Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Henk van Ruijven

12-04-195211-01-2022
      Via lees meer: zijn er herinneringen van een vriendengroep van 50 jaar+ terug te vinden.

      Het relaas van een goede vriend:

      “Ik (Ard van Wingerden) was 16 jaar en ging voor het eerst naar Jongeren contact in de Binnenhof te Naaldwijk. Mijn schoolvrienden vonden zich nog te jong dus was ik alleen op pad gegaan. Eenmaal binnen leerde ik via Jan van Heijningen (een kennis) een clubje van 5 jongens kennen die evenals ik gek waren van muziek. Vond ik hartstikke leuk en maakte mij in ieder geval hartstikke enthousiast.

      Als snel bleek dat binnen dit clubje ene Jan de Vetten het drukst was terwijl een andere jongen er weer voor zorgde dat er voldoende bier werd aangerukt als de flesjes leeg dreigden te raken. En dat was Henk.

      We leerden elkaar steeds beter kennen en gingen na verloop van tijd ook gezamenlijk naar de kerk en daarna kaarten bij een van onze ouders, dus ook bij Henk waar het niet al te groot was maar wel super gezellig. Moeder Tini vond het immers hartstikke leuk als de vrienden van haar oudste zoon op visite kwamen.

      Zoals gezegd hadden we mede door de muziek een hele goede klik. We spraken af voor elke zondag middag in Naaldwijk, maar gingen zo nu en dan ook naar rock-club 192 in Den Haag waar we onder andere BZN zagen spelen nog zonder zangeres Annie Schilder.

      In de maanden die volgden werd ook Leo Koenekoop een vriend en nog wat later kwam ook Sjon bij deze vriendenclub. Vrij jong (Ik denk al op zijn 16e) kreeg Henk verkering met een meisje uit de Lier. Een eigengereide jonge dame met een rond brilletje, maar ook een geheel eigen willetje. Dus die bracht dus nogal wat leven in de brouwerij.

      Maar doordat Henk verkering kreeg zagen wij hem plots wel een stuk minder en daarnaast, doordat Henk z'n vader het al heel vroeg in zijn rug kreeg, werd Henk al op zijn 18e tuinder. Eerst nog wat zoekende, maar later kwam er een mooi teeltplan met hoofdzakelijk PLUIS chrysanten, die hij veilde op Rijnsburg.

      Wij kregen ondertussen ook allemaal verkering. Behalve Frans want, die was volgens mij, op zoek naar de IDEALE vrouw (en die bestaat natuurlijk niet). Ondanks dat Henk en zijn vriendin Gisela minder uitgingen, ontmoette we elkaar bijna elke zondagochtend om bij te praten, maar ook om een potje te kaarten. We trouwden allemaal (behalve Frans) en het werd in de loop der jaren drukker omdat er steeds meer kinderen bij kwamen die wij natuurlijk mee namen naar deze ochtenden.

      Hartstikke leuk zo’n vriendenclub en eigenlijk ging in die tijd alles voor de wind. Dat dachten we.....

      Maar ook ons clubje kreeg op gegeven moment met minder mooie ervaringen te maken. Een van ons, Jan de Vette, verhuisde eind jaren 80 naar Nieuw Zeeland maar kon daar niet aarden, mede omdat zijn vrouw Rina ziek werd in dat mooie land. Dus kwam hij enigszins gedesillusioneerd terug naar Nederland met zijn vrouw Rina, die een jaar later overleed. Jan is overigens daarna met zijn 2 kinderen opnieuw naar Nieuw Zeeland verhuist.

      Het jaar 1990 werd daardoor een INKT-ZWART jaar voor ons. Want ook Sjon werd weduwnaar met 2 jonge kinderen, aangezien zijn vrouw Nel eveneens overleed in dit jaar. Net als Rina op 37 jarige leeftijd, aan die gevreesde ziekte. Door zulke gebeurtenissen krijg je wel een andere kijk op de wereld.

      Enkele jaren later bleek ook de chemie tussen Henk en Gisela verleden tijd en gingen zij in een goede harmonie uit elkaar. Gisela heeft, na hun scheiding, Henk nog 4 jaar geholpen op hun kwekerij met allerhande werkzaamheden. Dat vonden wij als vrienden ook weer heel fijn.

      Ondanks al deze trieste gebeurtenissen gingen de kaartavonden, we waren geswitcht van ochtend naar de avond, gewoon door en met Henk erbij was het altijd leuk om te BETOETEN of te BLUFFEN.

      Nog weer enkele jaren later werd Henk getroffen door een plotselinge hartaanval op zijn bedrijf. Als bij een wonder loopt zijn zoon Hinko enkele minuten later de kwekerij in om iets met zijn vader te overleggen. Hij vindt, op dat moment, Henk en onderneemt direct actie en red daardoor het leven van zijn vader. Door deze gebeurtenis besluit Henk zijn kwekerij te verkopen en in Naaldwijk te gaan wonen.

      Als ik hem een aantal jaren later in de ochtend eens opbel om een ontbijtje te gaan doen in Hoek van Holland, vertelt hij mij dat als ik om 8.00 uur besluit om weg te rijden ik één minuut later in de auto kan zitten. HENK moest eerst een heel protocol afwerken: eerst een pil, dan wat eten, weer een pil en dan een half uurtje wachten, vervolgens weer wat drinken en tenslotte nog een capsule. Als je zoiets hoor besef je eigenlijk pas goed wat GEZONDHEID BETEKENT. Overigens hoorde je Henk daar nooit over. En ja.... dat ontbijtje ging dus niet door!

      Daarbij was het uiten van gevoelens of verdriet naar de buiten wereld niet bepaald het sterkste punt van Henk. Hij hield er niet van om te vertellen wat hij allemaal doorstond.

      En daarom was het voor mij best verwonderlijk, dat we (ca. 4 maanden geleden) naar Hoek van Holland reden om daar een drankje te doen hij mij het volgende vertelde:
      Dat hij, dankzij Hinko, 18 jaar extra had geleefd, daar buitengewoon van had genoten en daar ook heel dankbaar voor was. Ook vertelde hij dat hij zo blij was dat hij Cock had leren kennen en dat zij het zo fijn hadden samen en er nog geen onvertogen woord tussen hen was gevallen.

      Ook een vermelding waard is dat Henk de laatste 10 jaar werkelijk alles. Maar dan ook echt alles, wat er maar geregeld moest worden binnen de vriendenclub, voor zijn rekening nam. Volgens mij had hij er sommige weken wel een dagtaak aan. Ook daarin zullen we Henk zeker missen.

      En nu! Nu heeft Henk de strijd verloren. Maar met in mijn achterhoofd zijn verhaal, over zijn blijheid, betreft de extra jaren na zijn hartaanval. Maken het verlies, wat mij betreft, een stukje dragelijker."

      Henk... het ga je goed RUST IN PEACE!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Vriendje van vroeger
        reactie 42   |   niet OK
        Hinko en fam. van Ruijven gecondoleerd met het verlies van Henk.
        Henk was mijn eerste vriendje, we waren allebei net 16 en hebben een half jaar "verkering" gehad.
        In die tijd gingen we naar JK in Het Binnenhof of we hadden weer een schuurfeest.
        Ik werd dan door Henk opgehaald met de Zundapp.
        Later kwam ik Henk en ook Hinko regelmatig tegen in de Naald.
        Het was altijd weer als vanouds als ik Henk tegen kwam.
        Hinko en Fam. sterkte de komende tijd.
        Rust zacht Henk
        Petra Poeldijk

        Petra - Poeldijk
        27 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Beste buurman,
        reactie 41   |   niet OK
        Ik schrok erg van dit onverwachte bericht. Henk tuinde zeker 30 jaar naast ons. Nooit is er ook maar iets geweest, altijd relaxed, altijd gezellig, nooit stress. Geen wilde tuinder maar wel een fijne vent en een goede buur. Ik had graag nog een keer een praatje met je gemaakt in de cultuurschuur. Helaas Henk, je ging te snel. Een laatste groet van Fep.
        Hinco, je moeder en alle familie en vrienden sterkte gewenst met dit verlies!

        Fep - Monster
        24 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 40   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van Henk een leuke gezellige
        vent met wie wij het goed hebben kunnen vinden .
        Henk ging iedere dag naar de sauna bij Avilas in die tijd
        werkte ik daar .
        Jammer dat wij jou nooit meer tegen gaan komen om dan weer eens
        gezellig bij te kletsen .
        Henk rust zacht .
        Liefs Wim en Gerda Frazer

        Gerda - Poeldijk
        23 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Gecondoleerd met dit verlies
        reactie 39   |   niet OK
        Moge goede herinneringen het grote verlies verzachten.
        Ger en Anneke Hogervorst

        Ger - Vierpolders
        23 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 38   |   niet OK
        Wij leven met jullie mee en wensen jullie veel kracht en sterkte toe.

        Familie van Ruijven ( kinderen Henk en Jo)

        Heleen - Poeldijk
        22 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Familie van Henk: gecondoleerd met het verlies!
        reactie 37   |   niet OK
        Ik ken Henk van af onze 16de, het uitgaansleven en muziek zorgde dat we elkaar door de jaren regelmatig tegen kwamen.
        Vrienden is misschien een groot woord, maar we waren wel meer dan goede kennissen.
        Wanneer we elkaar tegen kwamen altijd even een praatje en was het bij muziek avonden kwam daar uiteraard een biertje bij.
        Wat mij altijd is bijgebleven: Ik denk dat het 1969 was. Ik lag in ziekenhuis in Leiden, jij nam toen de moeite om mij daar op te komen zoeken. Vond ik best bijzonder!
        No nonsens : dat typeerde Henk.
        Een laatste groet Henk.

        Eef - Naaldwijk
        22 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Missen
        reactie 36   |   niet OK
        Henk... We zullen je missen..
        Sterker nog...
        We missen je nu al..
        RUST in PEACE...!
        Ard & Mia

        Ard - Honselersdijk
        22 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Henk "Hardloop Maat"
        reactie 35   |   niet OK

        Allereest wil iedereen maar in het bijzonder Hinko condoleren met dit verlies van een veel te jonge Henk die van ons is heengegaan. En veel sterkte toegewenst.

        Ik: René Grootscholte uit 's-Gravenzande schijft een stukje over mijn vriendschap met Henk. Ik heb Henk in 1990 leren kennen bij Olympus 70 met het hardlopen. We zaten in een soort van 10 a 15 Km groep en onze trainer was een tijd lang "Sjaak van den Ende" en werd gevormd door een hechte clubje hardlopers. Er hing een zeer goede en sociale sfeer in onze groep en dit nam ik de loop van de jaren alleen maar toe. Ook buiten het hardlopen gingen we regelmatig met elkaar om als er weer eens wat te vieren viel, zo trainden we ook onze arm, mond en keel spieren om alles soepel te houden en Henk was daar ook wel erg goed in en kon een aardig pintje weg drinken. Henk hield van gezelligheid en van live muziek waarbij het bier rijkelijk vloeide en ik heb veel gelachen in die tijd maar hij kon ook heel serieus zijn als het over werk of andere dingen ging. Een echte no nonsens vent die niet snel klaagde en maar moeilijk over zijn gevoelens sprak maar Henk was ook heel sociaal en als het nodig was dan stond hij klaar om te helpen met van alles en nog wat.

        Wim Hanemaaijer van Haze Accountancy liep ook in onze groep en wilde ons graag gaan sponsoren d.m.v. zijn kleding in mooie kleuren en logo's. Dit vonden wij natuurlijk zeer leuk en ook wel interessant, zodoende gingen wij steeds meer wedstrijden lopen waarvan de meest in het Westland. Wim heeft in 1990 gezegd "Als wij met onze groep over 5 jaar nog lopen dan gaan we met z'n alle naar New York om een hele marathon te lopen" en Haze zou het dan grotendeels sponsoren. Zo gezegd en zo gedaan, in Nov. 1995 was het zover, na een intensieve training van vele weken waren wij er wel klaar voor. Het was een hele leuke ervaring en het was mega druk met hardlopers waar bij je de laatste km op handen werd gedragen door het publiek, zeer mooi om mee te maken en ook iets om trots op te zijn want we hebben hem toch maar mooi uitgelopen met z'n alle. We hebben ook nog in de New York Times gestaan met een foto waarin wij met witte spuitpakken aan stonden, geregeld door Henk. We moesten kleding hebben om warm in te blijven voor de marathon omdat het heel koud was, en Henk kwam met het idee om spuitpakken te kopen die je makkelijk weg kunt gooien als je van start gaat. (jammer genoeg heb ik die foto niet meer).

        De eerst 2 foto's zijn denk ik ergens in 1992 of 93 genomen waarin we in de zoveelste outfit liepen van Haze Accountancy, dat zag er strak uit al zeg ik het zelf.
        De 2 rechter foto's zijn in New York en bij aankomst op Schiphol genomen en tonen wij onze welverdienden medailles waar Henk ook zeker heel trots op was, hij zij dan "die pakken ze mij nooit meer af"

        Ik heb Henk ook na mij hardloop carrière nog regelmatig gezien op verjaardagen en feestjes zoals de reünie in Naaldwijk en heb Henk leren kennen als een oprecht persoon, no no-nonsense, sociaal en met het hart op de juist plek.

        Het ga je goed Henk, we zullen je missen maar niet vergeten!
        Ik hoop je ooit nog een terug te zien in het sterrenstelsel hierboven aan de hemel.

        Groetjes van René


        René - 's-Gravenzande
        21 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Henk
        reactie 34   |   niet OK
        Henk we denken met veel plezier terug aan de schuurfeesten die je met verjaardagen hebt gegeven.
        Ook heb ik (Arien) nog in het verleden bij je gewerkt als ZZP er dat was een fijne tijd met jou als prettig werkgever.
        Wat heb je nog een mooie tijd gehad met Cock en haar kinderen.
        Daar zijn we erg dankbaar voor.
        We wensen hierbij iedereen die hem heeft gekend nog veel sterkte met het verlies van een mooi sociaal betrouwbaar mens.

        Arien en Aad van Ruijven

        Arien en Aad - 's-Gravenzande
        21 januari 2022

        Deel deze pagina:

      • Codoleance
        reactie 33   |   niet OK
        Familie vrienden en kennissen en in bijzonder Cock de Vreede gecondoleerd met het verlies van Henk, wij hebben Henk leren kennen in de cultuurschuur bij Gerda Bruinsma waar Cock 2,5 jaar geleden Een relatie kreeg met Henk .
        Wij zaten altijd met met Leo en Ada Kort en Marion wat wij noemden aan tafel 1 dat was onze plek om te genieten van de live bands die daar speelde en Henk zocht ieder weekend wel een locatie waar wat speelde en dronken gezellig een biertje .
        Tafel 1 zal nooit meer hetzelfde zijn als het weer kan .
        Henk rust in vrede vergeten doen we je niet bedankt .
        Koos en Ineke Enthoven

        Koos en Ineke - Kwintsheul
        21 januari 2022

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.