Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Lody (Lodewijk Robert) Klement

27-01-196107-11-2020
Fijn als je een herinnering of foto met ons deelt

Voeg uw reactie of herinnering toe met:

Tips over condoleren of herinneringen delen?

  • Parijs 2000
    reactie 25   |   niet OK

    Vanavond door een doos met foto's gegaan. Ik vond deze foto van Lody. We waren in Parijs om te proberen bij Franse postorderbedrijven binnen te komen. Binnenkomen lukte wel, echt zaken doen niet. Ik vind het een mooie foto van Lody, precies zoals ik hem herinner.


    Alexandra - Zaandam
    22 januari 2021

    Deel deze pagina:

  • Geen boompjes meer met Lody
    reactie 24   |   niet OK

    We zijn niet meer compleet, klaverjassen zal niet meer hetzelfde zijn. Deze Fokke en Sukke heb ik ontvangen van Lody op de app om te kijken of we met Peter en Theo weer een keer konden afspreken. Twee boompjes redden we met gemak, maar was eigenlijk gewoon het excuus voor een gezellige avond. Met mooie gesprekken.
    Veel sterkte voor iedereen. Ter nagedachtenis zullen we in Overijssel een boompje planten.
    Liefs, Coen en Melissa


    Coen - Den Nul
    17 november 2020

    Deel deze pagina:

  • Lody in het zwembad
    reactie 23   |   niet OK
    Vanaf de eeuwwisseling heb ik Lody mogen leren kennen. Onze ontmoeting startte in het zwembad in Haarlem, waar hij op zijn (eigen) wijze de borstcrawl beoefende. Dat hij met zijn slag medezwemmers soms een flinke tik verkocht hoorde daar gewoon bij: "dan moet je maar in een andere baan gaan zwemmen". De derde helft sloot hij samen met vriend Theo in het café af, met warme chocolademelk. Lody luisterde, gaf je op een fijne respectvolle manier feedback. Zijn visie over duurzaamheid, de productie van bio (natuurlijke) producten en de passie waarmee hij dat deed blijven mij bij. Ik wens de nabestaanden sterkte, liefs van Cornil Driessen.

    Cornil - Haarlem
    17 november 2020

    Deel deze pagina:

  • reactie 22
    Sanneke de Bont

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Sanneke - Hulst

    16 november 2020

  • Wat een klap ‘Lody is plotseling overleden’, een zeer triest bericht!
    reactie 21   |   niet OK
    Mijn herinneringen aan Lody zijn van wat langer geleden, zijn Amersfoortse tijd.
    Onze activiteiten lagen veelal op het sportieve vlak en motorrijden.
    Alhoewel tennis misschien zijn hoofdsport was heeft hij ook andere sportieve prestaties geleverd.
    We hebben vaak aan de Halve Marathon van Amersfoort meegedaan, eenmaal was hij bijzonder snel; dat kan aan de sublieme voorbereiding gelegen hebben, of het lag (vlgns sommige supporters) aan de matige bewegwijzering.
    Dinsdagavond: schaatsavond: trainen voorlange tochten bij een strenge winter…
    Verzamelen in de Eldorado bij Jaap en vaak in XM break naar De Vechtse Banen in Utrecht.
    Eenmaal terug tegen 23:00 dan hadden we na de zware training wel een ‘schaatcolaatje’ verdiend.
    Op de motor hebben we ook veel tochten gemaakt(Lody Harley, ik Triumph) waaronder eenmaal naar Simpelveld, het huisje van zijn ouders, en ook naar Motorcamping d’n Toerstop.
    Ik vond een foto met Lody als deelnemer van Eldorado team voor het Mixed Softbal Toernooi, 23 okt 1999.
    Lody blijft bij mij in de herinnering staan als een bijzonder plezierige en vrolijke vriend!


    Nico - Leusden
    16 november 2020

    Deel deze pagina:

  • groot gemis
    reactie 20   |   niet OK
    Wij zijn hier vanavond bijeengekomen om Lody te herdenken.
    Lody is afgelopen zaterdag middag geheel onverwacht overleden tot onze grote schrik en ontsteltenis. Het is bijna niet voor te stellen dat hij er niet meer is en nooit meer zal zijn.
    En toch is dat de keiharde waarheid , waar wij als woongroep verder mee zullen leven. Nooit meer koffie drinken met hem. Geen vergadering meer met hem als voorzitter, geen tuindag met hem. Zijn groenten tuin met de courgettes, die hij verbouwde. Nooit meer een gesprek met hem.
    Het leven kan soms meedogenloos zijn met een hardheid en een pijn, die bijna onverdraaglijk kan aanvoelen. En toch en toch en toch, voor diegenen, die achterblijven gaat het leven door schijnbaar alsof er niets gebeurd is.
    En dat is eigenlijk maar goed ook. Ik denk niet dat Lody het goedgekeurd zou hebben als we apathisch bij de pakken neer gaan zitten.
    De vele keren dat we met elkaar gesproken hadden hoe het nou verder moest met de woongroep en ik meerdere malen de neiging had om de handdoek in de ring te gooien omdat ik het geruzie in de groep zat was hij mij altijd vertelde : Theo wat er ook gebeurt altijd in gesprek blijven. Uiteindelijk blijkt dat de enige mogelijkheid te zijn tot een oplossing van de huidige problemen.
    Wat dat bederft kon ik nog wel wat van hem leren, hoewel we het niet altijd met elkaar eens waren over een aantal onderwerpen, die als zodanig niets met de woongroep te maken hadden. Maar we kwamen er altijd wel uit.
    We werden nooit persoonlijk en lieten elkaar in de waarde.
    Lody was in mijn open een idealist, die probeerde met zijn ideeën de wereld een ietsje beter te maken.
    De laatste keer dat ik hem sprak voor de deur van de bolster zag hij er vermoeid uit. Ik zag aan hem dat hij zorgen had. Ik ben daar nogal gevoelig voor. We hebben gesproken over het aankomende weekend met de activiteiten van de tuindag etc toen hij mij terloops vertelde , dat hij er eigenlijk niet zoveel zin in had. Dat is niet de Lody, die ik kende, was mijn gedachte, maar ja we hebben nou eenmaal allemaal betere en slechtere dagen.
    In verband met op de stapel staande renovatieplannen van de Bolster liet ik zondag een berichtje uitgaan om als bestuur nog even bij elkaar te komen om de zaak nog even door te nemen. We zouden dinsdag met Woonzorg rond de tafel gaan zitten om de renovatieplannen te presenteren.
    Ik kreeg een berichtje van zeer verontrustende aard van Kitty, Lody’s vriendin, met de mededeling dat er iets ergs was gebeurd. Ik belde haar op en hoorde het vreselijke bericht van Lody’s overlijden. Het was alsof de grond onder mijn voeten weggetrokken werd. Dat kan niet waar zijn. Lody is een man met een gezonde levensstijl, dat is toch niet mogelijk?
    Het was wel mogelijk, een hart stilstand werd hem fataal. Het was afgelopen. Over en uit.
    Lody we gaan je missen, dat staat als een paal boven water en toch en toch en toch.
    Ik wens iedereen sterkte met dit persoonlijk verlies.
    Ik wil de wens uitspreken dat zijn geest in ons levend zal blijven. 


    Theo - Duivendrecht
    16 november 2020

    Deel deze pagina:

  • Bank 3 zal nooit meer compleet zijn
    reactie 19   |   niet OK

    De eerste foto's zijn gemaakt op Sumatra, augustus 1994.
    De derde foto tijdens onze mini reünie, september 1995.

    Albert Arnoldus en Francis Horbowiec


    Francis - Wassenaar
    15 november 2020

    Deel deze pagina:

  • Bank 3 zal nooit meer compleet zijn
    reactie 18   |   niet OK
    Augustus 1994. Singapore, Sumatra & Maleisië,
    De Aziatische metropool, Chinese Zee en het eiland in het groen
    November 2020. De Kaart.
    Ons laatste contact in de tussenliggende tijd was onze ‘mini reünie’ in september 1995.
    Nu de schok en de pijn in de buik: LODY is overleden.
    De gedachten flitsten heen en weer. De tot nu toe meest aansprekende reis, die wij gemaakt hebben.
    De band in die tijd vertaalt naar Bank Drie. Altijd met zijn drieën op onze bank in het kleine busje. Geen ander kon tijdens deze reis deze plek claimen. Zes handen op een buik.
    Een prachtige periode, die door het bericht van het overlijden weer tot leven komt. Een contradictie.
    Onze hartgrondige condoleances,
    Francis Horbowiec (Wassenaar) en Albert Arnoldus (Arnhem).
    francis.horbowiec@planet.nl en albertarnoldus1@gmail.com

    Francis - Wassenaar
    15 november 2020

    Deel deze pagina:

  • reactie 17
    Linda Meerbeek

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Linda - Zeist

    15 november 2020

  • Moeder aarde is een goed mens kwijtgeraakt
    reactie 16   |   niet OK
    Er zijn eigenlijk geen woorden voor..... Onvoorstelbaar dat onze vriendschap zo abrupt is afgelopen. Het begon ongeveer 10 jaar geleden toen we door de Kamer van Koophandel werden uitgenodigd om mee te denken over een orgaan of platform, bestemd voor de duurzame ondernemers uit Amsterdam en omgeving. Toen bleek al dat Lody z'n hart lag bij duurzaamheid en dat hij een doorzetter was. Uiteindelijk werd DORA opgericht, de vereniging voor Duurzame Ondernemers in de Regio Amsterdam. Samen met de andere bestuursleden hebben we daar mooie (en soms zware) tijden beleefd. De bedoeling was om de duurzame ondernemers met elkaar te verbinden. En verbinden is iets dat Lody kan. Een open, vriendelijke en altijd optimistische persoonlijkheid. Op de zogenaamde DORA avonden genoot hij van alle contacten die daar gelegd werden. Helaas moesten we er na een aantal jaren mee stoppen omdat het financieel steeds lastiger werd om vier maal per jaar zo'n avond te organiseren. Wat onze vriendschap zo bijzonder maakt is dat ook die duurzaam is gebleken. In de afgelopen jaren hebben we regelmatig ergens afgesproken om "effe bij te praten". Iedere keer een positieve opkikker. Zo ook nog maar een paar weken geleden om met een lekkere lunch zijn nieuwe website te vieren. Hij had nog zoveel plannen.....Ik zal hem vreselijk missen en wens zijn familie en vriendin alle sterkte toe.

    Jan - Amsterdam
    14 november 2020

    Deel deze pagina:

Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

Plaats een reactie

Inspiratie nodig voor uw reactie?


De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.