Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Dennis 't Jong

09-05-197509-08-2022
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Gemis
        reactie 90   |   niet OK

        Lieve Dennis,

        “Verdriet is de achterkant van liefde”.
        Wat missen we je, vooral in deze tijd van het jaar.

        Liefs van pa en ma.


        Thea en Hans - Hilversum
        24 december 2022

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 89   |   niet OK
        Lieve Dennis,
        We kennen elkaar sinds mijn eindexamenjaar, in 1994, toen ik als zomerbaantje kwam werken in de keuken van De Egelantier. Jij was de ‘klusjesman’: je verving kapotte lampjes enzo, maar vooral was je denk ik een vrolijke noot voor veel bewoners, met een grap en een praatje. Later werkten we allebei in de keuken in het weekend: jij op de zondag, en Miranda en ik op de zaterdag. Wij klaagden vaak dat wij alle voorbereidingen deden voor de zondag (taart maken, appelmoesbakjes vullen, …), zodat wij ons afvroegen wat jullie eigenlijk nog moesten doen.
        De weekendploegen hadden steeds meer contact; op een gegeven moment gingen we wel eens uit met elkaar en we vierden een paar keer Sinterklaas bij een van ons thuis. Uit deze ‘Egelantier-tijd’ stamt ook mijn benaming ‘Denis’ voor jou (van het liedje van Blondie); ik kreeg de bijnaam ‘Annebep’. De laatste keer dat ik bij je was, vlak voor mijn vakantie naar Amerika en ongeveer drie weken voor jouw overlijden, verwelkomde je mij, liggend op de bank, met het bekende ‘Hé, Annebep…’. Ik kon niets anders dan zeggen: ‘Hé, Denis…’.
        We vonden elkaar in het hardlopen, en je bent ook een keer meegegaan naar een bostraining van mijn schaatsvereniging, op woensdagavond. Als ik over het fietspad vanaf Hollandsche Rading/Utrechtseweg richting de hei rijd, moet ik er altijd aan denken dat jij daar verzuchtte: “Pfff, en dat noemen ze rustig dribbelen… dit is gewoon sprinten!” Het was vast niet zo erg, maar jij vond het wel leuk om wat te overdrijven en een beetje de spot met jezelf te drijven. Je had er geen enkele boodschap aan wat anderen van je zouden denken en was altijd jezelf. En je hield het toch maar mooi vol!
        We studeerden allebei in Utrecht en kwamen elkaar regelmatig tegen op station Hilversum, en dan reisde ik met jou, Maarten en anderen mee. Dat was altijd dolle pret, met veel (foute) grappen en onzinnige gesprekken. Een terugkerende grap ging over liggen in de bagagerekken. Ik weet niet meer waar het precies over ging, maar we hadden allemaal veel plezier met dit terugkerende verhaal, dat natuurlijk steeds gekker werd.
        In de tijd voordat Miranda en jij ‘officieel’ iets met elkaar hadden (voor zover ik weet), hadden we het plan opgevat om een keer met z’n drieën te gaan zwemmen in Loosdrecht. Uiteraard gingen we op de fiets, en tegen de tijd dat we terug naar Hilversum gingen was het al min of meer donker. Jij had nooit echt verteld over jouw slechte ogen, maar op dat moment moest je wel. We zijn naar huis gefietst met jou tussen Miranda en mij in. Later haalden we het regelmatig als herinnering op, en toen pas heb ik begrepen dat jij echt bijna niets zag en hoe angstig het voor je geweest moet zijn. Maar je gaf je over aan de situatie, en durfde volledig op ons te vertrouwen. Een bijzonder typerende eigenschap van jou: de situatie is zoals ‘ie is en we maken er het beste van, want er is altijd wel iets positiefs aan te ontdekken.
        Toen Miranda en jij jullie eerste huisje betrokken, gaf ik jullie een wc-borstel met houder – dat vond ik wel een passend cadeau voor iemand die regelmatig vroeg: “Trek eens aan mijn vinger”, en dan een keiharde scheet liet.
        Lieve Dennis, jouw levenslust en jouw overgave aan elke situatie was aanstekelijk. Jij zat niet bij de pakken neer en maakte er het beste van. Je had vaak een duidelijke mening over situaties en mensen, en kon daar ook best hard in zijn, omdat je altijd bloedeerlijk was. Maar zo was je ook voor jezelf: je had er geen moeite mee om fouten toe te geven en was altijd volkomen eerlijk naar jezelf en tegen anderen. Dat, in combinatie met een gezonde portie zelfspot, je (zwarte) humor en het ‘gaan’ voor dingen die je belangrijk vond, maken dat je een vriend bent om te blijven herinneren.
        Miranda: wat ben je sterk en dapper! Ik heb er bewondering voor hoe jij er was voor Dennis en hem in de laatste periode ook los hebt gelaten in zijn beslissingen, die voor jou niet altijd makkelijk waren. Jullie vertrouwen in en liefde voor elkaar sprak uit alles, ondanks ook alle moeilijke momenten en periodes. Jullie hadden altijd plannen, voor de korte en de lange termijn, en hebben veel daarvan gelukkig ook waargemaakt. Jullie liefde voor reizen en de wereld verkennen, en het samen ook van de kleine dingen in het leven genieten, is iets wat jullie samen voor mij typeert.
        Daan: je vader was zo trots op jou! Jij was nog vrij jong toen hij met je begon te koken, en jou ook gewoon met een echt groot en scherp mes liet snijden. Hij vertrouwde erop dat jij dat best kon – en dat kon je uiteraard ook gewoon. Later stuurde hij trotse foto’s van jullie samen op de mountainbike, of vertelde hij van een klusproject waar jij zulke goede ideeën voor had. Hij vond het geweldig dat hij veel van de dingen waar hij zelf zoveel plezier aan beleefde, met jou kon delen. En die band neemt niemand jullie meer af!
        Laten we veel over Dennis blijven praten én om zijn grappen blijven lachen – zodat zijn lichtje bij ons blijft.

        Anneleen - Utrecht
        11 november 2022

        Deel deze pagina:

      • Ik mis je, maatje.
        reactie 88   |   niet OK

        Hey Daan,

        Ik weet dat je dit ooit leest en maak dan ook van de gelegenheid gebruik om te vertellen wat een super toffe vader je hebt gehad.
        Ik ga al even terug met je Pa. Zelfs tot aan tot aan de MTS ergens in het stenen tijdperk. Daar leerde ik je vader kennen als een enorm vrolijke gangmaker. De hele dag hoorde we daar lichaamsgeluiden in de vorm van toetertjes en fluitjes gecombineerd met grapjes. Hij wist zelfs zijn handicap daarmee om te zetten van een nadeel in een voordeel. In die 8 schooljaren was Dennis duidelijk aanwezig en dat was heerlijk. Naja…niet altijd. Dennis kon nogal goed het alarm van een winkelpoortje nadoen en daar maakte hij goed gebruik van.
        Die vrolijkheid en gedrevenheid zijn gelukkig altijd bij hem gebleven. Een van onze thema’s welke we graag met elkaar deelden waren de projectjes. Kleine of grote maakte niet uit, maar het liefst projecten waar energie mee te besparen was. Dennis was nooit zo van de reïncarnatie, maar als het bestaat is hij nu beslist een zonnepaneel.
        Ons laatste projectje samen was de elektra op de keerwand. Het verwoestende nieuws was allang bekend maar we hebben er ouderwets van genoten. Aan het eind heb ik er een selfie van gemaakt. Je Pa wist waar die selfie voor was..ik wist het. Het laatste project, de laatste foto.

        Ik deel hem graag met je.

        Daan, ik gun je net zulke mooie avonturen als ik met jouw Pa heb mogen beleven.


        Maarten - Baarn
        25 oktober 2022

        Deel deze pagina:

      • reactie 87
        Frédérique  Gerlacius van Swinderen

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Frédérique - Hilversum

        4 oktober 2022

      • Herinnering aan Dennis bij paal 17 op Texel
        reactie 86   |   niet OK

        Lieve Dennis,

        Op aanraden van Miranda hebben we een drankje op je genomen bij paal 17 op Texel, de plek waar jullie dit jaar nog met veel plezier waren.
        Nog steeds onvoorstelbaar dat we je nooit meer zullen zien.

        Veel liefs van pa en ma.


        Thea en Hans - Hilversum
        1 oktober 2022

        Deel deze pagina:

      • reactie 85
        Margot Bosma

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Margot - Loosdrecht

        8 september 2022

      • Onvoorstelbaar…
        reactie 84   |   niet OK

        Wat onvoorstelbaar dat we Dennis nooit meer zullen zien….

        In 2014 waren jullie met z’n drietjes de eersten die ons een beetje wegwijs maakten op de jachthaven. Ons eerste bootje was er toen nog niet, maar jullie namen ons mee het water op, de kids aan het kleuren en wij gezellig aan het kletsen en snaaien (weten nu ook dat dit erbij hoort 😉)

        Gelukkig kwam ons bootje er en toen hadden we je weer nodig Dennis, want hoe ga je nu precies door zo’n sluis?!? Jij was de beroerdste niet en ging gezellig samen met Daan met ons mee de Vecht op, wat hebben we genoten die dag! Zie ook de foto.

        De jaren erna zagen we jullie altijd wel een aantal keren op de jachthaven, we kunnen ons gespetter herinneren, een spontane BBQ bij ons huisje, een verzoekje en vooral ook de vergeten sleutel uit de boot te vissen, kinderspektakel, borrels en ook als er ijs lag waren jij en Daan te vinden ‘op het water’. Zo’n leuke plek om te schaatsen.

        De laatste jaren troffen we elkaar wat minder vaak (kinderen met eigen agenda?) en al hadden we van je gehoord dat je ziek was. Dennis, het bericht van je overlijden kwam als een grote schok. Wat oneerlijk en wat een gemis laat jij achter, je was altijd vol interesse, energie en plannen.

        Lieve Miranda en Daan, heel veel sterkte voor jullie.

        Warme groet,
        Paul, Jantine en Benthe


        Paul, Jantine en Benthe - Zeist
        8 september 2022

        Deel deze pagina:

      • reactie 83
        Petra Coolman

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Petra - Winsum

        31 augustus 2022

      • Dennis
        reactie 82   |   niet OK
        We leerden elkaar kunnen toen wij als buren in 2004 op de Gijsbrecht naast jullie kwamen wonen.
        Al gauw ontstond er een leuk contact. Jij was die handige buurman die veel van computers wist en het leuk vond om klusjes in en om het huis te doen. Er is in die tijd heel wat afgeklust van isoleren tot stroom aanleggen.

        Ik weet nog goed dat jullie besloten een sloep te kopen. Onze kids en Daan waren nog zo klein en konden ook nog niet zwemmen. In die tijd zijn we een aantal keer meegevaren. Toen is ook bij ons de vonk overgeslagen.
        Pas veel later werden we warm gemaakt voor een landje op Loosdrecht en hebben wij ook een sloepje gekocht.
        We deelden dan ook onze gezamenlijke passie voor het varen. Al ging jij daar natuurlijk een stapje verder in.

        Een paar herinneringen zullen me altijd bijblijven. Als we met elkaar gingen eten/BBQ'en vroegen de kids altijd steevast naar je schaap imitatie. Die was uniek en niet te missen. Een van de laatsten keren was vorig jaar bij ons op het landje. Daarnaast is een klein weitje gelegen met oa een schaap erin. Dat beest was niet onder de indruk van jou gemekker, maar de kids hadden wederom grote lol.

        Tijdens de Corona periode hebben we diverse wandelingen gemaakt. Dat was de manier om lekker buiten te zijn en te ontsnappen aan het huiselijk leven. Je kende de mooiste routes door het dorp, de bossen en de hei. We hadden dan altijd goede gesprekken.

        Begin juni hebbe wij ons laatste rondje gevaren op ons sloepje in Loosdrecht. Je was redelijk gammel van de behandelingen maar we hebben toen echt genoten 's avonds op het water. Deze passie voor het varen gaat Daan nu voortzetten op zijn eigen bootje.

        Miranda en Daan: heel veel sterkte de komende tijd!
        Dennis zal altijd in onze herinneringen blijven.
        Erik









        Erik - Hilversum
        22 augustus 2022

        Deel deze pagina:

      • reactie 81
        Ingrid Beumer-van Werkhoven

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Ingrid - Heerde

        21 augustus 2022

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.