Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Roel Wagenaar

25-11-195719-11-2020
      Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor alle steun en medeleven tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn lieve Roel. De troostende woorden op de vele kaarten, de prachtige bloemen, de lieve berichtjes en alle hulp deden ons en doen mij ook nu weer heel goed. En natuurlijk de mooie herinneringen die op deze site staan, het is hartverwarmend.
      Connie

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Muziek
        reactie 54   |   niet OK

        Connie - Driel
        24 mei 2021

        Deel deze pagina:

      • 19-11-2020 19-05-2021
        reactie 53   |   niet OK

        Alweer een half jaar geleden, maar als de dag van gisteren.
        We denken aan Roel en Connie.


        Lilian en Ad - Arnhem
        19 mei 2021

        Deel deze pagina:

      • Lampion voor roel
        reactie 52   |   niet OK

        Trudie - Amstelveen
        23 januari 2021

        Deel deze pagina:

      • Taarten van Roel
        reactie 51   |   niet OK

        Een hele mooie en fijne herinnering aan oom Roel.
        Deze foto kreeg ik een tijdje geleden van mijn oude juf die ik van de basisschool ken.
        Samen met Roel heb ik voor haar een appeltaart gemaakt, omdat taarten van abel niet had gereageerd had ik gelukkig een hele lieve oom die wel een appeltaart met mij wilde bakken op camera en zo het taarten van abel ging na spelen.

        Oom Roel zei ik kan 1 taart heel goed bakken en dat is een appeltaart !
        Dus gingen Roel en ik een appeltaart maken voor juf Maja, maar na een tijdje bleek dat precies die dag de appeltaart mislukte en dus gingen Roel en ik naar de supermarkt met ons schort om stiekem een appeltaart kopen, zodat ik alsnog de appeltaart kon brengen naar juf Maja.

        Ik zal deze herinnering nooit vergeten, niet omdat de taart mislukte, maar omdat Roel de moeite wilde nemen om mijn wens met taarten van abel toch te vervullen.

        Ik en juf Maja praten na al deze jaren nog vaak over dat mooie en dierbare moment ❤️

        Bedankt Roel dat je z'n fijne en lieve oom voor mij bent geweest 🌹


        Kelly - Heerhugowaard
        28 december 2020

        Deel deze pagina:

      • stil
        reactie 50   |   niet OK
        vlak voor de kerst wordt het ineens op Memori erg stil
        en dat is misschien niet wat jij Connie echt wil

        ik wil je wel laten weten
        dat vele Roel echt niet zijn vergeten

        vele hebben ook hier al heel veel geschreven
        om Roel met zijn mooie verhalen te kunnen herbeleven

        het is voor jou denk ik moeilijk om anders te handelen
        zo kun je nu naast andere dierbare gaan wandelen

        ook ik moet nog dagelijks denken aan mijn broertje Roel
        dat moet bij jou veel sterker zijn dat gevoel

        ondanks alles wens ik jou prettige ondersteunende dagen
        en kan wellicht de herinneringen van Quo Vadis jou behagen

        Velen denken niet alleen aan Roel maar ook aan jou
        jij was tenslotte zijn maatje en dierbare vrouw

        veel liefs en sterkte
        Rob Wagenaar


        rob - Den Haag
        24 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 49   |   niet OK

        Gregor - Nijmegen
        8 december 2020

        Deel deze pagina:

      • De Koning van de Bottendaal
        reactie 48   |   niet OK
        Nu is het inmiddels al bijna 3 weken geleden dat je niet meer bij ons bent, het is nog steeds onvoorstelbaar omdat je vorig jaar de Kennedymars nog liep, en altijd zo superfit was. Wie had dat kunnen denken.
        Als je dan vertelde over welk lang afstandswandelpad je met Connie gelopen had. Dan kwam ik er steeds achter dat wat jullie in 1 dag gelopen hadden, dat wij (Evelyn en ik) er dan 2 dagen over hadden gedaan.

        In 2009 ben je samen met Connie badminton gaan spelen in Bottendaal (Nijmegen). We waren al 18 jaar collega’s op het NIOO en kende je als een heel fijne, behulpzame en enthousiaste collega. Maar nu leerde ik je ook kennen als een zeer energieke en sportieve sporter. Altijd vrolijk en opgewekt in de partijen die we speelden en natuurlijk ook met een techniek die ik voorheen alleen uit het volleybal kende, namelijk het blokken met het racket dicht staande op het net. De grijns die op je gezicht stond en de dribbel als dit weer gelukt was is onvergetelijk.
        In het laatste seizoen wist je de titel Koning van de Bottendaal te pakken door de laddercompetitie te winnen. Deze titel zal je voor de club altijd blijven dragen.

        De derde helft in het café We Gaan Beginnen werd traditiegetrouw afgetrapt met een Westmalle Dubbel waar je in mij een trouwe bondgenoot vond. Een favoriet gespreksonderwerp was het reizen naar Zweden en je hang naar het avontuur en het ervaren van het nietige van de mens in een grootse natuur. Weken van voorplezier kon je beleven naar het kijken van kaarten met onmetelijk wijds landschap waarbij je er dan van verzekerd kon zijn dat je er alleen zou zijn. Dit romantisch verlangen vond ik wel bijzonder omdat ik je vooral kende met je nuchtere kijk op alle zaken.

        Wat ik ook bijzonder gewaardeerd heb is de opstelling dat voor geld niet alles te koop is, bijvoorbeeld je afkeer van de grote commerciële belangen in de sport met de reclames die je verafschuwde op bijvoorbeeld het mooie Feyenoord shirt. Met deze sportwereld van het grote geld daar had je steeds minder mee.
        Ook inspirerend is dat je je privé gegevens niet zomaar beschikbaar stelt aan bedrijven om er voor je zelf een financieel voordeel uit te halen. Die principiële en bewuste houding is iets waar je als oud Rotterdammer trots op kan zijn; geen woorden maar daden.

        Roel, geweldige vent met je heldere blik en scherpe analyses, je liefde en bezorgdheid voor de natuur en je gulheid en hartelijkheid voor de mensen om je heen, ik mis je.
        Gregor

        Gregor - Nijmegen
        8 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Georkestreerde chaos
        reactie 47   |   niet OK
        Ach Roel,
        Wat waren dat toch mooie tijden.
        Jij had de herinneringen aan Weevers’ Duin geregeld opgehaald. Ik deed graag en met weemoed mee. Een werkbezoek aan de Duinzoom was immers geen straf als
        je in Arnhem of Heteren werkte.
        En dat orkestreren ging je altijd goed af - Quo Vadis had een top spreekstalmeester.
        Mooi was je goed geplande chaos in Heteren, toen we voor de laatste keer, denk ik,
        met de hulp van Saskia samen in vol ornaat aangetreden, brave collega’s even naar
        vroegen.....
        We hielden zitting in de bibliotheek en na de gebruikelijke zenuwen en vermaningen
        en cadeautjes en Pepernoten en zo, was -Centrumdirecteur- Hans de laatste klant
        Tussen de stoelen door naar voren scharrelen.... Benieuwd naar wat Sinterklaas hem zou gaan vragen. Maar plotseling gilde Piet dat het busje voor stond en dat Sint NU,
        herhaal: NU weg moest in zijn rolstoel en daar gingen we. Jammer, Hans.
        Met een onverantwoorde snelheid zwierde je Sint de bieb uit en nu, ja , nu zijn de
        herinneringen nog weemoediger dan ze al waren.
        Dag Roel.

        rinse





        rinse - oosterbeek
        7 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 1
        reactie 46   |   niet OK
        Toen aan het eind van de zomer vorig jaar de diagnose bekend werd, kwam dat keihard aan op het NIOO, het Nederlands Instituut voor Ecologie in Wageningen. Verbijstering en ongeloof. Roel die elke dag op z’n fiets vanuit Driel naar Wageningen komt, die marathons loopt, op wie veroudering geen vat lijkt te krijgen. Het was niet te bevatten. Helaas het bleek maar al te waar.

        Eind jaren tachtig leerde ik Roel kennen. Ik was in 1985 aangesteld voor een promotieonderzoek naar stikstofomzettingen in heidebodems op het Instituut voor Oecologisch Onderzoek in Heteren, één van de voorlopers van wat nu het NIOO is. Dit instituut had ook nog een vestiging in Oostvoorne, Weevers’ Duin heette dat. Daar werkte Roel al een jaar als analist in de groep van bodemchemisch onderzoeker Sep Troelstra.
        Vanwege een reorganisatie kwam een deel van de Weevers’ Duin collega’s naar Heteren, zo ook Roel en Sep. Het onderzoek van Sep sloot heel goed aan bij dat van mij en we besloten om bodemmonsters te verzamelen op een groot aantal heidevelden verspreid over het land. Roel was daar bij en daar heb ik hem leren kennen. Dat klikte. Een klik die altijd is gebleven.

        We bleken een gezamenlijke interesse te hebben in bridgen en besloten samen te gaan spelen. Bridge werkt met systemen voor bieden en seinen. Roel was enorm fanatiek om deze systemen te perfectioneren en ik niet minder. In de pauzes op het werk, die soms behoorlijk lang konden duren, testen we elkaar met bieden en uitspelen. We gingen meedoen aan speelavonden in de Bongerd in Heteren en later in het Kolpingshuis in Nijmegen. En aan verschillende toernooien. Regelmatig struikelden we over onze steeds uitgebreidere biedsystemen, maar af en toe scoorden we goed. De spannendste partij was in een woonboerderij in de buurt van Heteren. Hier was een bridgetoernooi georganiseerd door een van de Heterense clubleden. Toen we daar verschenen waren we verrast een aantal van onze vrouwelijke collega’s te zien. Zij hadden in het geheim besloten ook bridge te leren om ons op ons nummer te zetten met ons fanatisme. En dat lukte uitstekend.

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Bij het afscheid van Roel - 2
        reactie 45   |   niet OK
        In Heteren leerde ik ook de onverzettelijke, principiële kant van Roel kennen. Na een reorganisatie in 1992 was het instituut samengegaan met 2 andere instituten. Er was een nieuwe directeur aangesteld en er gingen nieuwe regels gelden. Roel maakte kennis met 1 van die nieuwe regels toen hem werd opgedragen een boete te betalen voor een snelheidsovertreding in een dienstauto. Daarvoor werd zoiets nog gezien als een pechgeval in werktijd en door het instituut vergoed. Roel bekeek de nieuwe regels aandachtig en zag dat het hierbij om een bewuste overtreding ging. Hij gaf aan dat hij weliswaar te snel had gereden, maar dit niet bewust had gedaan en weigerde te betalen. Dit ging tot hoog in de organisatie doorwerken en verschillende malen zag ik directeur van Vierssen met een geïrriteerde blik bij de kamer van Roel vandaan komen. Roel hield echter voet bij stuk en werd uiteindelijk door de Academie in het gelijk gesteld. Het woord bewust werd uit de regels geschrapt. In de loop van de jaren zijn er nog wel meer veranderingen in organisatieregels geweest, waar Roel het niet mee eens was. Daar kon hij heel vasthoudend in zijn, hij liet zich niet zomaar overrulen door het management. Over deze principiële houding hebben we samen ook veel gelachen, want het was ook deels een spel.

        In de Heterense tijd deed ik veel aan hardlopen, iets wat Roel als een saaie overbodige inspanning zag. Toch kregen we hem zover om mee te lopen met ons instituuts-team aan een estafetteloop, de Veluwe loop. Zijn voorwaarde voor het meedoen was wel dat hij enkel zijn traject zou hoeven te lopen, gehaald en gebracht door Connie. Een hele vrije zaterdag sociaal optrekken met een team van collega’s was iets te veel van het goede. Gaandeweg kreeg Roel en ook Connie de smaak van hardlopen te pakken en deden ze samen mee aan verschillende prestatielopen.

        In onze vriendschap heeft onderlinge competitie altijd een speels element gevormd. Roel vond het dus tijd dat wij onze krachten gingen meten op hardloop gebied en we hebben samen aan verscheidene 10 km lopen meegedaan. Hierbij waren slechts 2 dingen belangrijk, winnen van elkaar en een PR lopen. In de periode voor de wedstrijden zetten we al enige psychologische druk op elkaar met het uitwisselen van trainingsprestaties. Bij de eerste loopcompetities lag mijn tempo hoger dan dat van Roel en kon ik na een aantal km bij hem weglopen. Dat verschil werd steeds kleiner en Roel toonde me een grafiek waarmee hij op basis van mijn teruglopende en zijn toenemende prestaties kon laten zien wanneer hij mij zou verslaan. Dat gebeurde bij een loop rond Kasteel Hoekelum in Ede. Daar moest ik mijn meerdere in hem erkennen, na een aantal km moest ik hem laten gaan en zag z’n deinende, krullende haardos steeds verder van mij verwijderen.

        Ook qua afstand lopen ging Roel mij ruim voorbij. Waar mijn langste afstand bij een halve marathon is gebleven ging hij voor een hele en dat vele malen. Een soort traditie werd het, in het voorjaar in het drukke Rotterdam en in het najaar in het stille Drentse Diever. Elke keer was het halen van een nieuw pr het streven en dat is vele malen gelukt, met uiteindelijk indrukwekkende looptijden. Bij de inschrijving voor al die lopen kwam nog een ander aspect van Roel z’n karakter naar voren. Zijn strikte gevoel voor privacy. Hij schreef zich in onder andere namen. Arie Vedetsie was de meest gebruikte en veroorzaakte opgetrokken wenkbrauwen bij de medewerkers bij wie de rugnummers moesten worden gehaald. Die naam klonk ook veelvuldig uit de speakers bij de finish van het parcours.

        Wietse - Druten
        6 december 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.