Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Frederick Willems

25-03-194627-03-2015
      Wanneer
      Het leven
      niet meer is.
      Ik niet meer ben
      die ik eens was.
      Herinneringen achter glas,
      stenen die mij dekken,
      stemmen die mij wekken
      op te staan.

      Frederick, 1964

      Vurig verwachtte ik de Heer;
      Toen neigde Hij zich tot mij
      En hoorde mijn hulpgeroep.
      Ps. 40, 1

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Toepasselijk op jou :)
        reactie 1   |   niet OK
        Ik ben misschien te laat geboren
        Of in een land met ander licht
        Ik voel me altijd wat verloren
        Al toont de spiegel mijn gezicht
        Ik ken de kroegen, kathedralen
        Van Amsterdam tot aan Maastricht
        Toch zal ik elke dag verdwalen
        Dat houdt de zaak in evenwicht
        Laat me
        Laat me
        Laat me m'n eigen gang maar gaan
        Laat me
        Laat me
        Ik heb 't altijd zo gedaan
        Ik zal m'n vrienden niet vergeten
        Want wie me lief is blijft me lief
        En waar ze wonen moest ik weten
        Maar 'k verloor hun laatste brief
        Ik zal ze heus nog wel ontmoeten
        Misschien vandaag, misschien over 'n jaar
        Ik zal ze kussen en begroeten
        'T Komt vanzelf weer voor elkaar
        Laat me
        Laat me
        Laat me m'n eigen gang maar gaan
        Laat me
        Laat me
        Ik heb 't altijd zo gedaan
        Ik ben gelukkig niet verankerd
        Soms woon ik hier, soms leef ik daar…

        Sander - Ravels
        31 december 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie