Peter*.. ik heb weer eventjes mijn gedachten laten gaan in een gedichtje..over Rob en voor Kiek...en de kinderen.... ik ga het je voorlezen nu......»»»»»»»».....Wat brengt het leven allemaal met zich mee...Geluk begon met zijn twee....Nog 2 keer het geluk erbij....Gezinnetje was compleet en iedereen blij....
Alleen de achtergeblevene zit ermee...
in gedachten het verleden, met al het wel en wee...Het verlden was zo leuk en fijn...wat ook een mooie toekomst had moeten zijn....
Abrupt een einde aan gemaakt...Wat je toch diep in je hart raakt....Jou hart, zijn hart...dat was ooit één...Nu ben je met jullie kinderen alléén .......
Hoop dat de diepe wonden zullen verzachten...
En kan je van vele steun verwachten...
Maar het missen van, doet pijn...
Ook al had het anders kunnen zijn...
Nanne en Mart, hun superpap...
Nu verder met mam, elke stap...
Jij... Kiek... Moet voor hen er altijd zijn...
En het gemis opvullen, want met superpap was het zo fijn...
Ik wens je alle sterkte toe...
Want je word toch wel eens innerlijk moe...
Dat komt van het piekeren over het waarom??
Niemand kan je dat vertellen, dus daarom....
Kijk Peter* ik schrijf altijd gedichtjes dat weet je, maar soms lukt het me niet, nu ging het wel... ik stuur hem op met jou naam er ook onder...dikkekusssss en nu ga ik slapen...trusten en tot morgen..XXX IHVJ XXX