
Jan Albert Hildering
Er branden 86 kaarsen
“Ik ben de opstanding en het leven.
Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft,
en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven.”
Johannes 11: 25, 26
Voor ons veel te vroeg, maar op de voor hem bepaalde tijd, is onze lieve, zorgzame en betrokken man, vader, schoonvader en opa
Jan Albert Hildering
naar zijn Vader in de hemel gegaan.
Sinds we wisten dat Jan ziek was hebben we als familie nog bijna een jaar met elkaar mogen doorbrengen en op een mooie manier afscheid van elkaar kunnen nemen. We zijn verdrietig, maar ook dankbaar voor wie hij voor ons mocht zijn.
Reacties
Meest recent
Maarten
5 december 2020
Samen werken
Jan,
Medewerkersbijeenkomsten in het restaurant op het werk. Hoe zorgen we dat teamleden elkaars teamplan kennen? Hilariteit ove...
Wanda
30 november 2020
Onze Verlosser leeft!
We schrijven nadat we de dienst voorafgaande aan de begrafenis beluisterd hebben . Wat een hoopvolle boodschap gaf Marinu...
Linus en Trees
30 november 2020
Lieve familie Hildering,
Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Heel mooi om te horen in de afscheidsdienst vandaag dat hij zelf rust had met zijn...
Jenine
30 november 2020
Een mooie herinnering
Beste familie Hildering,
Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Ik herinner Jan me vooral uit mijn jeugd. Halverwege d...
Maarten
30 november 2020
Een parel in Gods hand mocht Jan zijn en zorgde God voor hem heel zijn leven.
Geloof wordt nu werkelijkheid.
Eeuwig leven, dicht bij Hem!
Veel ster...
Esther
30 november 2020
Wij hebben een persoonlijke herinnering aan Jan. Toen hij onze ouderling was, hadden wij goede, mooie en diepgaande gesprekken met hem. Hij stond open...
Littie en Broer
30 november 2020
Herinnering aan Jan
We hebben mooie herinneringen aan Jan, vooral van de 5 jaren dat we zelf in Apeldoorn woonden. Een altijd vriendelijke man,...
Bert-Jan en Marieke
30 november 2020
herinnering aan Jan
Eind 1958 traden Liskje en Ik in het huwelijk. We vestigden ons in Doorwerth. We hadden de gewoonte om op zondagen fietstoc...
Cornelis Hendrik
30 november 2020
Oprechte deelneming
Annette en verdere familie: Ik heb mogen samenwerken met Jan dmv (zang)concerten, ook samen met Clara de Vries en Rene Nijh...
Roelie
30 november 2020
Laatste groet van een collega.
Jan, je was naast een fijne collega ook een fijn mens.
We hebben, vooral in mijn beginjaren bij de gemeente Be...
Harm
30 november 2020
Beste Annette
Mijn hartelijke deelneming in het verdriet om het sterven van je man. Ik bid je Gods troosten sterkte toe bij het verwerken daarv...
Plony
30 november 2020
Laatste groet van een collega
Beste familie,
Jarenlang heb ik heel prettig met Jan mogen samenwerken. Jan had specifieke kwaliteiten. Daar h...
Roland
30 november 2020
condoleance van collega Marja
Beste familie Hildering,
Gecondoleerd met het verlies van Jan.
Hij was altijd vriendelijk en rustig, op een g...
Marja
30 november 2020
Beste Annette, kinderen en kleinkinderen
Gecondoleerd met het overlijden van Jan.
Jan zal ik mij altijd blijven herinneren als een gewaardeerde rus...
Carmen
30 november 2020
Gecondoleerd en herinneringen
Beste, Annette, Rianne, Peter en Marieke
Allereerst gecondoleerd met het overlijden van Jan. We wensen jullie tr...
Arjen en Eva Joanne
29 november 2020
De Memori van Jan Albert delen
Deel deze algemene kennisgeving met anderen die Jan Albert ook hebben gekend.
Fotoalbum




Jan Albert is verbonden aan de gedenkpagina van
Apeldoorn
Om zoveel mogelijk (oud) bekenden en plaatsgenoten te bereiken is deze Memori ook gekoppeld aan de gedenkpagina van Apeldoorn. Iedereen die Jan Albert (of de nabestaanden) heeft gekend kan de overledene dan ook op deze manier vinden en reageren.

Een beetje houvast
Rouw is geen rechte lijn. Het kent stiltes, herinneringen, onverwachte emoties. Deze artikelen bieden zachte richting: geen pasklare antwoorden, maar herkenning, hoop en soms een glimlach in het donker.
Lees meer
Jan speelde natuurlijk altijd op het orgel of de piano in de kerk. Ik speelde af en toe viool, en soms speelden we iets met z'n tweeën. Ik weet nog go...