Tips over condoleren of herinneringen delen?
Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
Brechje - Bussum
22 maart 2024
Mr Tony, Ik herinner me (met een grote glimlach op mijn mond) onze zeer speciale vakanties samen, reizend door Maleisië, Singapore, Thailand, De Filipijnen en Indonesië. Geweldige trips met natuurlijks als hoogtepunt van iedere dag; Aziatisch lunchen en dineren met veel bier en eindeloze filosofische gesprekken waar nooit een einde aan kwam. En dan fast forward. Wat was ons afscheid bijzonder. Je wilde zo graag nog een biertje met me drinken en een bitterbal eten. En daar zaten we dan twee weken geleden. Alsof het weer vroeger was, het eerste uur was het gesprek serieus, het tweede uur hebben we heerlijk gelachen. Bij ons afscheid een big hug en ik vertelde je dat ik me je zo zou blijven herinneren. Levend en zoals je was. Je was een mooi mens, en zal dat voor mij altijd blijven. Heel veel sterkte voor Jacqueline en de kinderen, ik heb groot ontzag voor hoe jullie dit de laatste jaren hebben gedaan. Een ware inspiratie voor jullie omgeving.
Jan Kemeling, Indonesia
De kracht van een mooi gesprek, samen in een moment zitten, met goede wijn, heerlijk eten, in verbinding zijn, over alles kunnen praten en hard lachen, dat mijn lieve Ton, heb jij me gegeven. Ik heb zoveel van je geleerd en toegepast, doe ik nog steeds en word er nog goed voor betaald haha. Je hebt aan mij gegeven zonder iets terug te verwachten, je bent puur, je was puur, je blijft puur. Ik ben zo blij en dankbaar dat ik je heb ontmoet en dat ik zoveel mooie fantastische gesprekken met je heb gevoerd. You are always in my heart and will be always in my heart lieve Ton ❤️ Aarti
Dear Tonie, Zoveel herinneringen... Teveel op op te noemen, maar gelukkig hebben wij deze talloze keren herbeleefd samen de Prins en de Vinders in talloze (zinloze) trips in binnen- en buitenland. En wat pakte jij je rol als Keizer bij iedere gelegenheid weer met verve. Wel zo geruststellend dat jij altijd met een goed verhaal klaar stond! Tegen het einde van onze studie aan de HHS raakten wij zowaar nog serieus aan elkaar verbonden via een afstudeerproject. Een feasibility studie naar een nieuw concept; het SOTEL; sociale hotels in leegstaande gebouwen van de gemeentes in de regio Den Haag voor de minder gefortuneerde medemens aan de onderkant van de samenleving. Niet meer, maar minder sterren! Wat voor een project was dat zeg... Die opdrachtgeven van de gemeente vonden wij maar een vreemde snuiter, maar hij zal ook wel iets van ons hebben gevonden :) Maar stiekem konden wij wel wat van onze onderzoekscapaciteiten kwijt in de dit project. Interviews met talloze stakeholder. Tegelijkertijd stuurden wij 'deftige' enquêtes uit naar mogelijk geïnteresseerde doelgroepen in den lande. Deze werden door jou dan vervolgens deskundig verwerkt via IBM SPSS statisics; daar had jij toen al lol in. Overigens hadden wij dit project nooit tot een goed einde gebracht zonder de support van je gastvrije ouders in Schiedam; talloze keren zijn wij daar beland voor lunches, borrels en diners. En dat vergeet ik nog te vermelden dat wij kosteloos gebruik mochten van maken van de Opel Kadet (op de eerste foto keurig geparkeerd op eigen privé parkeerterrein van Azivo) van je moeder Joke. Een heerlijke kar en wij voelden ons 'King on the road'. Met succes verdedigden wij ons project en de wereld lachte ons toe; nieuw avonturen konden beginnen...
Lieve allemaal,
We werden vrienden dankzij onze kinderen. En dat is toch al behoorlijk wat jaren geleden. Zelfs nog de tijd van de stacaravan, het strand in Rockanje met een beachclub waar wij de enige gasten waren. De kinderen nog hummels...
We groeiden, en we telden mee want we maakten kennis met de befaamde fondue, de pizza cooker. Die hebben we daardoor ook zelf aangeschaft. En ja... wijn... veel wijn.....
De Oud & Nieuw club waar we toch een flink aantal jaren met onze gezinnen de jaarwisseling mee vierden. De introductie van de "vriendenwijn" : Les Romains.
De borrels met de club zondagmiddag om vier uur, om zes uur wegwezen want dan moest iedereen de kinderen gaan voeren voor het begin van weer een nieuwe schoolweek. En toen dat niet meer hoefde hielden we ons er nog steeds aan. Impulsief organiseren, en in wisselende samenstelling. Wie kon die kwam.
Maar ook met ons vieren, een "Anne glaasje" staat bij jullie in de kast. En altijd een kipfilet voor Taco, omdat ie geen vis eet.... het was er, maar het moest toch altijd even een grap over gemaakt worden.
Eten, heel lekker eten, mooie wijnen erbij. Alcoholpercentage....En bovenal (intens) goede gesprekken. Daar kwam ook uit voort dat Ton, toen nog bezig met coaching, Taco een week meenam naar de training van Arnold. Daar zijn we Ton tot op de dag van vandaag dankbaar voor. Daar hadden we het twee weken geleden nog over. Het bleek de laatste keer te zijn dat we de vriendenwijn Les Romains dronken en er ouderwets naast de kaasjes "een lekker bitterballetje" werd geserveerd. De foto is nu helemaal een dierbare herinnering! Er zijn er nog zoveel, die zullen we zeker met Jacq, Lieke & Splinter delen.
Dank je wel Ton, voor al het moois !
Liefs,
Anne & Taco
Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
Janneke - bussum
21 maart 2024
Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt
Plaats een reactieDe mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.
Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?
Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.
Zo worden meer mensen geïnformeerd en kunnen er tevens meer reacties en herinneringen worden verzameld.