Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Alex de Groot

16-06-196608-05-2020
"Ooit ga ik je nooit vergeten..." (Elze februari 2020)

Om Elze (en de rest van de familie) daarbij te helpen, vragen we jullie om persoonlijke herinneringen aan en/of foto’s en/of bewegende beelden van Alex hier achter te laten, zodat zij ook later mooie herinneringen aan haar vader kan ophalen.

Wij bundelen dat tot een mooi boek.

Voeg uw reactie of herinnering toe met:

Tips over condoleren of herinneringen delen?

  • 2x 27
    reactie 74   |   niet OK

    De laatste keer dat ik je zag begroete je mij op een mistig station en loodste je mij over een drassige heide naar de kantine van het caravanpark. Alwaar we zoals gewoonlijk de sterren van de hemel kletsten en borrelden. Zoals gewoonlijk, maar niet gewoon, want na mijn emigratie naar Australie zagen wij elkaar maar eens per enkele jaren. De kantinebeheerders waren natuurlijk al je goede vrienden, want zo bewoog jij je door het leven. En ‘in the spirit of the moment’ besloten zij dat wij ons diner in een luxe zetting zouden moeten benuttigen. Dus werd op het toneel een fine-dining ensemble opgezet, alwaar wij bij kaarslicht ons laatste maaltijd samen benuttigden.
    Een anekdote uit 35 jaar vriendschap vol anekdotes. Mijn langste vriendschap die te vroeg tot stilstand is gekomen.

    Heel jammer dat het je niet is gelukt om bij mij in Australie op bezoek te komen. Maar ik vond het geweldig om op je bruiloft aanwezig te zijn. En het is een eer geweest om Elze meerdere malen te mogen ontmoeten en getuige te zijn geweest van jullie onbrekelijke band. Lieve Elze wellicht kom ik je weer eens in de toekomst tegen. Ik glimlach bij de gedachte.

    Ik wens iedereen in Nederland wiens leven verarmd is door her versterven van Alex sterkte. Mijn gedachten zijn bij jullie.
    Alex leeft door in mijn hart en herinneringen.

    Thanks for the memories.
    But blimey, I’ll miss you dear friend x


    Duke - BOGANGAR
    20 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • Nooit meer "Morning!'
    reactie 73   |   niet OK
    Vandaag hoorde ik dat Alex is overleden. Veel te jong natuurlijk. Heel goed kende ik Alex niet, maar wel al sinds onze kinderen op de Notenkraker zaten. Ik zag hem veelal goedgehumeurd en tot heel kort geleden, als wij elkaar tegen het lijf liepen in de Hoofddorppleinbuurt, groetten wij elkaar altijd met een volmondig “Morning!” - met een big smile en geheel onafhankelijk van het tijdstip op de dag. Ik zie op de kennisgeving de foto van Nick Cave en herinner mij ook weer hoe wij de passie deelden voor diens muziek, en wij allebei de EP The Bad Seed van de Birthday Party misschien wel het allerbeste vonden. Rust zacht Alex. Alle sterkte Sonja, Elze en familie.

    A - Amsterdam
    20 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • Voor Elze, Sonja, familie en vrienden
    reactie 72   |   niet OK
    Soms is het zo dat je mensen enige tijd, of misschien langer, minder of weinig ziet maar dat ze toch onverminderd, onverkort, deel uitmaken van je leven. Dit gold voor Alex in het bijzonder. Wij zien zoveel lieve reacties op zijn overlijden en toch was hij, net als voor anderen kennelijk, ook een beetje van ons (dat typeert hem). Dat gevoel gaf hij ons, en wij hopen dat wij hem dat ook gegeven hebben.
    Het begon met intensieve tijden in l'Affiche. Ik (Lot) maar uitkijken naar de zilveren schicht (Ford Sierra) en Alex in de lamp. Wij hebben beiden onze weg gevonden. Alex (Hank met een a) met Sonja, ik met Huib. Alex was zelfs Huib's getuige op ons huwelijk. Desniettemin: samen. Jullie, Sonja en Alex, waren de eersten die we na de oma's vertrouwden om op Saar en Gijs te passen (weliswaar met een instructielijst per half uur, wat te doen). Toen Saar net geboren werd vroeg ik me nog af hoe dat moest: met de destijds altijd naar rook ruikende Alex... konden wij daar ons kleine meisje wel aan toevertrouwen?
    Als er iemand was waaraan je een klein meisje kon toevertrouwen dan waren dat Alex en Sonja wel. Dat begrijp jij Elze. Rock-and-roll, maar niet wanneer dat niet kon. Dan was hij er, warm en met veel liefde.
    Liefde die hij misschien soms iets meer ook voor zichzelf had moeten voelen.
    Maar ja, om in Alex zijn woorden te spreken: "Spijt is wat de koe schijt".
    En wij schijten ervan dat hij er niet meer is ....
    Heel veel liefs, onze gedachten zijn bij jullie, en buiten dat, jullie zijn altijd welkom in Toornwerd (net als vroeger),
    Huib, Lot, Saar en Gijs

    Liselot/Huib - Toornwerd
    18 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • Op Toornwerd ...
    reactie 71   |   niet OK

    Spaghetti eten met Elze, Saar en Gijs. Eten, zoals dat ging. Hank (met een 'a').


    Liselot/Huib - Toornwerd
    18 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • reactie 70
    Liselot/Huib Hamminga/van der Stelt

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Liselot/Huib - Toornwerd

    18 mei 2020

  • BINGO man Geversduin
    reactie 69   |   niet OK

    Danielle - Amsterdam
    18 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • Foto
    reactie 68   |   niet OK

    Danielle - Amsterdam
    18 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • Neede, achter het huis van papa en mama
    reactie 67   |   niet OK

    Danielle - Amsterdam
    18 mei 2020

    Deel deze pagina:

  • reactie 66
    Danielle De Groot

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Danielle - Amsterdam

    18 mei 2020

  • reactie 65
    Danielle De Groot

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Danielle - Amsterdam

    18 mei 2020

Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

Plaats een reactie

Inspiratie nodig voor uw reactie?


De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.