Van het leven En brief aan jouw.
Jouw die ik mis.
waar ik gelukkige tijden mee heb gedeeld.
Ik wil je laten weten, dat ik je nooit zal vergeten.
Jouw bloed zal door mij blijven stromen.
Sommige normen en waardes heb ik overgenomen.
Je ogen zal voor altijd in me hart rondspoken.
Je stem zal ik nog steeds horen, ook als de drukte om me heen is weggevaagd.

Deze brief is aan jouw.
Al kan ik hem niet meer geven.
Toch voor jouw geschreven.
Elke zin gemeend.
Elke woord uit me gevoel.
Elk letter met 1 doel.

Al kan ik je niet zien, toch weet ik zeker dat je bij me zal zijn.
Voorbij de wereldzeeën kruisend de zon en de maan.
Nog verder dan de verste ster staat.
Weet ik zeker dat je me vanaf daar in de gaten houd.

Vrienden zeggen dat het leven wel weer verder gaat.
Dat de pijn, het verdriet slijt en in mooie herinneringen overgaat
Maar zij voelen niet het gemis.
Soms voel ik je hand nog over me rug gaan.
Dan voel ik je nog zo dichtbij me..
Maar draai ik me om dan zie ik enkel die lege plek waar jij altijd zat.
Ik hoor soms nog je warme lach.
Maar die wordt verstoord door de kille stemmen van mensen op straat.

Staat me bij als de zon opgaat.
Staat me bij als de duisternis maar niet over gaat.
Het is alsof ik de helft van me zelf ben kwijt geraakt.
Het is net alsof ik maar niet verder kan gaan.
Net alsof ik van de hemel op aarde gevallen ben in een hel.
Net of de wereld waar wij in leefde niet heeft bestaan.

Maar dan kijk ik om me heen en zie dingen die me aan jouw herinneren.
Al doen die dingen me pijn.
Toch iets kostbaarder zal er nooit zijn.
Alles wat wij deelde is onbetaalbaar en niet vervangbaar

Deze brief is voor jouw.
Ik zal hem binden aan de witste
duif die ik vinden kan.
Hem naar je sturen zodat jij weet hoeveel ik je mis.
Dat ik nu soms niet verder kan zonder jouw.
Dat onze afscheid nog teveel is gekleurd.

Deze brief.
Ja ik huil erbij en zal je zoveel nog willen schrijven.
Nooit zal er maar 1