
        2 januari 2021

        Deel deze pagina:

      • 2016 Reünie Berg en Dal
        reactie 6   |   niet OK

        Mooie herinnering aan rondleiding in legerjeep rond de slagvelden van Nijmegen.

        Wanneer Nia en Otto naar Watou gingen kwamen ze steevast bij ons langs in Zuienkerke , West-Vlaanderen (B) wat altijd een fijne ontmoeting was.
        Cathy & Wim


        Cathy - Heers (België)
        1 januari 2021

        Deel deze pagina:

      • Een wandeltje
        reactie 5   |   niet OK

        Nia moest goed bewegen. Wandelen was een prima optie, maar thuis was het toch ook wel lekker knus. Rieneke had de oplossing. Met iemand samen wandelen. Rieneke wandelde al vaak met Nia en ik kwam erbij voor een wekelijks wandeltje, zoals we dat noemden. Eerst vanuit Park Arenberg. We liepen veel door het van Boetzelaerpark -zie foto- maar gingen ook wel naar de landwinkel aan de Universiteitsweg. Nia nam me op de terugweg een keer mee over het KNMI-terrein. “Maar Nia, dat is toch verboden voor particulieren?” “Wel nee joh, ik ben er nog nooit iemand tegengekomen.” Als ik er nu langs loop zijn de hekken altijd hermetisch gesloten, maar één keer ben ik er op geweest, dankzij Nia.
        De wandeltjes gingen ook het liefst langs de ijscoman of langs Pomp 41 om het appelgebak aan een kennerstest te onderwerpen. Maar bij Reeg aan de Hessenweg of bij Bouwman was er ook regelmatig een koffiestop. Wandelen was leuk, maar er moest wel iets lekkers tegenover staan. De wandeltjes werden ook gebruikt om inkopen te doen bij bijvoorbeeld de wereldwinkel en ach als ze dan haar portemonnee vergeten was, kwam er toch wel weer een oplossing.
        Van dat onbezorgde van Nia hoop ik wat over te nemen.
        Op de Melkweg gingen de wandeltjes door. Helaas niet door zulk geweldig gebied, maar we genoten van ieder bloemetje dat uit de knop kwam, tuinen genoeg. En van Miltenburg was net te voet te bereiken voor een sapje ofzo.
        Later, met de rolstoel, werden de wandeltjes weer wat verder. Gingen we weer naar de Hessenweg, maar ook de Planetenbaan deden we regelmatig aan. Met een lekkere koek van bakker Roel zaten we buiten in het zonnetje of binnen in de overdekte Planetenbaan.
        Altijd gezellig, vriendelijk, gastvrij, opgewekt en zo positief mogelijk. Zo heb ik Nia leren kennen, ook in de periode dat het bewegen en praten steeds moeilijker werd. Onze laatste wandeltjes waren door de tuin van het Hospice, waar we ook weer van de kleine dingen konden genieten.
        Ondanks dat we jaren tegenover elkaar gewoond hebben, was het contact de laatste jaren het meest intensief. We hebben een goede tijd met elkaar gehad. Ik mis Nia erg.
        Hanneke.


        Hanneke - De Bilt
        30 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 4   |   niet OK
        Wil ik van de sterren leren
        Waar gij, Tijd, gebleven zijt,
        Blijkt dat gij met hen verglijdt
        Zonder met hen terug te keren.
        Hoe kan ik uw loop traceren,
        Niemand houdt u immers bij.
        Maar ach, wat verbeeld ik mij
        Dat gij telkens zijt vervlogen;
        Gij blijft, Tijd, steeds onbewogen
        En slechts ik, ik ga voorbij.

        Louis de Gongora y Argote (1560-1626):


        Dit gedicht was blijkbaar voor Nia erg belangrijk. Zij heeft het mij twee keer toegestuurd in een mail als kerstgedicht, in 2010 en in 2015.

        Nelleke - Bilthoven
        29 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 3   |   niet OK
        IF AT NIGHT
        by A.Henslo

        If at night in our bed
        my cold foot finds the
        warm cavity of your knee
        I feel eternal happiness
        even if tomorrow
        may never be

        Het leven is kostbaar omdat het eindig is. Wat blijft zijn de herinneringen. Kleine dingen dikwijls. Een gebaar, een gewoonte, een warm gevoel. Anders in tal en kracht voor het gezin, de naaste familie, en goede vrienden. Maar toch. Wij herinneren ons vooral Nia's levenslustige ogen, flonkerend vaak, prachtig schelmachtig soms. Zij blijven bij ons zo lang wij leven.

        Mits zorgvuldig bewaard, zijn herinneringen eeuwig. Proza of poëzie is een goed begin.

        Leo en Gé Verwoerd

        Leo & Gé - Woerden
        29 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Studententijd, samen publiceren, samen met jaargenoten ons verleden en heden vieren.
        Wij zullen Nia missen om dit alles, maar ze blijft omdat de herinneringen deel zijn van ons heden.

        Ger & Madeleine

        Ger - Utrecht
        27 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Avondrood van Louise Glück, vertaling Erik Menkveld
        reactie 1   |   niet OK
        Avondrood

        mijn grootse vreugde
        is het geluid van jouw stem
        als die me roept zelfs in wanhoop; mijn verdriet
        dat ik je niet kan antwoorden
        in een spraak die je als de mijne aanvaardt.

        je hebt geen vertrouwen in je eigen taal
        dus hecht je
        gezag aan tekens
        die je niet nauwkeurig kunt lezen.

        en toch bereikt je stem me altijd.
        en ik antwoord aanhoudend,
        terwijl mijn woede luwt
        naarmate de winter vergaat. mijn tederheid
        zou je duidelijk moeten zijn
        in de koelte van de zomeravond
        en in de woorden die uitgroeien
        tot een eigen antwoord.



        Rachel - Lelystad
        25 december 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.