Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Roel Wagenaar

25-11-195719-11-2020
      Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor alle steun en medeleven tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn lieve Roel. De troostende woorden op de vele kaarten, de prachtige bloemen, de lieve berichtjes en alle hulp deden ons en doen mij ook nu weer heel goed. En natuurlijk de mooie herinneringen die op deze site staan, het is hartverwarmend.
      Connie

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Lampion voor roel
        reactie 52   |   niet OK

        Trudie - Amstelveen
        23 januari 2021

        Deel deze pagina:

      • Taarten van Roel
        reactie 51   |   niet OK

        Een hele mooie en fijne herinnering aan oom Roel.
        Deze foto kreeg ik een tijdje geleden van mijn oude juf die ik van de basisschool ken.
        Samen met Roel heb ik voor haar een appeltaart gemaakt, omdat taarten van abel niet had gereageerd had ik gelukkig een hele lieve oom die wel een appeltaart met mij wilde bakken op camera en zo het taarten van abel ging na spelen.

        Oom Roel zei ik kan 1 taart heel goed bakken en dat is een appeltaart !
        Dus gingen Roel en ik een appeltaart maken voor juf Maja, maar na een tijdje bleek dat precies die dag de appeltaart mislukte en dus gingen Roel en ik naar de supermarkt met ons schort om stiekem een appeltaart kopen, zodat ik alsnog de appeltaart kon brengen naar juf Maja.

        Ik zal deze herinnering nooit vergeten, niet omdat de taart mislukte, maar omdat Roel de moeite wilde nemen om mijn wens met taarten van abel toch te vervullen.

        Ik en juf Maja praten na al deze jaren nog vaak over dat mooie en dierbare moment ❤️

        Bedankt Roel dat je z'n fijne en lieve oom voor mij bent geweest 🌹


        Kelly - Heerhugowaard
        28 december 2020

        Deel deze pagina:

      • stil
        reactie 50   |   niet OK
        vlak voor de kerst wordt het ineens op Memori erg stil
        en dat is misschien niet wat jij Connie echt wil

        ik wil je wel laten weten
        dat vele Roel echt niet zijn vergeten

        vele hebben ook hier al heel veel geschreven
        om Roel met zijn mooie verhalen te kunnen herbeleven

        het is voor jou denk ik moeilijk om anders te handelen
        zo kun je nu naast andere dierbare gaan wandelen

        ook ik moet nog dagelijks denken aan mijn broertje Roel
        dat moet bij jou veel sterker zijn dat gevoel

        ondanks alles wens ik jou prettige ondersteunende dagen
        en kan wellicht de herinneringen van Quo Vadis jou behagen

        Velen denken niet alleen aan Roel maar ook aan jou
        jij was tenslotte zijn maatje en dierbare vrouw

        veel liefs en sterkte
        Rob Wagenaar


        rob - Den Haag
        24 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 49   |   niet OK

        Gregor - Nijmegen
        8 december 2020

        Deel deze pagina:

      • De Koning van de Bottendaal
        reactie 48   |   niet OK
        Nu is het inmiddels al bijna 3 weken geleden dat je niet meer bij ons bent, het is nog steeds onvoorstelbaar omdat je vorig jaar de Kennedymars nog liep, en altijd zo superfit was. Wie had dat kunnen denken.
        Als je dan vertelde over welk lang afstandswandelpad je met Connie gelopen had. Dan kwam ik er steeds achter dat wat jullie in 1 dag gelopen hadden, dat wij (Evelyn en ik) er dan 2 dagen over hadden gedaan.

        In 2009 ben je samen met Connie badminton gaan spelen in Bottendaal (Nijmegen). We waren al 18 jaar collega’s op het NIOO en kende je als een heel fijne, behulpzame en enthousiaste collega. Maar nu leerde ik je ook kennen als een zeer energieke en sportieve sporter. Altijd vrolijk en opgewekt in de partijen die we speelden en natuurlijk ook met een techniek die ik voorheen alleen uit het volleybal kende, namelijk het blokken met het racket dicht staande op het net. De grijns die op je gezicht stond en de dribbel als dit weer gelukt was is onvergetelijk.
        In het laatste seizoen wist je de titel Koning van de Bottendaal te pakken door de laddercompetitie te winnen. Deze titel zal je voor de club altijd blijven dragen.

        De derde helft in het café We Gaan Beginnen werd traditiegetrouw afgetrapt met een Westmalle Dubbel waar je in mij een trouwe bondgenoot vond. Een favoriet gespreksonderwerp was het reizen naar Zweden en je hang naar het avontuur en het ervaren van het nietige van de mens in een grootse natuur. Weken van voorplezier kon je beleven naar het kijken van kaarten met onmetelijk wijds landschap waarbij je er dan van verzekerd kon zijn dat je er alleen zou zijn. Dit romantisch verlangen vond ik wel bijzonder omdat ik je vooral kende met je nuchtere kijk op alle zaken.

        Wat ik ook bijzonder gewaardeerd heb is de opstelling dat voor geld niet alles te koop is, bijvoorbeeld je afkeer van de grote commerciële belangen in de sport met de reclames die je verafschuwde op bijvoorbeeld het mooie Feyenoord shirt. Met deze sportwereld van het grote geld daar had je steeds minder mee.
        Ook inspirerend is dat je je privé gegevens niet zomaar beschikbaar stelt aan bedrijven om er voor je zelf een financieel voordeel uit te halen. Die principiële en bewuste houding is iets waar je als oud Rotterdammer trots op kan zijn; geen woorden maar daden.

        Roel, geweldige vent met je heldere blik en scherpe analyses, je liefde en bezorgdheid voor de natuur en je gulheid en hartelijkheid voor de mensen om je heen, ik mis je.
        Gregor

        Gregor - Nijmegen
        8 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Georkestreerde chaos
        reactie 47   |   niet OK
        Ach Roel,
        Wat waren dat toch mooie tijden.
        Jij had de herinneringen aan Weevers’ Duin geregeld opgehaald. Ik deed graag en met weemoed mee. Een werkbezoek aan de Duinzoom was immers geen straf als
        je in Arnhem of Heteren werkte.
        En dat orkestreren ging je altijd goed af - Quo Vadis had een top spreekstalmeester.
        Mooi was je goed geplande chaos in Heteren, toen we voor de laatste keer, denk ik,
        met de hulp van Saskia samen in vol ornaat aangetreden, brave collega’s even naar
        vroegen.....
        We hielden zitting in de bibliotheek en na de gebruikelijke zenuwen en vermaningen
        en cadeautjes en Pepernoten en zo, was -Centrumdirecteur- Hans de laatste klant
        Tussen de stoelen door naar voren scharrelen.... Benieuwd naar wat Sinterklaas hem zou gaan vragen. Maar plotseling gilde Piet dat het busje voor stond en dat Sint NU,
        herhaal: NU weg moest in zijn rolstoel en daar gingen we. Jammer, Hans.
        Met een onverantwoorde snelheid zwierde je Sint de bieb uit en nu, ja , nu zijn de
        herinneringen nog weemoediger dan ze al waren.
        Dag Roel.

        rinse





        rinse - oosterbeek
        7 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 1
        reactie 46   |   niet OK
        Toen aan het eind van de zomer vorig jaar de diagnose bekend werd, kwam dat keihard aan op het NIOO, het Nederlands Instituut voor Ecologie in Wageningen. Verbijstering en ongeloof. Roel die elke dag op z’n fiets vanuit Driel naar Wageningen komt, die marathons loopt, op wie veroudering geen vat lijkt te krijgen. Het was niet te bevatten. Helaas het bleek maar al te waar.

        Eind jaren tachtig leerde ik Roel kennen. Ik was in 1985 aangesteld voor een promotieonderzoek naar stikstofomzettingen in heidebodems op het Instituut voor Oecologisch Onderzoek in Heteren, één van de voorlopers van wat nu het NIOO is. Dit instituut had ook nog een vestiging in Oostvoorne, Weevers’ Duin heette dat. Daar werkte Roel al een jaar als analist in de groep van bodemchemisch onderzoeker Sep Troelstra.
        Vanwege een reorganisatie kwam een deel van de Weevers’ Duin collega’s naar Heteren, zo ook Roel en Sep. Het onderzoek van Sep sloot heel goed aan bij dat van mij en we besloten om bodemmonsters te verzamelen op een groot aantal heidevelden verspreid over het land. Roel was daar bij en daar heb ik hem leren kennen. Dat klikte. Een klik die altijd is gebleven.

        We bleken een gezamenlijke interesse te hebben in bridgen en besloten samen te gaan spelen. Bridge werkt met systemen voor bieden en seinen. Roel was enorm fanatiek om deze systemen te perfectioneren en ik niet minder. In de pauzes op het werk, die soms behoorlijk lang konden duren, testen we elkaar met bieden en uitspelen. We gingen meedoen aan speelavonden in de Bongerd in Heteren en later in het Kolpingshuis in Nijmegen. En aan verschillende toernooien. Regelmatig struikelden we over onze steeds uitgebreidere biedsystemen, maar af en toe scoorden we goed. De spannendste partij was in een woonboerderij in de buurt van Heteren. Hier was een bridgetoernooi georganiseerd door een van de Heterense clubleden. Toen we daar verschenen waren we verrast een aantal van onze vrouwelijke collega’s te zien. Zij hadden in het geheim besloten ook bridge te leren om ons op ons nummer te zetten met ons fanatisme. En dat lukte uitstekend.

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 2
        reactie 45   |   niet OK
        In Heteren leerde ik ook de onverzettelijke, principiële kant van Roel kennen. Na een reorganisatie in 1992 was het instituut samengegaan met 2 andere instituten. Er was een nieuwe directeur aangesteld en er gingen nieuwe regels gelden. Roel maakte kennis met 1 van die nieuwe regels toen hem werd opgedragen een boete te betalen voor een snelheidsovertreding in een dienstauto. Daarvoor werd zoiets nog gezien als een pechgeval in werktijd en door het instituut vergoed. Roel bekeek de nieuwe regels aandachtig en zag dat het hierbij om een bewuste overtreding ging. Hij gaf aan dat hij weliswaar te snel had gereden, maar dit niet bewust had gedaan en weigerde te betalen. Dit ging tot hoog in de organisatie doorwerken en verschillende malen zag ik directeur van Vierssen met een geïrriteerde blik bij de kamer van Roel vandaan komen. Roel hield echter voet bij stuk en werd uiteindelijk door de Academie in het gelijk gesteld. Het woord bewust werd uit de regels geschrapt. In de loop van de jaren zijn er nog wel meer veranderingen in organisatieregels geweest, waar Roel het niet mee eens was. Daar kon hij heel vasthoudend in zijn, hij liet zich niet zomaar overrulen door het management. Over deze principiële houding hebben we samen ook veel gelachen, want het was ook deels een spel.

        In de Heterense tijd deed ik veel aan hardlopen, iets wat Roel als een saaie overbodige inspanning zag. Toch kregen we hem zover om mee te lopen met ons instituuts-team aan een estafetteloop, de Veluwe loop. Zijn voorwaarde voor het meedoen was wel dat hij enkel zijn traject zou hoeven te lopen, gehaald en gebracht door Connie. Een hele vrije zaterdag sociaal optrekken met een team van collega’s was iets te veel van het goede. Gaandeweg kreeg Roel en ook Connie de smaak van hardlopen te pakken en deden ze samen mee aan verschillende prestatielopen.

        In onze vriendschap heeft onderlinge competitie altijd een speels element gevormd. Roel vond het dus tijd dat wij onze krachten gingen meten op hardloop gebied en we hebben samen aan verscheidene 10 km lopen meegedaan. Hierbij waren slechts 2 dingen belangrijk, winnen van elkaar en een PR lopen. In de periode voor de wedstrijden zetten we al enige psychologische druk op elkaar met het uitwisselen van trainingsprestaties. Bij de eerste loopcompetities lag mijn tempo hoger dan dat van Roel en kon ik na een aantal km bij hem weglopen. Dat verschil werd steeds kleiner en Roel toonde me een grafiek waarmee hij op basis van mijn teruglopende en zijn toenemende prestaties kon laten zien wanneer hij mij zou verslaan. Dat gebeurde bij een loop rond Kasteel Hoekelum in Ede. Daar moest ik mijn meerdere in hem erkennen, na een aantal km moest ik hem laten gaan en zag z’n deinende, krullende haardos steeds verder van mij verwijderen.

        Ook qua afstand lopen ging Roel mij ruim voorbij. Waar mijn langste afstand bij een halve marathon is gebleven ging hij voor een hele en dat vele malen. Een soort traditie werd het, in het voorjaar in het drukke Rotterdam en in het najaar in het stille Drentse Diever. Elke keer was het halen van een nieuw pr het streven en dat is vele malen gelukt, met uiteindelijk indrukwekkende looptijden. Bij de inschrijving voor al die lopen kwam nog een ander aspect van Roel z’n karakter naar voren. Zijn strikte gevoel voor privacy. Hij schreef zich in onder andere namen. Arie Vedetsie was de meest gebruikte en veroorzaakte opgetrokken wenkbrauwen bij de medewerkers bij wie de rugnummers moesten worden gehaald. Die naam klonk ook veelvuldig uit de speakers bij de finish van het parcours.

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 3
        reactie 44   |   niet OK
        De werkzaamheden van Roel op het instituut gingen in 2001 drastisch wijzigen. Sep was met pensioen gegaan, en er was plaats voor een analist bij de afdeling terrestrische ecologie. Die afdeling was begonnen met de aanstelling van een nieuwe directeur, Louise Vet, en Wim van der Putten werd afdelingshoofd. Wim kent Roel al uit de Weevers’ Duin periode en reed vaak met hem mee van Rotterdam naar Oostvoorne. De aanstelling van Roel in zijn afdeling betekende dus ook een soort van reünie. Roel ging meehelpen in het onderzoek naar insecten, vooral samen met Jeff Harvey. Dat onderzoek gaat over de levenswijze van sluipwespen die eieren leggen in de rupsen van vlinders. Dit was een nieuwe onderzoekswereld voor Roel. Hij vond het geweldig en kon daar heel enthousiast over vertellen. Hij vertelde me dat hij zijn enthousiasme bij het eten thuis wel moest temperen omdat Connie de gruwelverhalen over larven die verdoofde rupsen leeg eten geen smakelijk gespreksonderwerp vond. Jeff en Roel vormden een bijzondere combinatie, heavy metal werd gemengd met klassiek, een impulsieve aanpak werd gecombineerd met een planmatige benadering. Roel hielp Jeff ook bij het maken van hilarische, western-achtige videofilms die werden vertoond bij promotiefeesten. Het monteren van deze films door Roel en de achtergrondmuziek en geluidseffecten die hij er in verwerkte, was verbluffend professioneel gedaan. Ook voor karaoke-versies van liederen die bij verschillende gelegenheden werden gezongen, konden we altijd bij Roel aankloppen. Bij een aantal vieringen van het NIOO heeft het Quo Vadis ensemble van Roel en Connie opgetreden.

        Nadat het instituut naar de nieuwe vestiging in Wageningen was verhuisd, raakte Roel ook sterk betrokken bij het onderzoek naar aaltjes, kleine wormvormige beestjes die in grote getale in bodems voorkomen en daar een belangrijke rol spelen. Het herkennen van de verschillende soorten is het werk van specialisten en Henk Duyts een analist die ook bij Roel op de afdeling werkte was zo`n specialist. Toen Henk richting zijn pensioen ging heeft hij z`n kennis aan Roel overgedragen. Roel raakte gefascineerd door de vormen en levenswijze van die kleine krioelende beestjes en ontwikkelde een grote deskundigheid in de herkenning. Die deskundigheid kwam heel goed van pas bij een jaarlijkse cursus van 2 weken die hij samen met onderzoeker Gerard Korthals verzorgde. De cursisten varieerden van studenten tot professoren en dat maakte het wel spannend. De waardering voor deze cursus was enorm en met een aantal van de cursisten zijn er nog steeds goede contacten. Ook studenten die op het instituut Roel als praktische begeleider kregen hadden geluk, een meer toegewijde en geduldige coach kon je niet krijgen.

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 4
        reactie 43   |   niet OK
        Een aantal jaren geleden gingen Roel en Connie meedoen met het vrijdagavond badminton in sportzaal de Bottendaal in Nijmegen. De Bottendaal badmintonners bestaat uit een select gezelschap van collega’s, oud-collega’s, partners en vrienden. Helaas moest Connie na een tijd afhaken vanwege een steeds terugkerende blessure, maar Roel bleef door spelen. Fanatiek uiteraard en hij introduceerde ook een voor ons onbekende techniek. Geïnspireerd door volleybal, blokte hij een shuttle aanval van de tegenstander door zn racket strak boven het net te houden. Dat leverde vaak hilarisch succes en heel veel voldoening.

        Bij de jaarlijkse laddercompetitie werden er aan het eind van het seizoen 2 winnaars bekroond, de koning en de koningin. In 2019 werd Roel koning en gaf hij een uitgebreide koninklijke overwinningsspeech bij een etentje in Nijmegen. Hij gaf aan dat hij voor de badmintoncontacten wel een concessie wilde doen en een smartphone aanschaffen, maar alleen al wij er mee instemden om dan de berichten te sturen via het privacy-vriendelijke signal en niet via het verfoeilijke whats-app. Dat hebben we gedaan en vanaf dat moment konden we hem bereiken op zn signal account “Koning van de Bottendaal”.

        Vaste prik was het om na het badminton een biertje te gaan drinken in een nabij gelegen café. Regelmatig trakteerde Roel ons op een portie bitterballen. Weliswaar was hij samen met Connie gezonde vegetarische maaltijden gaan eten, maar af en toe een snack was toch wel lekker.

        Bij het après-badminton kwam ook regelmatig de Kennedymars in Sittard ter sprake, een dagwandeling van 80 km. Een van de leden van de badmintongroep, Jack van der Loo, deed hier al vele jaren aan mee. We lieten hem vooral zijn gang gaan. Maar het begon toch te knagen, dat zouden wij toch ook moeten kunnen. Toen Fleur, de vrouw van Jack, aangaf het na 5 jaar wel voldoende te vinden hebben we besloten met Jack mee te lopen. Connie wilde deze uitdaging ook wel aangaan. Zoals Roel dat ook voor de voorbereiding van marathons deed, stelde hij een uitgebreid trainingstraject samen om goed voorbereid te zijn. Vier keer hebben we die mars met z`n vieren gelopen en elke keer klonk ook in het centrum van Sittard bij de finish de naam van Arie Vedetsie. Vorig jaar april was het de laatste keer. Vreemd om nu te beseffen dat Roel toen al zijn ziekte bij zich moet hebben gehad, want die mars is een uitputtingsslag en hij heeft het ogenschijnlijk zonder problemen uitgelopen.

        Zo`n twee maanden geleden hebben Marga en ik samen met Roel en Connie nog een uitgebreide wandeling gemaakt over de Veluwe. We kwamen nog langs een proefveld van het instituut waar al meer dan 20 jaar in de herfst plantenmateriaal wordt geknipt en verzameld. Daar heeft Roel ook dit jaar nog aan meegedaan. Onvoorstelbaar hoe snel het slechter is gegaan toen de chemo’s hun werk niet meer deden. Roel en Connie beseften dit terdege en regelden het afscheid. Een extra zware opgave met de Corona beperking. Precies een maand geleden stuurde Roel mij een mail om te vragen of ik bij zijn afscheid een toespraak wilde houden, ik voelde me triest maar ook vereerd. We zijn daarna nog op bezoek geweest en hebben het nog over van alles gehad, emotioneel maar ook ontspannen. Dat is de laatste keer dat ik met Roel heb gesproken.

        Arriverdecci Roel, we zullen je missen jongen. Toch weet ik dat je zal blijven, in onze herinneringen, op het werk, tijdens het wandelen, op het badmintonveld en in het cafe bij bier en bitterballen.

        Connie, jij gaat door. Het zal zwaar worden om met het verlies van jouw Roel om te leren gaan. Als we je daarin kunnen steunen, zullen we er zijn om je steunen.

        Vriend & collega Wietse

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie