Hoi Willem en nabestaanden:
ik heb je natuurlijk leren kennen via Hitweek en Aloha, maar voor het eerst persoonlijk tijdens je tentoonstelling in Groningen (ong. 1981?) voor een interview voor een krant. Sindsdien ben ik altijd in contact met je gebleven en ik was bijzonder gefascineerd door je "Spiegelogie"-lezingen. De eerste lezing daarover die ik bijwoonde viel mij één uitspraak bijzonder op: "Alles is al perfect: De maan zal nooit denken: Was ik maar een andere planeet of een tijger zal nooit een konijn willen zijn" (of woorden van dien strekking). Later ben ik vaak wezen luisteren naar je (ongekuiste!) sprookjes-vertellingen: Fantastisch ! Het leuke was dat ik daarna diezelfde sprookjes vrijwel letterlijk ook kon navertellen!
Op een goede avond, na zo'n sprookje geluisterd te hebben, stonden we met een groepje mensen voor het theater en we hadden honger, dus wilden we naar een nachtrestaurant, maar we wisten dat het overvol zou zijn, dus "creëerden" we een plek voor 6 (!) mensen, dit deden we voor de grap (niet gebonden aan het resultaat) met heel veel lol, maar wie schetst onze verbazing toen we het restaurant binnengingen: precies op dát moment mensen aan een grote tafel opstonden en wij konden plaatsnemen........
Ik mocht ook via jou de eerste uitzendingen via ridderradio verzorgen, gewoon thuis, achter mijn computer.
En zo zou ik uren door kunnen gaan met wat ik allemaal met en door jou beleefd heb, ook bij jou thuis.
Kortom: ik heb erg leuke dingen met en door jou meegemaakt en daarvoor ben ik je dankbaar.
Sjors.