Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Roger Gruijters

09-11-192824-11-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Afscheidswoorden tijdens de dienst van opa (Deel 2)
        reactie 21   |   niet OK
        Hij was erg blij met al zijn achterkleinkinderen. Veerle was de eerste en Briek de eerste jongen, maar die draagt niet de naam Gruijters. Niet dat hij er daarom minder blij mee was, maar toen hij in zijn laatste dagen te horen kreeg dat één van zijn mannelijke kleinkinderen dan eindelijk een jongen kreeg was hij natuurlijk helemaal in zijn nopjes. Na 4 prachtige Gruijters-meisjes komt er eindelijk een nieuwe Gruijters-stamhouder in de familie.

        Ik vind het een eer om de Gruijters-stamhouder te zijn van de generatie daarvoor en ben er trots op dat ik naast zijn achternaam, ook zijn voornaam Roger heb gekregen. De nieuwe Gruijters-stamhouder zal hij helaas nooit meer ontmoeten, maar opa zit bij ons allemaal niet alleen in het bloed, maar ook in het hart en van daaruit zullen wij de gedachtenis doorgeven aan de nieuwe generatie.

        Lieve opa… Bedankt voor alles! We zullen u missen!

        Ter afsluiting nogmaals de laatste zinnen van het gedicht:

        Hoe mooier de herinnering, hoe pijnlijker ons verdriet.
        Wij danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet.

        Ook al is het voor ons moeilijk om zonder u verder te gaan.
        U blijft altijd in onze harten voortbestaan.

        Rust zacht opa en doe de groeten aan oma.

        Rob - Raamsdonksveer
        3 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Afscheidswoorden tijdens de dienst van opa (Deel 1)
        reactie 20   |   niet OK
        Opa, lieve opa,
        Ik wil graag beginnen met een gedicht:

        Een lege plek, een groot gemis.
        Een fijne herinnering is al wat er nog is.

        Jou als opa te hebben, vond ik fijn.
        Je nu los te laten, dat doet pijn.

        Maar het is goed zo, rust zacht.
        Oma heeft nu wel lang genoeg gewacht.

        Hoe mooier de herinnering, hoe pijnlijker ons verdriet.
        Wij danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet.

        Ook al is het voor ons moeilijk om zonder u verder te gaan.
        U blijft altijd in onze harten voortbestaan.

        Als ik mijn opa denk, dan denk ik gelijk terug aan vroeger…

        Voor mijn gevoel kwamen we daar iedere zondag en gingen we lekker naar het bos, of spelen met Joep en Maartje in de achtertuin of op straat. Ook keken we altijd uit naar het surprise ei dat we kregen en wie van de 3 deze keer de gelukkig was met het leukste speeltje erin.

        Ook de bakjes met het andere snoep. De ronde witte porseleinen bakjes die zelfs nu nog op de tafel bij opa staan. De laatste jaren gevuld met chocolade van Cote d’Or en wat dropjes. Vroeger met o.a. zwart-witte tikkels. En ook de herkenbare koekjestrommel van blik, gevuld met galetten en speculaas zal ik niet vergeten.

        Wat ik me ook nog zo voor de geest kan halen is dat we met heel de familie in de woonkamer zaten. Wij als kleinkinderen spelend op de zachte en warme tapijten vloer en dat op de TV de teletekstpagina met de tussenstanden in de eredivisie op stond. En dan vol in spanning waar het volgende plusje verscheen omdat daar een doelpunt gescoord werd.

        We bleven ook wel eens logeren. En dan kregen we in de ochtend altijd een boterham op een ronde houten bord, met veel te veel hagelslag er op. Hoe je ook je best deed, zonder knoeien lukte het niet. Soms gingen we daarna nog wel eens naar de kapel in het bos.

        Na de verhuizing staat me vooral bij dat opa veel sport keek en toen oma er nog bij was ook veel kruiswoordpuzzels oploste. Met oma erbij keken ze met name veel tennis, daarna voetbal, langlaufen, wielrennen, het maakte eigenlijk niet uit. Die liefde voor sport en sport kijken heb ik dus niet van een vreemde. Mijn opa heeft het doorgegeven aan mijn vader en die weer aan mij. Ik kon er ook altijd over praten met hem en hij was goed op de hoogte. Hij deed ook ieder jaar mee aan mijn Tourspel, al kwam de samenstelling van zijn team steeds meer van mij af. Maar hij deed altijd mee en als ie wat won mocht ik het van hem houden.

        Bij de laatste verhuizing hebben we hem met zijn allen geholpen. Opa had bijna altijd klassieke muziek op staan, maar dat hij zoveel Cd’s had wist ik niet. Ik heb ze in de kast nog een beetje proberen te rangschikken, maar daar was geen beginnen aan. Het paste ook langs niet allemaal in die ene kast. Ik zou willen dat hij elk nummer nog 1x kon horen. Dan was hij zeker 100 geworden, want daar had hij nog jaren voor nodig gehad. Hij had ook veel boeken. Over vroeger, over Limburg, de Bokkenrijders, maar ook veel oorlogsboeken en encyclopedieën.

        Reizen was ook een grote hobby van opa gezien de landen waar hij allemaal geweest is. Ik heb heel vaak een foto zien hangen aan de muur van een reis naar Kenia. Daarin liet hij zich niet belemmeren door zijn handicap. Dat opa maar 1 arm heeft heb ik als kleinkind vrijwel nooit iets van gemerkt. Ik bewonderde ook de dingen die hij met 1 hand kon waar ik met 2 handen al moeite mee heb. En uit de verhalen van mijn vader en oom hoorde ik ook wel eens hoe hij scheidsrechter was vroeger. Ook daarin liet hij zich dus niet leiden door het feit dat hij maar 1 arm had.

        Na de laatste verhuizing hebben we hem helaas niet vaak meer kunnen bezoeken. Mede door corona en wat medische problemen was dat wel eens lastig. Gelukkig kon opa, met soms wat hulp, wel videobellen. Al zat je dan soms in het begin wel tegen zijn oor aan te kijken. Mijn laatste herinnering aan opa is dan ook een videogesprek. Voor zijn verjaardag heb ik hem nog gebeld en een paar dagen later video-belde hij voor de 5e verjaardag van Sterre.

        Ook zijn achterkleinkinderen waren dol op hem. Het was altijd een beetje twijfelend bij binnenkomst als we er naartoe gingen, maar als ze er eenmaal waren kropen ze zo bij opa op schoot. Van de laatste keer heb ik nog mooie foto’s gemaakt en daar ben ik erg blij om. Die foto’s zullen mij altijd dierbaar blijven.

        Mijn dochters hadden nog een knutselwerkje gemaakt voor zijn verjaardag. Tijdens het videogesprek voor zijn verjaardag strompelde hij trots naar de kast waar hij hem op had gezet. De camera schoot alle kanten op en toen hij er was zag ik eerst een foto van oma en daarna het knutselwerk waar hij heel blij en trots op was. Ook dit zal een herinnering zijn om altijd te koesteren.

        Rob - Raamsdonksveer
        3 december 2020

        Deel deze pagina:

      • De vriendelijke buurman
        reactie 19   |   niet OK
        Roger was bijna 10 jaar onze overbuurman. Hij was vriendelijk, gastvrij en oprecht geïnteresseerd. Hij heeft een mooie leeftijd bereikt, maar dat maakt het niet minder vedrietig. Gecondoleerd familie met het verlies van jullie vader, opa en overgrootopa.

        Stefanie - Oosterhout
        2 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen aan Ome Roger
        reactie 18   |   niet OK
        Ingetogen,
        liefst onopvallend opererend,
        met weinig woorden doch welgemeend en breed geïnteresseerd,
        zeer integer.
        Kort om:
        In de omgang een fijne prettige oom, een oom met persoonlijkheid.
        Dag Ome Roger,
        Dag familieleden en uiteraard onze oprechte condoleances.

        Wil en Lea Gruijters

        Wil - Ulestraten
        30 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Lege plek
        reactie 17   |   niet OK

        Roger was de laatste van kinderen Gruijters, mijn ooms en tantes, die overleed.
        Nu zijn er alleen maar lege plekken.
        Veel sterkte voor de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen bij het verwerken van dit grote verlies


        Ad - Tilburg
        30 november 2020

        Deel deze pagina:

      • bijzonder mens
        reactie 16   |   niet OK
        Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.
        Bedankt voor je lieve en vriendelijke persoonlijkheid, ik zal je missen.
        Veel sterkte toegewenst!
        Ria Franken

        Ria - Bavel
        30 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Familie Gruijters
        reactie 15   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van jullie vader, schoonvader, opa en overgrootvader. Helaas door het overlijden van onze moeder (Nel Verduijn) zijn we hem uit het oog verloren. De eerste tijd na het overlijden van ons ma kwam hij nog weleens langs. Met hem konden we dan gesprekken voeren over vroeger. De laatste keer is hij met 1 van jullie nog langs geweest, toen autorijden voor hem lastiger ging. Wat zullen jullie hem missen. Hopelijk kunnen jullie troost vinden in fijne herinneringen. Heel veel sterkte!
        Han en Arlene van Os-Verduijn
        Nieuwevaart 88
        5161 AS Sprang-Capelle

        Han en Arlene - Sprang-Capelle
        29 november 2020

        Deel deze pagina:

      • een bijzondere man
        reactie 14   |   niet OK
        slechts weinig woorden passen in een tijd
        van droefheid en pijn
        moge dit gebaar
        een teken van medeleven zijn

        liefs
        Sevarina vrolijk.
        contactverzorgende Park zuiderhout
        Zorgteam de Haenen .

        sevarina - terheijden
        29 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve familie.
        reactie 13   |   niet OK
        Voor altijd in onze gedachten.
        Heel veel sterkte toegewenst met jullie verlies.

        Audy en Linda - Prinsenbeek
        29 november 2020

        Deel deze pagina:

      • reactie 12
        Audy en Linda  Simon

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Audy en Linda - Prinsenbeek

        29 november 2020

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie