Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Arie van Nierop

26-01-193023-04-1996
      Ben Cramer - De Clown

      Hij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
      Hij was maar een clown, maar nu is hij dood
      Hij lachte en sprong, in 't felgele licht
      Maar onder die lach zat een droevig gezicht

      De herinnering blijft aan die clown met z'n lach
      Hij heeft alles gegeven tot de laatste dag
      Niemand kende de pijn van zijn stille verdriet
      Want er was op het einde niemand die hij verliet

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Eindelijk weer samen ...
        reactie 5   |   niet OK

        Lieve pappa, vandaag precies 25 jaar geleden namen wij afscheid.
        Vandaag precies 9 weken geleden is mamma ook aan haar laatste reis begonnen.
        Ik voel jullie om me heen, maar voel me ook nog erg ontheemd.
        De tijd zal de scherpe kantjes van het verdriet wel doen slijten, maar het gemis zal nooit verdwijnen.
        Liefs, Marja


        Marja - Oss
        23 april 2021

        Deel deze pagina:

      • reactie 4
        Marja van Nierop

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Marja - Oss

        23 april 2016

      • Als ik ga moet je niet huilen ...
        reactie 3   |   niet OK
        Als ik ga moet je niet huilen
        Want écht weg ben ik niet
        Mijn lichaam is nu duizend dingen
        Heb daarom niet zoveel verdriet

        Ik ben de wind
        Ik ben de regen
        Ik ben de zon
        Het jonge gras
        Ik ben de sneeuw en duizend dingen
        'k ben weer degene die ik was

        Marja - Oss
        26 januari 2016

        Deel deze pagina:

      • 1997
        Ave Maria
        reactie 2   |   niet OK

        Mijn vader was een Maria-vereerder. In zijn portemonne zat altijd een klein Mariabeeldje. Bij haar zocht en vond hij troost.
        De sterfdag van mijn vader herinnerik me als een surrealistische dag. Het was voorjaar, de natuur was op zijn mooist, de zon scheen en wij wisten dat het de laatste dag voor hem zou zijn. De laatste keer dat de zon voor hem op kwam, de laatste keer ontbijten, de laatste keer ... van alles.
        Mijn ouders waren samen in de kamer, terwijl ik in de badkamer mijn tanden poetste. Ik voelde me boos, verdrietig en leeg en kon eigenlijk het besluit van mijn vader nog steeds niet accepteren.
        Toen hoorde ik muziek. Uit de radio klonk de glasheldere stem van Aafje Heynis, die het Ave Maria zong. Doodstil heb ik staan luisteren terwijl de tranen over mijn wangen rolden. Ik voelde mijn verzet om het onvermijdelijke afscheid wegebben en er kwam een gevoel van rust over me. Het was alsof ik van boven de boodschap kreeg 'het is goed zo'.
        Nog altijd wanneer ik het Ave Maria hoor, in welke vertolking dan ook, dan zie ik mezelf weer in dat verstilde moment in die badkamer en voel ik mijn vader heel dichtbij.
        Papa, ik mis je. Rust in vrede. XXX

        Marja - Oss
        6 juni 2014

        Deel deze pagina:

      • 1996
        Hij was maar een clown
        reactie 1   |   niet OK

        In de tekst van dit lied herkende mijn vader zich. Hij voelde zich een clown, maar achter zijn lach zat een droevig gezicht. Hij hield ervan om mensen aan het lachen te maken, hij hield van grappen en grollen, maar aan het einde van zijn leven was er voor hem nog weinig te lachen. Vandaar zijn liefde voor dit lied. Eén zin in het lied ging gelukkig niet op, hij liet veel mensen achter die nog steeds aan hem denken en die hem nog steeds missen.
        RIP pappa XXX

        Marja - Oss
        6 juni 2014

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.