Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Frans H. J. van Douwe

04-05-192528-02-2008
      Dag pap. Ik hou van je, tot aan de hemel en weer terug......

      6 mrt 2008, 10:34

      Mijn afscheids speech tijdens de uitvaart van pap...

      Lieve papa.

      De tijd is nu gekomen dat we afscheid moeten nemen. Toen ik er over na ging denken wat ik in deze speech wilde zeggen tegen je, ging er heel veel door me heen. Want wat ik allemaal over je wil vertellen past gewoon niet in een paar minuten. Toch wil ik wat dingen benoemen.
      Over mijn jeugd, dat je altijd mee ging naar mijn korfbal wedstrijden bijvoorbeeld. Dat jij dan mijn grootste supporter was. En over de vakanties waar Frans en ik zoveel dierbare herinneringen aan hebben. Als we in de auto stapten, begon voor jou de vakantie. Weet je nog pap, op de camping in Spanje? Het zwembad water was net verschoond en toen in die tijd nog niet verwarmd. Ik had even met mijn voet 's morgens gevoeld hoe koud het water was en daarbij mijn schoen verloren. Verdrietig kwam ik bij de tent. Ach meissie, dat is toch niet zo erg zei je, papa duikt hem wel even op. En inderdaad, je dook dat ijskoude zwembad in en haalde mijn schoen naar boven. Het heeft uren geduurd voor je weer op temperatuur was! Maar zo was je. Je zei altijd: "Als mijn vrouw en kinderen gelukkig zijn, dan ben ik het ook." Ook denken Ger en ik nog vaak aan de tijd toen de kinderen nog klein waren en we het niet zo heel breed hadden. Jullie vonden het heerlijk als we thuis kwamen. Mama verwende ons dan door heerlijk onze lievelings kostjes te koken. Als we dan weer naar huis gingen stopte mama mij stiekem 15 gulden benzine geld toe, en jij? Jij deed precies hetzelfde bij Ger. En alle twee zeiden jullie:"Ssst, niet zeggen hoor!"
      Je was een geweldige vader en Opa. Altijd ontzettend betrokken bij ons gezin. Je was voor jouw generatie ook ontzettend modern. Je had een eigen mobiel. Frank heeft je vele malen uitgelegd hoe dat allemaal werkte en op een gegeven moment had je het onder de knie! Je smste er vrolijk op los. Zowel naar ons als naar je kleinkinderen. Die waren zo trots op hun smssende opa! Toen wij vorig jaar op vakantie waren in Turkije kregen we iedere ochtend en avond een sms van jou die begon steevast met: Amsterdam calling..... Ook koester ik nu de krantenartikelen die jij voor mij uit de krant geknipt had over mijn werk. Als ik dan bij je kwam lag dat netjes klaar met daarop geschreven uit welke krant en van welke datum. Ook hield je iedere dag de aandelenkoers in de gaten en belde als deze na een goed persbericht weer flink gestegen waren. Als je dan thuis visite kreeg, vertelde je het ook aan je bezoek. En ook dat je dochter daar werkte en dat ze een heeeeele goede functie had. Je was zo trots op wat ik als gewone pleeg bereikt had in het bedrijfsleven. Twee weken geleden belde je nog verheugd op over het persbericht in de Telegraaf omdat de studie succesvol afgerond was.....
      De laatste jaren heb je veel in moeten leveren door je ziekte, maar altijd was jij degene die vond dat je sterk moest zijn en die er voor knokte om zo lang mogelijk bij ons te blijven. Vaak zijn we door het ziekenhuis opgebeld, dat het nu toch echt een aflopende zaak was. Als we dan bij je kwamen keek je ons aan en zei: "Wat doen jullie nou hier midden in de nacht? Jullie horen in je bed te liggen. Ik ga echt nog niet dood hoor!"en stak dan je duim omhoog om vooral te laten zien dat het goed met je ging. Ook zei je tegen de artsen dat ze zo lang als mogelijk was hun best maar moesten doen voor je en dan wees je op ons en zei je: "Kijk eens naar al die lieverds hier. Die mag en kan ik toch niet in de steek laten?" We zagen je, zeker de laatste 2 maanden, in het verzorgingshuis echt aftakelen. Je bent in korte tijd zeker 30 kg afgevallen waar je vorig jaar nog zei dat je even zou stoppen met snoepen omdat dat welgevormde lichaam van je nu wel erg welgevormd werd! De laatste weken verloor je je eetlust. Je probeerde dat te maskeren door aan iedere verpleegster een snoepje of koekje te slijten zodat wij maar niet in de gaten zouden hebben dat het je niet meer smaakte.
      Als wij weleens voorzichtig met jou spraken over als je dood zou gaan en hoe je dan je uitvaart zou willen, zei je steevast: Kijk maar, het is jullie feestje" om dan vervolgens gelijk over iets anders te beginnen. Je wilde er gewoon niet aan. Een heel bekende uitspraak van jou is dan ook: Je bent langer dood dan dat je leeft, dus pluk de dag en geen zorgen voor de dag van morgen.
      Maar nu is het toch echt zover pap. Je laatste krachten heb je gebruikt om ons los te kunnen laten. Gelukkig waren we er allemaal bij toen je de laatste adem uitblies. Je bent gegaan met een kring van liefde om je heen. Nu ben je weer zoals een paar jaar geleden. Niet meer naar adem snakkend en zonder je zuurstofslang. Alleen, nu ben je dood....
      Toen wij met zijn allen jouw uitvaart muziek bespraken, heb ik gevraagd om een nummer van Clouseau. Want tijdens jouw ziekbed pap, probeerden we met z'n allen sterk te zijn voor jou. Maar thuis kwamen dan onze tranen. Ook als ik in de auto zat had ik af en toe gewoon behoefte om lekker even te janken. Dat lucht dan weer op. Nou pap, ik hoefde het nummer Hoog in de heldere hemel maar op te zetten en de tranen begonnen meteen te stromen. De tekst van dit liedje is zo pakkend en zo precies wat ik voelde.... Nu als afscheid wil ik je dat toch meegeven. Ik was en ben niet zo flink als jij dacht. Maar ja, zoals jij ons voor de gek hield, hield ik jou voor de gek. Maar dan kan toch ook niet anders met zo'n geweldig lieve vader?
      Dag pap, dikke knuf voor mam en dat kamertje in mijn hart zul je voor altijd blijven bewonen.
      Dag lief vadertje van me. Ik hou van je tot aan de hemel en weer terug...
      xxx, jouw Roos


      En ineens zijn we zomaar 1 jaar verder.......

      28-02-2008*28-02-2009

      Lieve pap

      Een jaar.....
      Een jaar zonder
      Een jaar zonder jou
      Een jaar waarin het verdriet en gemis anders was dan ik me had voorgeteld
      Een jaar waarin verdriet en gemis mij zomaar ineens konden overvallen
      Een jaar waarin ik soms dacht dat ik je zag lopen...
      Een jaar waarin ik je zo vaak iets zomaar wilde vertellen
      Een jaar waarin ik je stem nog zo graag door de telefoon zou willen horen
      Een jaar waarin ik je vaak in gedachte nog een kus op je voorhoofd geef
      Een jaar waarin jouw kerststal voor het eerst bij ons thuis stond
      Een jaar waarin er geen dag voorbij ging zonder aan jou te denken
      Een jaar voorbij gevlogen en toch ....
      Een jaar, voor mij veel te lang...zo zonder jou
      Een jaar zonder
      Een jaar……

      Tot aan de hemel en terug hé pap!


      **********************************************************************************

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 19   |   niet OK
        Lieve pap.
        Morgen je verjaardag. 85 jaar zou je geworden zijn. Dodenherdenking, altijd op jou verjaardag, heeft sinds je overlijden wel een extra betekenis gekregen......
        Heel veel liefs en een dikke knuffel van jouw Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 26   |   niet OK
        Lieve pap.
        Net weer even bij jullie geweest. Onze meiden verzorgen jullie graf toch altijd prachtig. De hortensia's ernaast staan prachtig te bloeien. Vorige week hadden ze ook alle vazen vol gezet met prachtige rode rozen. Helaas hadden de konijnen weer de bloemen eraf gebeten. Nu staan er weer witte rozen. Ik hoop dat ze even staan. Volgende week dinsdag komen de meiden weer. Er moest nodig weer wat aarde bij zeiden ze... Ik vond het wel meevallen, maar dat is voor hun weer een goed excuus om naar Amsterdam te gaan! Ik weet hoe trots je bent op onze kinderen, alle 4, maar als je van te voren geweten had dat de meiden bijna maandelijks naar jullie toe komen om jullie graf te verzorgen en dat ze daarvoor door de afstand altijd vrij moeten nemen, zou je extra trots geweest zijn. Het zijn kanjers!
        Dag pap, dikke kus voor mama.
        Ik hou van je en mis je.
        Tot aan de hemel en weer terug!
        X Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 31   |   niet OK
        Lieve pap.
        Nu even heel veel kaarsjes. De eerstkomende 4 weken kan ik geen kaarsjes aansteken. Gelukkig komt Noekje vaak trouw kaarsjes branden en ook Geeske steekt kaarsjes aan. Pap, ik hou van je en mis je... Waak je over ons alsjeblieft?
        In gedachten omhels ik je.
        x jouw Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 36   |   niet OK
        De derde kerst zonder jou komt er aan...............
        Ik kan mij er nog steeds niet op verheugen pap.
        Knuffie, jouw Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 22   |   niet OK
        Lieve pap.
        Ben helemaal niet gerust op de gezondheid van onze Linnie..... De medicijnen doen wel iets, maar zeker niet genoeg. Ze slaat zich er kranig doorheen maar ze is nu al ruim een jaar aan het tobben..... Een meid van 23 met al 1,5 jaar een hartslag van 120 in rust, dat moet toch schade geven op den duur? En je hebt maar 1 hart. Binnenkort moet ze weer naar de cardioloog. Soms ben ik zo bang pap. Pas je goed op ons meggie?
        Liefs en dikke knuffel op je bolletje, jouw Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 38   |   niet OK
        Lieve pap.
        Er is veel gebeurd de laatste tijd op het werk. Ben alleen maar aan het rennen geweest. Heb 80 uur per week gewerkt de laatste tijd. Ja, een fusie is hard werken! Maar ik denk dat ik nu alles redelijk onder controle heb. Mijn team was eerst een groep van 2 bedrijven, maar nu beginnen ze toch respect voor elkaar te krijgen. Heeft heel wat bloed, zweet en tranen gekost. Op dat moment mis ik je des te meer pap. Jij kon altijd zo goed relativeren en mij aangeven wat ik mogelijk kon doen. Jij was altijd mijn grote voorbeeld! Nu krijg ik weer wat meer tijd om de vakbladen weer te lezen over de nieuwste ontwikkelingen op allergie gebied. Moet wel een beetje bijblijven toch? Heb vorige week presentatie gegeven aan KNO poli in Woerden. Artsen waren zeer tevreden en hadden weer veel geleerd. Op zo'n moment voel ik altijd dat jij bij mij bent om mij te steunen. Wie had dat ooit gedacht hé pap? Jouw kleine meissie als spreker op grote symposia? Dag lieve pap. Mis je intens! Hou van je.
        Always on my mind!
        Tot aan de hemel en weer terug.
        Dag lieve pap, dikke kus,
        Jouw Roos.

        Wilma - Lelystad
        3 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 41   |   niet OK
        Lieve pap,
        Ik zou zo graag nog even met je willen praten... Is het goed zoals ik het nu allemaal doe? Eigenlijk heb ik je goedkeuring nodig.... Laat het me alsjeblieft weten.....
        Tot aan de hemel en weer terug lieve pap!
        Kus jouw Rozemetroelematrijntje....
        xxx

        Wilma - Lelystad
        30 april 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 40   |   niet OK
        Lieve Frans,

        Dat mag ik toch wel zeggen. Ik kom dagelijks even op de site, als ik bij Suus ben geweest, om hier vier kaarsjes te branden.
        Wilma schrijft dat er zomaar drie jaar voorbij zijn gegaan. Gevoelsmatig kunnen het ook drie maanden zijn, zo ervaar ik het verlies van Suus.
        Wilma,
        Ik begrijp best wat je bedoeld. Het valt niet mee om het gemis een plek te geven. Volgens mij krijgt het nooit echt een plek maar zullen wij er mee moeten leren leven.
        Ik wens jou sterkte en voor je vader de kaarsjes.
        Lieve groet,
        Oma van Suus.

        B. - Arnhem
        21 maart 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 39   |   niet OK
        Lieve pap
        En zo is het ineens al (pas) 3 jaar.
        3 jaar van intens verlangen naar je en gemis wat steeds meer lijkt te worden. Soms ben ik zo boos! Ik kan je nog niet loslaten pap.....
        Liefs en dikke x, jouw meggie

        Wilma - Lelystad
        2 maart 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 37   |   niet OK
        Mijnheer Douwe,
        Stuur Wilma de kracht om door te gaan. Het gemis wordt niet minder, we leren er anders mee om gaan.
        Lieve groet,
        Oma van Suus

        B. - Arnhem
        22 december 2010

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.