Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Ploon van Schie-van Santen

20-07-193002-02-2021

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Hartelijk dank voor je steun, Familie van Schie
        reactie 23   |   niet OK

        Pauline -
        11 april 2021

        Deel deze pagina:

      • Beste familie van Schie
        reactie 22   |   niet OK
        Allereerst gecondoleerd en sterkte met het verlies van jullie moeder. Ik heb samen met mijn moeder de dienst gekeken zaterdag. Was erg mooi en zeker het verhaal van Jan was ook voor de buren heel herkenbaar. Ik heb mooie herinneringen over het bij jullie mee eten en inderdaad dat was nooit een probleem, iedereen welkom. Koffie met melk en grote sneeen brood. Fijne tijd zo langs de vlietweg. Ik wens jullie het allerbeste en koester de mooie herinneringen die zijn er zeker genoeg.
        En wat een fijne foto's om terug te kijken, geloof dat jullie moeder altijd lachte en straalde!
        Veel liefs en tot ziens, Jacqueline Overdevest

        jkacqueline - leiden
        9 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Beste famile van Schie
        reactie 21   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder, oma en overgrootmoeder. Als buurjongen heel wat jaren voorbij gefietst en gezwaaid als ze buiten liep.
        Heel veel sterkte.
        Marien van der Krogt

        Marien - Bergschenhoek
        9 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Oma van Schie......de moeder van Lia
        reactie 20   |   niet OK
        Lieve Lia (en de rest van de familie,
        Heel goed kende we haar niet maar als we op een verjaardag van Huub, Lia, Mike, Dorien of Anouk kwamen waren opa en oma van Schie er vaak ook. Ze kwamen met het kleine autootje over de brug en parkeerde dan achter het huis. Oma van Schie ging vast naar binnen terwijl Opa erachteraan stiffelde met een tasje met allerlei spulletjes waarvan Oma vond dat dit naar Lia moest. Als Oma binnen kwam was het huis letterlijk en figuurlijk gevuld. Lopen ging al schommelend maar eenmaal zittend in een een stoel kwamen de verhalen en haar gulle lach. Ik kan me nog heel goed herinneren dat ze verteld hoe zij, de niet te stillen hongerklop van pubers aanpakte. Geen koek of snoep als ze op fiets uit school kwamen maar stapels boterhammen met pindakaas! Dan hadden ze alvast een klein bodempje voor het avond eten. Ik moet er nog vaak aan denken als onze kinderen uit school komen en de koelkast plunderen. Misschien moet ik de tip van Oma van Schie toch maar eens ter harte nemen......
        Laat deze herinneringen en al die ander mooie verhalen jullie tot steun en voorbeeld zijn.

        Dikke kus,
        Joost, Sophieke, Kees, Goof en Dirk.

        Sophieke - Zoeterwoude
        8 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Beste familie
        reactie 19   |   niet OK
        We zijn bedroefd over het overlijden van jullie moeder. We bewaren aan haar hele goede herinneringen. Geweldig zoals ze een groot gezin runde en daarbij nog de kwekerij. Maar samen met jullie vader vormden zij een geweldig paar. Vakmanschap van jullie vader en de gastvrijheid om met andere te delen ook bij jullie in huis wat jullie moeder er nog maar even bij deed. Jaarlijks hebben wij van de Leidsche groenteveiling nog ons gezellig samenzijn. Sinds de laatste jaren was jullie moeder er niet meer bij en we misten haar alleen al omdat zij er zo van genoot en wij van haar.
        Wij willen jullie hartelijk bedanken voor de kaart en wensen jullie allen veel sterkte toe!
        Met vriendelijke groet,

        André en Corrie Meijer, Lisse

        André en Corrie - Lisse
        7 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Dag Tante Ploon
        reactie 18   |   niet OK
        Beste allemaal,
        Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder, schoonmoeder, oma en overgroot oma.
        Via de livestream heb ik de uitvaart gevolgd, wat heeft tante Ploon een mooi afscheid van jullie gekregen.
        Erg jammer dat ik jullie niet persoonlijk kan condoleren, dat is toch altijd wel erg fijn om elkaar na lange tijd weer te zien en te spreken.
        Maar ja het is wat het is.....die vervelende Corona he, dat nou net Tante Ploon hieraan moet komen te overlijden.
        Tante Ploon herinner ik van de verjaardagen bij ons, altijd vrolijk, blozende rode wangen, geïnteresseerd in hoe het me je gaat.
        Genietend van de hapjes en drankjes die langs haar kwamen.
        Vroeger ben ik als klein kind een aantal keren aan de Vlietweg geweest, ik vond het er altijd een gezellige boel , er gebeurde altijd wel iets.
        Veel respect om zo;n groot gezin groot te brengen, 11 kinderen en een eigen bedrijf....wat heeft u hard gewerkt!
        Rust zacht tante Ploon , doe mijn vader boven de groetjes.
        Nichten en Neven sterkte de komende tijd, denk aan al de mooie momenten die jullie gehad hebben met elkaar.
        Veel liefs van je nicht,
        Jacqueline Plasmeijer van Santen

        Jacqueline - Hazerswoude dorp
        6 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Memoires Ploon van Schie. (1)
        reactie 17   |   niet OK
        We herdenken:
        Apollonia Adriana Petronella van Santen geboren 20 juli 1930 te Stompwijk.
        Ik lees u graag voor uit het levensboek van; Ploon
        Mama is na een lang en zorgzaam leven in de gezegende leeftijd van 90 jaar op 2 februari 2021 na liefdevolle verzorging in huize Roomburgh te Leiden, in de ochtend bij opkomende zon, vredig overgegaan naar die andere wereld.
        Een diamant heeft vele facetten. Een trotse vrouw en moeder, doortastend, sterk, arbeidzaam, onbaatzuchtig, behulpzaam, zorgzaam en erg ingenomen met haar kleinkinderen en achter kleinkinderen. Genoegen nemend met weinig.
        Dochter van Jan van Santen en Berdina van der Krogt, geboren en getogen op de ouderlijke boerderij Stompwijkseweg 90 te Stompwijk samen met de broers en zussen, Jan, Huub, Jaap, Gerard, Leo, Bep, Bertha, Riet, Sjaan en Nel. Elf in totaal. Een uitspraak van mama, “Goed voorbeeld doet goed volgen”.
        Mama trouwde op 5 oktober 1955 met Nicolaas Johannes van Schie, Niek, tuinder, wonend aan Vlietweg 6 te Zoeterwoude en later op Vlietweg nummer 12. Daar kwam geen verhuizing aan te pas, maar ontstond door de Leidse annexatie.
        Moeder van elf kinderen, schoonmoeder, oma, overgroot oma, zus, en evenzo buurvrouw, vriendin, de tuindersvrouw met dat grote gezin aan de Vlietweg en redder in de nood.
        Mama ging naar de lagere school in Stompwijk. Ze hielp thuis van jongs af aan met het koeien melken, vee verzorgen en kaas maken. Moest daarvoor vroeg uit de veren. Het was flink aanpakken. Ook deed ze hand en spandiensten bij Stompwijkers in de huishouding. Na goed gebruik leerde Mama en Papa elkaar kennen op de Stompwijkse feesten. We hoorden weleens het verhaal de ronde doen “Als die post-koets toch nog eens kon praten”. We hebben nooit te horen gekregen wat zich daar heeft afgespeeld.
        Mama verzorgde elke dag voor papa en Gerard Turk op vaste tijdstippen in de tuinderij, de koffie en thee en natuurlijk s’middags een goede warme maaltijd. Zij zorgde voor het huishouden en Pa werkte in de tuin. Zo waren de taken verdeeld. Het waren hele andere tijden, niet te vergelijken met nu.
        Groente kwam uit de tuin, vaak sla, sla, sla, andijvie, postelein, spinazie, tomaten, komkommer, bloemkool, meloenen. De wel vaak gegeten tomatensoep in de zomer, was altijd goed van smaak. De groenteboer ging onze deur voorbij. De rest van de groenten, aardappelen en fruit werden meegebracht van de veiling. Straathof bracht de eieren, boter en kaas, de melkboer Cor Piep, later buurman Theo van Leeuwen, bakker van der Meer, kruidenier Roeleven en Janson en later de Spar, alles kwam aan de deur, de achterdeur wel te verstaan. Zelfs de huisarts kwam menig maal achterom. Of was dat om de volgende zwangerschap nog even verborgen te houden.
        Er volgden 11 kinderen in een daarvoor korte tijdspanne van 15 jaar. Beginnend op 15 augustus 1956 de eerste, Johan daarna Diny, Anneke, Jan. Bij de geboorte van de tweeling Nico en Theo vond er een grote verbouwing plaats om meer ruimte te creëren, daarop volgde Wim, Lia Hubert, Marco en eindigde met de jongste Pauline op 11 mei 1971. Mama zorgde voor het gezin en na de bevalling was er maar even, extra ondersteuning.
        Kinderen groeien op en gaan naar school. Alleen de zaken die niet bevielen werden telefonisch besproken. Om alle kinderen van kleding te voorzien werd er vlijtig gebruik gemaakt van de naaimachine, de kleding werd ook doorgeschoven naar jongere broers of zussen. Kousen gestopt en nylonkousen gerepareerd. Ze was vindingrijk en creatief.
        Het Sinterklaasfeest in onze kindertijd, daar was ze al lang van tevoren mee bezig om alles voor te bereiden. Ze hield de regie in huis. De cadeaus werden gezamenlijk uitgepakt en met elkaar gedeeld.
        Het Sinterklaasfeest voor de kleinkinderen verliep anders. Er kwam een heuse Sinterklaas en ma zorgde, dat er voor elk kleinkind een cadeautje was.
        De kerst was één groot samen zijn. Moeder zorgde voor koffie, thee, lekkers en limonade. Hoe onze moeder het weer presteerde om een groot en heerlijk kerstdiner, aan zo’n uitzonderlijk grootte uitschuiftafel te presenteren, verbaast nu nog velen. Mama deed er alles aan om het op die manier gezellig te maken.
        Ze was de hulp van de buurt. De familie Speck uit Zwitserland en de familie Pars kwamen op de vlietweg wonen. Mama begeleidde de gezinnen in de schoolkeuze en het maatschappelijke verkeer in Leiden.
        Als dank kreeg ze vele jaren Zwitserse chocolade en is ze op uitnodiging samen met Marco bij de familie Speck in Bazel op bezoek geweest.

        Fam. - Leiden
        6 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Memoires Ploon van Schie. (2)
        reactie 16   |   niet OK
        Mama redde toen ze op weg was naar de familie van Zeijl, Piet van Haasteren en zijn vrouw Veronica uit de woonark, die bedwelmd waren door koolmonoxide.
        Moeder zorgde dat de kinderen klusjes deden. In de tuin, bij familie, vrienden, buren en de krant werd op de Vlietweg bezorgd. Moeder zei dan; “Als ze wat te doen hebben halen ze geen kattenkwaad uit”.
        Werd het mama allemaal even te veel, dan kocht zij een Libelle en ging ze bij V&D een kop koffiedrinken en de Libelle lezen. Dan kon ze er weer fris en fruitig tegen aan. Contact met familie en de soms lange gesprekken met zus Bertha gingen per telefoon. Een auto was er niet. Op haar 60-ste heeft ze nog een paar proeflesjes genomen bij autorijschool Henk Kiemel met weinig kans op slagen. Dan maar de snorfiets en later de scootmobiel.
        Een goede wasmachine kwam pas laat. Een vaatwasmachine volgde jaren later. Werk deed mama met haar handen en daardoor kreeg ze op latere leeftijd last van haar handen, waardoor ze werd beperkt.
        Het wonen aan het Rijn en Schie kanaal veroorzaakte onderliggende angst bij haar. Ze zorgde dat er een gezinsabonnement werd aangekocht zodat alle kinderen zomers konden zwemmen in het Zwembad de Vliet. Een groot gezin zo dicht bij het grote water, en zelf niet eens kunnen zwemmen. Dat zwemmen leerde mama pas na haar vijftigste en haalde haar diploma. Het was één van de weinige uitjes op maandagavond met andere buurvrouwen van de vlietweg.
        Vrienden, vriendinnen, verkeringen, kennissen, iedereen kon altijd mee eten. “Als er elf kunnen eten dan kan er ook een twaalfde bij” zei ze. Zelf lustte ze van alles, favoriet was een harinkje met uitjes, hutspot en oliebollen.
        Mama was iemand die wilde delen; haar verhalen, haar wijsheid en kritiek, de koffie, de maaltijden en ook op financieel gebied. Altijd waakzaam en kritisch met gepaste achterdocht over de maatschappij. Alles stond in het teken om het gezin te laten opgroeien en er moest geleerd worden. Daarnaast kon er altijd onvoorwaardelijk een beroep gedaan worden op de buurtjes, Theo en Alie van Leeuwen, Beer en Toska Krol.
        Ze maakte twee reisjes naar Lourdes. Ging voor de kerst naar het Duitse Sauerland, voor de laatste keer samen met Pa.

        Na het overlijden van papa in 2011 heeft mama het lang vol gehouden om zelfstandig verder te gaan. Tot het moment kwam dat het niet meer verantwoord was. De dementie kreeg steeds meer de overhand en ze zei dan “dat ze moeite had om alles te onthouden”. Verzorgingshuis Roomburgh was altijd al haar keuze, voor als het thuis niet meer ging. Ze kreeg een mooie kamer uitkijkend op het kanaal. Ze sprak haar geluk uit dat ze het hier zo fijn had, goed werd verzorgd en niet méér nodig had.
        De laatste uitjes naar diergaarde Blijdorp, daar was ze 40 jaar geleden voor het laatst. Ze keek haar ogen uit. De kerstmarkt in Ter Aar, een rondvaart vanuit Roomburgh en naar Avifauna, ontbijtjes op de zondagmorgen, de nieuwjaarsbrunch met bowlen, met alle ongeveer 60 familieleden, geweldig vond ze het.
        En dan die tijd met beperkte bezoekjes, ze liet het niet merken maar lastig vond ze het wel. “Het is niet anders” zei ze dan. Tekenend hoe zij met dit soort dingen in haar leven omging.
        We sluiten het levensboek, lang niet alles is gezegd. Er is vast wat vergeten, is de tijd te kort, is 90 jaar lang, is de familie groot, en je mag ook iets voor jezelf houden, maar neem het mee als een liefdevolle herinnering.
        Als laatste nog een klein gedichtje;
        Hoe mooier de herinnering,
        Hoe pijnlijk toch ons verdriet,
        Wij danken je voor wie je was
        En wat je in ons allen achterliet

        Rust zacht.



        Fam. - Leiden
        6 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 15   |   niet OK

        Danielle - Zoetermeer
        6 februari 2021

        Deel deze pagina:

      • Lieve mevrouw van Schie
        reactie 14   |   niet OK
        Het is nauwelijks te bevatten dat u niet meer bij ons bent. Het is allemaal zo snel gegaan. Het geeft ons bij onze afdeling van Roomburgh een enorme leegte. Uw aanwezigheid was er ook altijd duidelijk. U was diegene die in de ochtend als eerste een verslag van het weer van de dag aan ons gaf.
        U heeft ook zoveel verteld over uw leven op de boerderij, de koeien melken, kaas maken en het harde werken toen u nog een jong meisje was. Dit gaf mij aanleiding om een leuke poster voor u te maken van het boerenleven voor op uw kamerdeur.
        In het begin, toen ik er pas werkte, was het ook wel even wennen, de manier waarop u commentaar gaf over verschillende onderwerpen, heel recht door zee en als het te scherp was schudde ik mijn hoofd naar u of we gaven elkaar een knipoog.
        U had het vaak over uw 11 kinderen en hoe trots u op ze was. Ik wilde graag weten hoe u dat allemaal voor elkaar had gekregen om 11 kinderen op te voeden, want ik als enig kind, vond dat wel heel wat. Alle namen van uw kinderen ken ik inmiddels uit mijn hoofd. U was ook behulpzaam en wilde ons graag helpen met het schoonmaken van boontjes en spruitje. Wij vonden het ook zo geweldig dat u zo gek op eten was. Voor ons was dat dankbaar om te zien, dat u ons zelfgemaakte eten erg waardeerde. En dankbaar was u zeker. U heeft vaak gezegd hoe fijn u het vond dat wij u goed verzorgde. Mevrouw van Schie, ik zou nog heel veel kunnen vertellen, maar dat wordt te veel. Een ding is zeker, we gaan u heel erg missen.

        Dag lieve Ploon, rust zacht.

        Karin Moseman, huiskamerbegeleider van Roomburgh en namens het hele team

        Karin - Leiden
        6 februari 2021

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.