Tips over condoleren of herinneringen delen?
Jolin en ik, op avontuur in Venetië.
Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
Ellen - Breda
18 november 2020
Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
Monique - Dalfsen
17 november 2020
Alles vond je van kleins af aan interresant.met een ernstige (Jolin)blik keek je naar opvoeringen,natuur, t.v. noem maar op. Je moest dan hard roepen en vele keren om je van die magische fascinatie weer in het dagelijkse terug te brengen.Zo intens genoot jij van alles om je heen.
Dat was altijd mooi om te zien .
Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
Iza - Zeist
17 november 2020
Een van de eerste avonden dat we echt met z'n tweeën samen afspraken. Het was het eind van de zomervakantie. We hadden buiten, bij het Rembrandtplein in Hilversum afgesproken, om gewoon wat te praten en misschien ietwat aangeschoten te worden; dat was thuis tenslotte niet helemaal toegestaan. Ik had een fles Martini mee waarvan m'n ouders niet wisten dat ik 'm had, ik was ook nog maar 17.
Op een gegeven moment kwam er een kat langs, die lekker op z'n gemak op mijn tas ging liggen. Wij aaiden hem, jij voelde meteen dat hij ergens een teek had. Vervolgens heb je zijn halsbandje bekeken, daar vonden we het telefoonnummer van het baasje. Jij hebt toen die avond nog het baasje geappt, om door te geven dat betreffende kat ergens een teek had zitten.
Het was een simpele avond, aan het begin van onze 'relatie'. Maar het verhaal met de kat, en deze foto, maakten die avond er eentje die me altijd bij zal staan.
Als eerst wil ik Yvonne, Joost en mijn dochter Yuna ;)(kan jij je het nog herinneren?), veel sterkte wensen. Dit is het beste waar ik mee kon komen. Met Jolin heb ik nog een appeltje te schillen.
Beste Jolin,
Wassup! It's ya brother from another mother! Onze eerste ontmoeting was best awkward of niet? Ik moest ineens bij Chinees naast jou gaan zitten en jou gaan helpen met Chinees. Ik dacht natuurlijk met een oog opslag: "Zij kan vast ook Chinees." Tot mijn schrik leerde ik toen dat dit niet het geval was. Awkward... Ik kende jou toen nog niet goed, maar beetje bij beetje werd jij onderdeel van onze vriendengroep. Ik vond het altijd leuk om discussies met jou te voeren, liep misschien af en toe uit de hand, maar ik vind dat we het best wel goed met elkaar konden vinden. Zo goed zelfs, dat onze rector Burberry sjaaltje dacht dat wij broer en zus waren. Steeds meer zag ik jou ook als het zusje dat ik stiekem altijd al wilde hebben. Soms gedroegen wij ons zo ook wel, zeker in Shanghai. Jij was mij constant aan het lastigvallen in de bus. Van kietelen tot in slaap vallen op mij. Natuurlijk hebben wij ook onze momenten gehad, vooral bij het zingen, ook al moet ik zeggen dat ik het betere talentje ben XD. Nee, wie beter is maakt mij totaal niet uit. Ik kan niet in exacte cijfers aangeven wat voor een deel jij hebt uitgemaakt van mijn leven, maar in ieder geval een groot deel van mijn jaren op het GGH en groot genoeg dat ik jou als een zusje zag. Ik was zo blij voor je toen je zei dat je naar China mocht om te werken als au pair. Ik verheugde mij toen al op telefoontjes van jou waarin jij mij zou vragen hoe iets in het Chinees gezegd moest worden of puur om gesprekken in het Chinees te houden. Ik moest natuurlijk op een of andere manier mijn niveau op peil houden. Toen het niet meer doorging door corona, was je natuurlijk sad, maar je had een nieuw doelwit voor ogen. Frankrijk! Uit de foto's op insta kon ik zien dat je het erg naar je zin had. Opnieuw, ik was blij voor je! Ik zag jou in de toekomst allemaal verschillende talen leren en spreken. Je zou het ver schoppen! Helaas is dit allemaal veel te snel geëindigd. Toen ik het nieuws over jou hoorde, geloofde ik het niet. Ik dacht serieus dat het een slechte 1 april grap was. Beetje bij beetje zonk het in totdat ik er niet meer aan kon ontsnappen. Ik heb vandaag slecht geslapen door jou hé! Dat je het weet. Dat ook nog eens op de dag van mijn theorie examen. Ik heb het wel gehaald though. HA! You can't screw me over!
Even serieus nu, Jolin, ik ga je echt met heel mijn hart missen! Al jouw kutgedrag en je goody two-shoes gedrag als je mij dan een preek gaf. Jouw zang- en viooltalent. Jouw fake Asian gedrag en je extreme Asian gedrag. How dare you leave this world before me. Ik weet ook dat je van je aandacht houdt en don't you worry, ik ga je niet vergeten. Je zult altijd een onderdeel maken van mijn leven. Voel je vereerd. Grapje! Ik wens jou het allerbeste waar dan ook. Of het nou in de hemel is of ergens anders. Niet in de hel ookal zei je dat zo vaak. Wij weten allemaal wel dat je daar niet terecht gaat komen. Rust zacht en waak over ons in deze comedie genaamd leven. Ik hoop dat je ervan zult genieten en lach ons gerust uit. Tot de volgende keer!
Groetjes,
Yi Min (onofficiële broer van Jolin)
Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt
Plaats een reactieDe mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.
Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?
Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.
Zo worden meer mensen geïnformeerd en kunnen er tevens meer reacties en herinneringen worden verzameld.